Je kent ze wel, van die directieleden die doen geloven dat ze het beste met de medewerkers voor hebben. Beloninkje hier, personeelsbijeenkomstje daar… U dacht toch niet dat ze dat doen voor de teamgeest, voor het welbevinden van de werknemer of om het hoge ziekteverzuim tegen te gaan?

Van tevoren is het al helemaal uitgekiend: bonussen geven voor de gehele afdeling, zodat de prestaties verhoogd worden door extra motivatie en stimulatie van de medewerkers. Waarschijnlijk denken ze ook nog dat dit tevens zorgt voor motivatie van de andere afdelingen die geen bonus ontvangen. Vreemd dat daarbij niet voor ogen wordt gehouden dat de gevolgen minder positief kunnen zijn…

Ik kan de bonusloze afdelingen ook geen ongelijk geven. Veel werknemers om je heen worden werknemer van de maand, hebben de hoogste omzet gedraaid en worden geëerd met een foto op het prikbord in de kantine. Waarschijnlijk zou jij de foto van deze megatopper liever op je dartbord hangen. Als je dan toch een target moet hebben…

Stel je eens voor: 300 medewerkers in een zaal, de directie achter een lange tafel ervoor en uiteindelijk, na 1,5 uur nutteloos tijdverdrijf wordt bekend gemaakt dat voor de 3e achtereenvolgende maand de verkoopafdeling de hoogste omzet heeft gehaald. Als P&O-er had je dit al direct kunnen vertellen. Daar heb je geen 1,5 uur voor nodig omdat uit te vogelen.

Andere afdelingen zitten er overigens maar een beetje stilletjes bij, zo ook de hardwerkende P&Oers – of is dat een pleonasme? – worden hierbij altijd over het hoofd gezien. Hetzelfde geldt overigens ook voor de andere indirecte afdelingen die nooit in aanmerking zullen komen voor een bonus. Indirecte afdelingen, kan het nóg positiever, hebben geen directe invloed op de productie. Wat doen zij dan eigenlijk bij een dergelijke personeelsbijeenkomst?

Waarom moet het gulle geven van bonussen eigenlijk en plein public gebeuren? Denkt de directie er hierdoor voor te zorgen dat andere afdelingen harder gaan werken? Of dat de medewerkers hierdoor weer even bewust worden van het feit hoeveel geluk ze hebben dat zij voor die gulle, goedaardige directie mogen werken?

Je zou je toch rot moeten schamen voor het overgrote deel dat alweer niks krijgt. De directie moest eens weten hoeveel spanningen dergelijke bijeenkomsten opleveren onder de werknemers. Kampvorming tussen de afdelingen en ironische opmerkingen over en weer. Slapeloze nachten voor de mensen die nooit eens gewaardeerd worden voor hun werkzaamheden. ´Meneer de directeur, slaap zacht´.

Ik kan nou niet echt spreken over een gemotiveerd en gestimuleerd gevoel na zo’n bijeenkomst. Iedere maand vraag ik me weer af of ik nou die enorme kater heb van de ongelijke manier van behandelen of van de goedkope mixdrankjes die iedere keer weer geschonken worden om de feestvreugde te verhogen tijdens de maandelijkse directie-poppenkast.

Wat wordt er uiteindelijk bereikt met een bijeenkomst die in het teken staat van beloningen? Een tevreden afdeling die zich zeer gewaardeerd voelt en extra gemotiveerd wordt en vijf ontevreden afdelingen waarbij demotivatie het resultaat is.
Â
Waar is toch de saamhorigheid gebleven? Iedereen is toch gelijk aan elkaar? Door directe en indirecte afdelingen het idee te geven dat ze beiden evenveel kans maken op beloningen zal de ongelijkheid binnen de organisatie toenemen. Want wie houdt nou wie voor de gek? Het is toch duidelijk dat P&O altijd het ondergeschoven kindje zal blijven en nooit in aanmerking zal kunnen komen voor een beloning, als er zo gewerkt wordt. Als je op de P&O (lees: Pragmatisch&Ordentelijk)-afdeling zit zijn je kansen op een flinke bonus nihil, nada, noppes.

Mensen belonen op vaardigheden, competenties en inzet zou fair zijn. Dan deelt iedereen mee in dezelfde mate. Tot die tijd gewoon naar de supermarkt voor een flinke bonus-aanbieding; die is voor iedereen bereikbaar.