Stork is de laatste tijd verwikkeld in een gevecht om opsplitsing van het Stork concern te voorkomen. Amerikaanse hedgefondsen willen dat Stork alleen verder gaat met de Aerospace-divisie van het bedrijf en zodoende de andere divisies verkoopt. Als dit gebeurt, is dit het einde van Stork. Stork vecht daarom nu hard voor zijn bestaan. Maar dat is niet het enige waar het voor moet vechten.

Door Jasper van der Horst

Stork, opgericht in 1868, is een van de nog weinig over gebleven Nederlandse conglomeraten. Een bedrijf met een ontzettende historie en groot belang voor Nederland. Stork was na het verdwijnen van de textielnijverheid, de belangrijkste werkgever in het oosten van het land en zou dat nog lang blijven. Als je vroeger als 16/17 jarige binnenkwam bij Stork, dan zat je goed. Dan was je een goede partij om mee te trouwen. Heel de familie was trots dat je bij Stork werkte. En omgekeerd was jij trots om bij Stork te mogen werken.

Charles Stork, de oprichter van Stork had als ideaal een opbouw van een pakket sociale voorzieningen voor al zijn medewerkers. Hij zorgde o.a. voor uitkeringen bij bedrijfsongevallen, een dokterfonds, een weduwefonds, verenigingen, woningen en een pensioenfonds voor zijn medewerkers. Ook richtte hij als één van eerste Nederlandse bedrijven een ondernemingsraad op. Deze idealen waren uiteindelijk bedoeld om zijn bedrijf zo succesvol en zo winstgevend mogelijk te maken. Maar Charles Stork had heel goed door dat hij om succesvol te worden gezonde, tevreden en trotse medewerkers nodig had. De organisatie is er voor de mens. Door de mens optimale mogelijkheden geven zicht te ontwikkelen, zal hij optimaal presteren.

Nu we ongeveer 140 jaar verder zijn, zie je dat Stork het lastig heeft om zijn idealen te kunnen behouden. Het Rijnlandse denken van de oude Stork, wordt meer en meer verdreven door Anglo-amerikaanse invloeden. Sociaal-economisch wordt financieel-economisch. Het bekendste voorbeeld hiervan is de strijd met de Amerikaanse hedgefondsen. Maar dit is lang niet alles. Als je kijkt in Hengelo, de bakermat van Stork, zie je een aantal andere voorbeelden, er wordt niet meer gesponsord in de regio, grond en bedrijfshallen worden verkocht aan de gemeente of aan Siemens (de vroegere Duitse concurrent) en het verenigingsleven van Stork bloed langzaam dood.

Een bedrijfskundig voorbeeld van het verlies van het Rijnlandse denken is bijvoorbeeld de geplande invoering van Six Sigma. Six Sigma is een managementbenadering om operationele prestaties van een organisatie te verbeteren door tekorten in de processen van de organisatie te identificeren en te verbeteren. De benadering kijkt niet naar de mens maar naar de processen. Six Sigma is echter vooral bekend geworden doordat bij Motorola en General Electric jaarlijks de slechts presenterende 10% van de mensen van de organisatie eruit worden gegooid!

Laat Stork naast het vechten voor zijn bestaan ook blijven vechten voor zijn idealen. Laat Sjoerd Vollebregt (De huidige CEO van Stork) eens vanuit zijn ‘ivoren toren’ in Naarden naar Hengelo komen. Laat hem dan een bezoekje brengen aan tuindorp (de woonwijk die Stork liet bouwen voor zijn medewerkers, compleet met spartelvijver) en aan het verenigingsgebouw, dat momenteel wordt verkwanseld aan de gemeente.

Laten de laatste woorden van Sjoerd Vollebregt in overeenstemming zijn met die van Charles Stork. De laatste woorden van Charles Stork waren:“Ik had vele idealen en deze zijn allemaal werkelijkheid geworden! Ik ben een gelukkig mensch.”