Hoe bont kun je het maken? Werkgevers beloven nieuwe banen als ze tegelijkertijd de mogelijkheid krijgen medewerkers gemakkelijker te ontslaan. Met name het element ‘gelijk oversteken’ – eerst ontslagrecht versoepelen, dan gaan wij helpen om 200.000 mensen aan het werk te helpen – geeft een vies luchtje aan dit voorstel. Het lijkt erop dat alle partijen het er allang over eens zijn. Alle partijen? Op Agnes Jongerius na.

Wat is de stand van zaken op dit moment? Een krappe arbeidsmarkt, ontgroening en vergrijzing en een aantrekkende economie. Opportunisme wordt dan schering en inslag. Zo lanceerde Donner kortgeleden de zogenaamde brugbanen voor mensen met een arbeidshandicap, kwam Rouvoet samen met Aboutaleb met het onzalige plan tot kwalificatieplicht voor jongeren tot 18 jaar – vertaald naar gewone (Lubbers) mensentaal: werkkampen voor jongeren. En als klap op de vuurpijl komt Wientjes van VNO-NCW met een kolossale sigaar uit eigen doos: 200.000 langdurig werklozen aan een baan helpen waarbij de overheid de helft van de loonkosten betaalt.

Maar… dan moet wel het ontslagrecht versoepeld worden. Gelijk oversteken! Liefst per direct, want anders geldt ons aanbod niet meer. Beste Wientjes, we hebben in ons land te maken met een structurele krapte op de arbeidsmarkt. Structurele krapte! Laat dat eens tot jullie bestuurlijke hersentjes doordringen. Dan is het toch van alle Goden los als je dan ook nog eens misbruik wil maken van de situatie. Deze actie van Wientjes is ronduit beschamend.

Het wordt pas écht triest als het Politiek Forum van de Partij van de Arbeid zich over deze kwestie buigt. Nog meer opportunisme? Dat kan. Men struikelt over afwegingen: Dit speelt de SP in de kaart! Bos draait weer, zal er geroepen worden. Ons Forum is tandeloos. Het gaat om de beeldvorming over het ontslagrecht. Kortom, ook de PvdA is de essentie kwijt, totdat Tichelaar zich in de discussie mengt: ‘Dit gaat helemaal niet om een verslechtering van het ontslagrecht. Dit gaat er juist om dat 200.0000 mensen aan het werk moeten worden geholpen.’ ‘Help ons daarbij’, voegde hij er nog aan toe.

Tichelaar en Wientjes: vier handen op één dikke buik. Ik verbaas me er niet eens meer om. Nu gaat het pas echt goed komen met Nederland… Nog meer controle, nog meer regels, nog meer sancties. Hoe wordt deze bestuurlijke regelzucht verdeeld tussen werkgevers en werklozen? Gelijk oversteken? Kom nou, zo naïef ben ik niet meer. De operatie kan niet meer mislukken: werkgevers en kabinet (inclusief de PvdA) sluiten een monsterverbond. Mijn hoop is gevestigd op Agnes Rongerius.