Begin september stuurde de directie van het Vader Rijn College de docente naar huis, die besloten had voortaan mannen geen hand meer te geven. Gisteren kwam de Commissie Gelijke Behandeling met de uitspraak.

De commissie besloot de docente in het gelijk te stellen. Daarmee zou de kous af zijn, ware het niet dat iedereen, van Maria van der Hoeven tot – natuurlijk – Geert Wilders er weer iets van moest vinden. Van der Hoeven vond de uitspraak ‘Onvoorstelbaar’. Naar Wilders’ mening ben ik niet meer nieuwsgierig. Wilders is voorspelbaar. Vanmiddag ging de uitzending stand.nl op Radio 1 ook over deze zaak: 85% van de stemmers was het oneens met de Commissie Gelijke Behandeling…

Men vindt het onbeschaafd gedrag als een ander weigert een hand te geven. Het getuigt niet van respect tegenover de bewoners van het gastland. Is het volgen van het gebruikelijke dan de maat der dingen als het gaat om beschaving of respect? De docente zelf zegt hier juist iets anders over: ‘Het feit dat ik mannen niet de hand schud, getuigt zeker niet van minder respect, integendeel, vanuit het perspectief van mijn godsdienst getuigt dit van een verheven vorm van wederzijds respect.

Over onbeschaafd gedrag van anderen hebben we ons mond vol. Wie herinnert zich nog de toeristen die kort na de tsunami toch naar Thailand op vakantie gingen. We zagen ze met hun dikke bierbuiken op het strand liggen, terwijl om hen heen nog slachtoffers werden geborgen. Of dichter bij huis: de naar decadentie hunkerende Nederlanders die op overvolle campings, zich van niemand iets aantrekkend, zich voor niets generend, hun eigen gang gaan in andere culturen. Deze lieden, deze Wilders-stemmers hebben nu hun mond vol over beschaving.

We zijn in onze zogenaamd beschaafde manier van elkaar bejegen normatief geworden. Ook gaat de norm weer voor de waarde. Een beweging die uiteindelijk zal uitmonden in een waardenloze samenleving. Nederlanders, let wel: autochtone Nederlanders, bepalen de norm. Van anderen verlangen we dat zij zich geruisloos schikken. Assimilatie wordt geëist. Zogenaamd om ons westerse cultuur te beschermen tegen invloeden van buiten. We willen onze eigenheid bewaren en vooral bewaken. Dat streven, dat hardnekkige streven, getuigt van een grote mate van onvolwassenheid. We kunnen ons kennelijk pas vrij voelen als anderen zich aan ons hebben aangepast. (Was misschien toch een Freudiaanse verspreking van Balkenende over de VOC…)

Zo nieuw is het verschijnsel overigens ook weer niet. Wie kent nog het kinderliedje ‘Zo zijn onze manieren’? Daar komt de volgende regel in voor: ‘… en al die met ons mee wil gaan, die moet onze manieren verstaan…’ We zijn ermee opgevoed. Het handen schudden is slechts bijzaak en wordt aangegrepen voor een ander doel: onvoorwaardelijke aanpassing. Nare associaties komen bij me op. Zie ook het artikel Wehrt Euch! dat eerder op Regelzucht.nl verscheen. ‘Onze manieren’ is de nieuwe norm voor beschaving.

Is er dan niemand die eens roept dat de gastheer/gastvrouw ook gastvrij zou kunnen zijn? Is het niet meer dan normaal als de gastheer/gastvrouw probeert het de gasten naar de zin te maken. Integreren is synoniem geworden met assimileren. Aanpassen of gaan, het nieuwe motto. Laten we stoppen met integreren, maar een begin maken met samenleven. DÃ t is pas beschaafd!