Jeugdzorg: Bureaucratie is gewelddadig!!!
Misstanden in de jeugdzorg. Gezinnen op de vlucht voor hulpverleners, tragische ongelukken, wachtlijsten voor kinderen die mishandeld worden, enzovoorts. Wat is er aan de hand? De sector staat bol van de bureaucratie en van idiote regelgeving. Dáár moet dringend iets aan gebeuren. Wie voelt zich verantwoordelijk? Ziet u Clémence Ross ingrijpen? Nee, ik verwacht het niet. We zullen zelf in actie moeten komen!
Ondanks zogenaamde decentralisatie bemoeit de wet op de jeugdzorg zich nadrukkelijk met de primaire processen. Zo duurt een crisis bij een jeugdige volgens de wet nooit langer dan vier weken(…). Behandelplannen, zorgtoewijzingsteams, Bureaus Jeugdzorg, indicatieorganen, hulpverleningsmodules, enzovoorts zijn de ziekmakende en alles verstikkende gevolgen van wat eens begon als een efficiëntieslag. Dezelfde zorg voor hetzelfde of minder geld.
Organisaties en organisatieprocessen moesten toetsbaar zijn, zowel extern als intern. Transparantie was het toverwoord. Verslaglegging tot in den treuren was een van de gevolgen. Binnen een zo verbureaucratiseerde sector heeft de hulpverlener de aandacht langzamerhand moeten verleggen van de essentie van waar het om gaat, hulp verlenen, naar de formulierendoctrine, die de sector uiteindelijk geworden is.
Zijn ontwikkelingen als hierboven beschreven met een beetje goede wil nog als “schattig” te typeren, de intentie erachter was immers niet zo verkeerd, de gevolgen en het erin geslopen andere gebruik van de bureaucratie zijn als gewelddadig te typeren. De ontwikkeling is van lieverlee verlopen van regels om te beheersen naar regels om je achter te verschuilen. Mede door een zware externe controle, visitaties op basis van de wet door inspectieorganen, hebben ervoor gezorgd dat ook de interne bedrijfsprocessen sterk op beheersen werden toegesneden.
De aandacht voor de essentie, hulp verlenen aan jeugdigen, verdween daarmee naar de achtergrond. Hulpverleners vervreemdden van hun werk en werden veredelde administrateurs, die keurig hun behandelplannen schreven, evalueerden, plannen herschreven en aan hulpverlening niet meer toekwamen. De afrekeningen werden niet gedaan op basis van kwaliteit van hulpverlening, maar op de gevolgde procedures. Bureaucratie als alibi voor het falen! Hulpverleners, die zich hieraan onttrekken en zoveel als mogelijk wel echt blijven helpen, werden als onprofessioneel betiteld. Waar zijn we in hemelsnaam mee bezig in dit land?
Ik maak me kwaad. U maakt zich misschien net zo kwaad als ik. We maken ons kwaad om bureaucratische uitwassen en wat deden we? Niets! Wij zijn daarom net zo schuldig aan de misstanden. Bureaucratie is gewelddadig! Zie ook Jeugdzorg en het ‘Savanna-effect’.
Uw voorbeelden van hulpverlening blokkerende bureaucratie zijn welkom bij de redactie van Regelzucht.nl. U kunt ze mailen aan het Ministerie voor Onzinnige Regels: minvor@home.nl. Jeugdzorg krijgt komend jaar onze bijzondere aandacht. 2006: jaar van de jeugdzorg!
PS Onderstaande tekst vond ik toevallig op een site van het NIZW (Nederlands Instituut voor Zorg en Welzijn):
Doorbraak in de jeugdzorg Het NIZW heeft, in opdracht van het Ministerie van VWS, op 5 november 2004 het startsein gegeven aan Doorbraak in de Jeugdzorg. Waarom zouden we bewezen successen niet ook elders gebruiken? Dit is waar doorbraak van uit gaat. Drastische verbeteringen kunnen worden gerealiseerd door de succesvolle methoden uit andere organisaties of zelfs branches over te nemen. Op deze site houden we u op de hoogte van de ontwikkelingen en resultaten.
HW: Lees zelf over alle doorbraken… NIZW: Uw welzijn zal ons een zorg zijn.



Optimaliseren als intentie; een intrinsieke eigenschap van mensen, ALLE mensen. Een cultuurkenmerk dat leidt tot ‘de meest gunstige omstandigheden of tot de gunstigste oplossing.’Klinkt wederom als makkelijker gezegd dan gedaan……. Utopisch maar haalbaar
Wij mensen hebben, denk ik, vaak het gevoel alsof bureaucratie van buitenaf wordt opgelegd. Maar helaas, we hebben het zelf uitgevonden. En dat is al lang geleden…..
Bureaucratie is een fenomeen waar iedereen een hekel aan heeft terwijl een (complexe) samenleving niet zonder kan. Maar ja, zoals zo vaak geldt: OPTIMALISEREN. En dat is waar wij mensen niet altijd even goed in zijn………
Met de rapporten die over ons kind zijn geschreven hebben wij in 2 jaar tijd al 5 ordners gevuld. In alle indicaties, verslagen, behandelplannen etc. wordt alsmaar alles herhaald.
En daadwerkelijke hulp…… die is er nog altijd niet. Wij zijn overgeleverd aan de willekeur van een jong meisje die als voogd van ons kind, absoluut niet (kan) kijkt naar het belang van ons kind.
Hoi Jos, Wat mij nu opvalt is dat de voogd kennelijk erg jong is en weinig levemnservaring heeft. Is dat de belangrijkste oorzaak van de stagnerende hulpverlening? Mvrgroet, Hans
Hallo Jos, Dit bureaucratisch gegeven kan ik bevestigen: voor mijn 2 dochters heb ik 4 ordners in een half jaar kunnen vullen. Ik constateer een enorme willekeur in behandeling, geen behandeling of plan dat hout snijdt, het passeren van mijn eigen plannen (ik heb een pedagogisch beroep, naast moeder van…), inadequate voogd, starre instituten, ontbrekende hulp. Je staat daarin niet alleen, sluit je aan bij Misplaatst.info, wij maken een vuist. Sterkte, groet, Cilia
Ook wij hebben in en in slechte ervaringen met bureau jeugdzorg. Ons verhaal is misschien niet zo schokkend als vele die mij onder ogen zijn gekomen, maar ik ervaar de ‘hulpverlening’ nog steeds als traumatisch. Ik raad iedereen die problemen heeft met jeugdzorg om op 21 januari naar de landelijke clientendag in Zwolle te gaan. Aanmelden voor de clientendag kan via http://www.misplaatst.info.
hans,
natuurlijk is het niet de leeftijd waardoor de hulp stagneert. deze voogd maakt inschattingsfouten, neemt verkeerde beslissingen, heeft geen invoelend vermogen, vaart haar eigen koers (of die van bjz) en handelt daarmee niet in het belang van ons kind. na 3 jaar bjz is er nog altijd geen goede hulp en zit ons kind in een “verkeerde” instelling, in een justitieel regime, zonder behandeling of scholing, terwijl ons kind niets strafbaars gedaan heeft. inderdaad een traumatische ervaring voor ons hele gezin.
Bedenk je 10 keer alvorens je met een hulpvraag bjz binnenstapt!!!
Hallo allemaal. Ik weet wel dat als geen gedegen onderzoeken wordt gedaan bij de jeugdzorg instellingen, dat dan alles uit de hand gaat lopen De zogenaamde gezinsvoogden hebben in de meeste gevallen een verkeerde opleiding genoten, zijn niet instaat om de clienten te helpen, omdat ze er gewoonweg geen kaas van gegeten hebben. De meesten van hun hebben de opleiding sosiaal maatschappelijk werk gedaan op HBO-niveau maar wat stelt dat voor? Dan kunnen ze nog beter mensen aannemen met levenservaring. Tegenwoordig worden de meeste clienten ook door verwezen naar gezondheids instellingen als Mediant ( geestelijke gezondheids dienst ) omdat de mensen daar meer verstand van zaken hebben en een betere achtergrond ( opleiding ). Waarom worden clienten door verwezen omdat ze het zelf niet meer aan kunnen, en dan moeten de psygologen van de geestelijke gezondheids dienst hun oordeel maar vellen over de clienten waar BJZ mee in de knoei zitten. Daarom hoop ik dat er nu van de staat der nederlanden eens een gedegen onderzoek komt naar de achtergrond van alle gezinsvoogden hier in nederland. Met vriendelijke groet Katja.
Wij zijn 11 maanden pleeggezin geweest bij de Base-groep te Groningen, hebben een broertje en een zusje in huis gehad waarvan het zusje niet was te handhaven en bij ons weg moest. Sindsdien had de voogd van het broertje de pik op ons en ondanks vele beloftes dat het jongetje(4 jaar) bij ons mocht blijven moest hij na 11 maanden weg.Zijn voogd en onze gezinsbegeleidster spraken elkaar continu tegen, maakten beloftes en ontkenden alles in het volgende gesprek weer, het afdelingshoofd in Groningen was net zo gevoelig als een baksteen. De hele Basegroep (op enkele goede mensen na) is één grote kliek bij elkaar en zit er alleen voor hun eigen hachje. Wij zouden graag willen dat er een club zou worden opgericht van mensen die slechte ervaringen hebben met de Basegroep zodat wij één vuist kunnen maken en dat er koppen bij die instantie gaan rollen.