Stelling week 5: Wetsovertredingen? Dat lossen we zelf wel op!
Elke week formuleert Regelzucht een uit het leven gegrepen stelling. Deze week luidt de stelling: wetsovertredingen? Dat lossen we zelf wel op! U wordt nadrukkelijk uitgenodigd – al dan niet behorend bij een zelfregulerend genootschap – te reageren.
Wat hebben minister Pechtold, vingerende medici, al dan niet in spé, malverserende notarissen, falende organisatieadviseurs, en de maffia gemeen? Een eigen regelpet waar in besloten kring zaken die misgaan worden opgelost. Met een mooi woord: tuchtcollege. Een regeldoofpot zou je ook kunnen zeggen.
Veel beroepsgroepen staan boven de wet. Dat wil zeggen: als mensen uit die beroepsgroep de fout ingaan, dan wordt dat op zijn merites beschouwd door een eigen tuchtcollege bestaande uit mensen uit de eigen gelederen die sancties volgens eigen recht oplegt. Pas als dat niet werkt, dus niet tot een bevredigend oplossing leidt, komt de reguliere rechter er aan te pas.
Voor de goede orde: het voorbeeld Pechtold hoort hier ‘de iure’ natuurlijk niet helemaal in thuis, maar het geeft ‘de facto’ zo mooi weer waar het om gaat. Waar de bijl aan de wortel van het systeem wordt gelegd. Pechtold levert commentaar op het politieke bedrijf, en krijgt van het politieke tuchtcollege de kous op de kop. Niet omdat zijn uitspraken onwaar zouden zijn, maar om de manier waarop: in de media, en dat getuigt van weinig loyaliteit. Aldus Weissglas. Nestbevuiling, politieke misdaad nummer 1.
De medische stand kent al jaren zijn eigen juridische tribunaal als het om fouten gaat. Ontoegankelijk en bijzonder weinig transparant voor slachtoffers van fouten, maar naar eigen zeggen uiterst effectief. Recent is er de terechte nodige opschudding ontstaan over doktoren in spé die aangemoedigd door hun superieuren vrouwen en mannen voor een operatie onderwerpen aan inwendig onderzoek. Verkrachting dus, minimaal een grove schending van de privacy. Maar wat zegt een arts op het forum van het AD, opmerkelijk genoeg inmiddels verwijderd: het is natuurlijk fout wat er gebeurt, maar deze klachten horen niet in de media thuis; dit is een voorbeeld van disloyaliteit jegens de collegae; eraan toevoegend dat de zaak naar buiten is gebracht door vrouwelijke studenten die waarschijnlijk jaloers zijn omdat ze geen carrière kunnen maken.
Ook de adviesbranche kent een eigen tuchtcollege waar klacht en verweer in volsterkte beslotenheid treffen. Een paar jaar geleden zei een vooraanstaand adviseur, lid van één van de beroepsverenigingen over dit ‘college’ dat er een dempende werking vanuit gaat. Met andere woorden: de ontevreden klant bedenkt zich wel twee keer!
Het probleem van dit soort buiten de wet opererende ‘rechtbanken’ is inderdaad dat ze buiten de wet staan. Niemand heeft zicht op de werkwijze, de procedures, de besluitvorming, of de juistheid van eventuele sancties. Het argument is altijd dat leden van het tuchtcollege met gepaste expertise naar een klacht kijken. Ja, zo kun je ook beargumenteren dat inbraken voortaan door het inbrekersgilde worden voorgelegd alvorens er eventueel een reguliere rechter aan te pas komt. Onzin dus, nog los van het feit we met zijn allen ervan uitgaan dat rechters over de nodige expertise beschikken.
Om maar even de nodige olie op dit al jaren smeulende vuur te gooien: tot voor kort kende we ook een organisatie die strak gereguleerd zijn eigen problemen oploste. Daar hoefde geen rechter aan te pas te komen. De maffia.
Wetsovertredingen? Dat lossen we zelf wel op. Echt!
Doordat criminelen zich organiseren in een criminele organisatie, zou ook een organisatie van normale beroepsbeoefenaren laakbaar worden?
Ik begrijp niet wat U er op tegen heeft c.q. kunt hebben als bij beroepsfouten eerst wordt geprobeerd het geschil in der minne te schikken. Waarom zouden er altijd koppen moeten rollen?
U kiest met uw voorbeelden een demagogische insteek die een onjuist beeld oproept. U raakt daarbij zelf al in de war, kijk maar eens naar de eerste en de laatste zin van uw tweede alinea. Uit het feit dat U altijd de reguliere rechter kunt inschakelen, blijkt reeds dat een beroepsgroep niet boven de wet staat, ook al is er een tuchtcollege beschikbaar.
Wat voor een meta-begrip is er taalkundig in het nederlands te formuleren / te communiceren / te definiëren aan relatie tussen de entiteiten “de mens” en “regelzucht”?
En wat voor een soort relatie is het?
En welke voorkomendheid is er te duiden?
…………………verscheurlijn………
tussenspel(ling)
Wat is een regel?
Wat is een onvoorwaardelijke relatie?
Wat is een voorwaardelijke relatie?
Wat is ween historische vergissing?
Zomaar wat vragen, die kunnen dienen om een “bril” te ontwerpen die “ons” kan dienen om ons “mens” te zien.
————————vouwlijn————-
====================evolutielijn=========
…
Iedereen die ooit een malversatie van een arts, notaris of rechter heeft ondervonden en geprobeerd heeft deze aan te vechten weet dat de regulerende organen van de beroepsgroepen zeer goed werken. Hun klacht wordt vrijwel altijd onder het vloerkleed geveegd. De beroepsgroepen staan zeer vaak boven de wet, omdat de wet hun kant kiest met argumenten als dat in het algemeen belang het beter is dat de zaak niet naar buiten komt. ‘Waar eendracht vereist is, zal de opoffering van de waarheid altijd volgen’, werd mij als kind voorgehouden.
de aandacht voor een bericht inzake arts, notaris, rechter (advocaat, uwv, riagg, water***) werd mij mede ingegeven door het mooie tijdstip van 1339 …
drie maal drie is negen schoot er door mn hoofd en de associaties aan de bolon tiku …
(voor wie hier ook iets mee heeft)
en natuurlijk ook het lied, het hoogste lied …
Voorafgegaan door de 1, van eendracht, van de ene graal, van de samenleving … en u vult het ook maar aan met wat u mooi en juist acht.
Het is niet zo dat de beroepsgroepen zich boven de wet kunnen laten verstaan … het is m.i. optisch bedrog … door de manifestatie van het werk dat rechters met hun samengeraapte bullen en de inmiddels niet meer na te vorsen regelgeving der regelneven en nichterij plaats heeft doen vinden. Wie chaos uitnodigt, heeft het voor ie dr erg in heeft.
Wat ook al weer de bedoeling is van chaos … ? Dat is Orde … En als de Orde er is en wordt onderhouden door mekaar en met mekaar in eendracht / harmonie / …
dan begrijp je dat het democratisch principe van the Winner Takes it All en One man one Vote … niet heeft geleidt tot een realisatie van onze idealen die we feitelijk bij de Bastille 1789 manifest uitten …
Intussen … weten “geïsoleerden” die nog niet zo murw zijn dat zij niet kunnen “communiceren” zich aan het hergroeperen via … “een medium” …
Lastige discussie. Het ene uiterste (de maffia) is niet aanlokkelijk. Het andere uiterste, namelijk een totaal gejuridiseerde samenleving als in de VS (“see you in court”) is ook onwenselijk. Om een open deur in te trappen: de ideale oplossing ligt dan ergens midden tussen de mafia en de VS. Maar het is nog een hele kluif om per onderwerp of beroepsgroep te bepalen waar dat midden ongeveer is.
@s’ace:
Kom jij van dezelfde planeet als ik? Of heb ik last van acute hersenbeschadiging? Want ik heb je beide commentaren 2 maal gelezen en ik snap er helemaal niets van.
Heb je er vaker last van dat je dit soort wartaal schrijft? Gebeurt het vaker dat niemand je begrijpt?
Mijn advies: zet eerst je gedachten eens op een rijtje voordat je dit soort quasi-diepzinnige lariekoek opschrijft. Volgens mij gaat het namelijk echt helemaal nergens over.
@lenin
je stelt jezelf 2 retorische vragen …
dat is een goed begin; 3 is beter …
je stelt mij 2 vragen met woorden waar een oordeel in zit …; ik stel voor dat je de vragen herformuleert … ik zal trachten je vraagstelling te beantwoorden door op je af te stemmen … in jouw plan-eet.
ik krijg de indruk dat jij iemand bent die een ander advies denkt te kunnen geven …
hoe ben je daartoe gekomen?
over je eerst opmerking “lastige discussie” zou ik op de tafel van de dialoog willen leggen “dat het een fascinerend onderwerp van gesprek” is.
(met de gedachte dat we een gezamenlijk perspectief kunnen co-creëren …)