Stelling week 9: Van nog meer geld worden de wachtlijsten in de jeugdzorg echt niet korter.

Lang niet elke week formuleert Regelzucht een uit het leven gegrepen stelling. Deze week luidt de stelling: Van nog meer geld worden de wachtlijsten in de jeugdzorg echt niet korter. U wordt nadrukkelijk uitgenodigd – Regelzucht.nl kent geen wachtlijsten – te reageren.

Geld, heel veel geld, om de wachtlijsten tegen te gaan…? Dat is de terugkerende roep van de jeugdzorgbobo’s. Want alleen met nog meer geld kunnen ze iets aan de wachtlijsten doen. Het is langzamerhand een Hollandse traditie aan het worden: het lukt me niet en dat komt omdat ik te weinig geld heb.

Ter illustratie het volgende berichtje van het Interprovinciaal Overleg (IPO):

Vrees voor nieuwe wachtlijsten jeugdzorg
26 februari 2007 Het IPO laat in een brief aan de regeringspartijen weten dat ze vreest voor het opnieuw oplopen van de wachtlijsten in de jeugdzorg. In 2006 zijn de wachtlijsten weggewerkt door extra inspanning van de jeugdzorgorganisaties en door een bijdrage van de provincies van 100 miljoen euro. Hiermee zijn ruim 5000 kinderen extra geholpen. Slechts een deel van dat bedrag is structureel gemaakt en de vraag naar jeugdzorg is bovendien gestegen, aldus het IPO. In de brief dringt het IPO aan op nieuwe afspraken tussen kabinet, provincies en grootstedelijke regio’s om een structurele oplossing voor de wachtlijsten tot stand te brengen. Bron: IPO

Het is het standaard geluid. Telkens weer trappen landelijke en provinciale overheden erin en maken lieden als Clémence Ross weer goede sier met de ellende van anderen. Behalve dan de Provinciale Staten van Noord-Holland. Die hebben heel gewoon hun oor eens te luisteren gelegd bij cliënten en medewerkers van de jeugdzorg. Dit is wat ze wijzer werden van hun driedaagse telefoonronde:

Werkers willen wel helpen, willen zelfs zorgen, maar zijn er niet voor toegerust. Vaak zijn ze nog erg jong, missen adequate begeleiding, en zijn te onervaren om complexe en emotievolle gezinssituaties – en de daarbij horende gevoelige dossiers – op de juiste wijze in te schatten. Daarnaast zijn organisaties inefficiënt ingericht, hebben werkers te maken met een alles belemmerende bureaucratie, ICT-systemen die niet op elkaar zijn afgestemd, enzovoorts.

Cliënten van de jeugdzorg lieten zich ook horen. Hun klachten gingen over de bejegening door de vaak jeugdige werkers, onvoldoende en gebrekkige informatie over vervolgtrajecten, pleegouders die zich niet serieus genomen voelden en, uiteraard, de wachtlijsten.

De Statenleden die de gesprekken voerden typeerden deze als ‘intens’ en ‘ogen openend’. Een typische Regelzucht-reactie zou nu kunnen zijn ‘Zie je nu wel; dat zeggen wij al tijden. Zie bijvoorbeeld onze rubriek Jeugdzorg.’ Dat zeggen we deze keer eens niet. Het initiatief van de Noord-Hollandse Statenleden verdient namelijk lof en navolging. Zeker ook vanwege één belangrijk aspect dat door werkers vaak genoemd werd, namelijk dat het geen kwestie is van te weinig geld. Dat is niet het probleem, maar de gebrekkige organisatie, die vakwerk en echte aandacht van werkers voor hun cliënten onmogelijk heeft gemaakt. Dát is pas een echt probleem!

Bent u het eens of oneens met onze stelling van de week -  Van nog meer geld worden de wachtlijsten in de jeugdzorg echt niet korter  – laat ons uw mening en/of uw ervaringen weten.