uit Forenzenverhalen een postmodern zinnebeeld.

Motto en Subscriptio: Menno Dimitri Ouderkerk. Pictura: Edwin Bosch.

Hij dacht na over het gewicht van gedachten en over de stank van plaatsen. Hij was een serieus mens en ondanks dat anderen hem achter zijn rug uitlachten, meende hij iets te vertellen te hebben. Maar zijn vertelsels leverden geen geld op, dus werd er niet naar hem geluisterd. Ze wilden hem gelukkig maken, zeiden ze en dus gaven ze hem werk. Zo werd hij weer een deel van de maatschappij en deed hij weer mee aan het proces. Nu was zijn kwaliteit van leven weer beter, zeiden ze. Maar hij voelde zich niet lekker en kwam in een ziekenhuis terecht. Daar waren er meer, die zich niet lekker voelden. Hij werd beter, en mocht weer gaan werken. Hij leefde nog veertig jaar voordat hij dood ging. Zijn leven was zinvol geweest.