Benedictus XVI of Rita Verdonk? Geef mij Benedictus dan maar. Die gaat tenminste voor een generaal pardon. Hoewel, zo generaal is zijn pardon ook weer niet. Er wordt heel wat afgemopperd over dat idiote instituut van een voorgeborchte, oftewel een zogenaamd limbus infantum, voor net niet gedoopte kindertjes. En wat te denken van het limbus patrum, voor hen die vóór Christus leefden en dus gewoonweg niet konden geloven. Wat een Roomse flauwekul. Helemaal mee eens, maar hier een dikke streep doorhalen is een daad van grote klasse, waarmee deze paus zich schaart in de rijen der groten van het kaliber Pim Fortuijn.

Terugkomen op je missers, daar kan niets mis mee zijn (…). Fortuijn wilde destijds ook een misser rechtzetten door een generaal pardon uit te spreken over al die asielzoekers die er nu eenmaal toch al waren. Hetzelfde doet Benedictus nu ook. Beetje laat, accoord, maar hij doet het toch maar. Bij Rita Verdonk zou de gedachte niet eens zijn opgekomen. Die zet zelfs kinderen in de gevangenis. Niet legaal hier in onze hemel? Of je moeder is hier niet legaal? (Wat is in dit verband trouwens legaal?) Dan ga je van uitzetcentrum linea recta naar de gevangenis. U moet niet één, maar een oneindig aantal beurten overslaan. Van voorgeborchte naar de hel.

Die Benedictus, die flikt het hem toch maar. Gewoon, als een ware leider trekt hij een streep: tot hier en niet verder. Regels zijn regels? Hij geloofde al sinds 1984 niet meer zo in die theologische hypothese. Nu is hij de baas, de vertegenwoordiger van de almachtige God op deze aardse aarde, en hij schaft die flauwekul rigoreus af. Tenminste, voor zover het kinderen betreft. De lieden die vóór Christus leefden blijven voor eeuwig in het limbus patrum. Die mogen als in De Gouden Kooi doorgaan met elkaar de hemel in te pesten. Of de hel. Alles kan. Ze missen daar alleen nog maar een webcam.

De parallel tussen Benedictus en Verdonk kan worden doorgetrokken. Hoe banaal kan de realiteit soms zijn: allebei zijn ze uit op zieltjes winnen. Rita op het electorale populistische pad en Benedictus, als nazaat van eeuwenlange dwalers, is druk in de concurrentiestrijd met de islam over zieltjes. Sinds het vaticaan zijn pijlen richt op Afrika en Azië, waar de kindersterfte idioot hoog is, heeft Benedictus er natuurlijk alle belang bij dat zieltjes worden gescoord. Te vroeg sterven, wat is te vroeg, moet geen beletsel meer zijn om toegelaten te worden in de hemel. Zo simpel is het. In plaats van ophouden met Godslasterlijke bemoeizucht over pil en condoom, lost deze paus het op deze materialistische en instrumentele manier op.

Verdonk doet hetzelfde. Zelf de rotzooi veroorzaken -ze maakt van een integratiedebat een wij-zij debat, met alle tragische gevolgen van dien – maar zelf iets écht oplossen? Ho maar! Net als Benedictus scoort ze electoraal op pijn en ellende van anderen, die ze zelf alleen maar erger heeft gemaakt. Verdonk of Benedictus? Maakt eigenlijk helemaal niets uit. Misschien is Benedictus roomser dan Verdonk, maar dan is Verdonk roomser dan de paus.

I swear there is no heaven and I pray there is no hell. (Blood, sweat and tears)