Geschreven door Pierre Pieterse

Zonder regels kan het ook, moet de provincie Zeeland hebben gedacht. Sterker nog, als je de boel niet voor elkaar hebt, heb je geen eens regels nodig! Wat er niet is, hoef je ook niet te regelen.

De Westerschelde, dé aanvoerroute naar de toch forse haven van Antwerpen, is na de Rijnmond de gevaarlijkste plek van Nederland (in termen van transport van gevaarlijke stoffen). Je zou dus een overdaad aan regels verwachten. En allerlei instanties die over elkaar buitelen om de veiligheid meer dan te garanderen. Met vaak contraproductief effect, maar dat terzijde. Maar hoe anders gaat het in Zeeland. Na de bijna ramp met een Koeweitse vrachtvaarder, geladen met talloze containers zwaar giftige stoffen, bleek dat overal op is gerekend, behalve op een ramp. Kennelijk in de veronderstelling dat in Nederland alles vijftig jaar later gebeurt, dus in Zeeland minimaal honderd jaar later, is een goed uitgewerkt rampenplan nog niet nodig, en blusboten en andere reddingsvaartuigen een zinloze investering.

Oeps! Zeker als je bedenkt dat de aanstaande verdieping van diezelfde Westerschelde een feit is (er is besloten!), dus er nog meer en nog grotere schepen Antwerpen zullen binnen varen. Met alle risico’s vandien. Nee, dan houdt men zich liever bezig met de vraag hoeveel land aan de natuur moet worden teruggegeven ter compensatie van die verdieping. En waar. En wie dat moet betalen. Enzovoort. Overigens is niemand het er mee eens, maar ja, regels zijn regels. Gezegd moet worden dat men druk doende is een rampenplan in elkaar te draaien, maar er zijn nogal wat gevoeligheden op het terrein van bevoegdheden te regelen. Ook hier zijn regels regels.

Een uitzondering? Nou nee! In Vlissingen is een ontsluitingsweg in aanbouw (28 oktober wordt die feestelijk geopend). Aan de bewoners is toegezegd dat ‘ontsluiting’ betekent dat alleen bewoners er gebruik van mogen maken, en dat dus het andere verkeer bij de poorten wordt gestopt. Dat blijkt dus een wassen neus, want, zo luidt de redenering, ‘we kunnen ander verkeer dan bestemmingsverkeer niet tegenhouden omdat het toch niet te handhaven valt’. Waarom ze dan een bordje ’30 kilometer’ gaan plaatsen (omdat de weg dwars door een woonbuurt gaat), is een raadsel. Handhaven kun je het toch niet. Maar ja, dat is nu eenmaal de regel. Waar mensen wonen, moet een bordje worden geplaatst. Gezegd moet worden dat Vlissingen foutparkeerders strak aan de regels houdt. Je hebt sneller een bon dan je auto hard kan rijden. Blijkbaar gelden de financiële regels voor de parkeerwachters behoorlijk zwaar.

Ach, regels. Je moet ze voor je laten werken, je moet je er nooit naar werken. Dat is lastig, en haalt de vaart uit de vooruitgang. Indachtig de watersnoodramp hangt er in menig Zeeuws regelkamer een tegel naast de deur met de tekst: ‘na ons de zondvloed’.