Beste KRO,

Juist in het jaar waarin u voor het eerst de maand van de spiritualiteit organiseert, verneem ik dat uw programma ‘Wonderen Bestaan’ ophoudt te bestaan. Toch kan ik het niet laten om in deze spirituele maand nog een laatste wonder onder uw aandacht te brengen. U bent jarenlang op zoek geweest naar zaken die onverklaarbaar zijn. Nu is er veel dat ik niet verklaren kan, bijvoorbeeld waarom de gemiddelde Nederlander zeven jaar van zijn leven besteedt aan het kijken naar televisieprogramma’s die klaarblijkelijk voor zwakbegaafden zijn gemaakt.

Maar ik vermoed dat u op dat soort onverklaarbaarheden niet doelt. Nee, u zoekt toevalligheden die te mooi zijn om toeval te heten. U zoekt het domme toeval dat weliswaar overal aanwezig is, maar door simpele zielen wordt aangemerkt als telepathie of andere jomandeske lariekoek. Daar trapt een verstandig mens als ik niet in … dacht ik. Maar er zijn grenzen aan hoeveel toeval een rationeel mens kan verdragen.

Gisteren gebeurde het. Het begon exact op het moment dat ik op de radio hoorde dat de maand van de spiritualiteit begonnen was: ik kreeg acuut een fikse buikkramp, zo erg dat ik nog maar net het toilet haalde. Hoewel ik deze buikkramp onverklaarbaar vind, was er nog geen Jezus of Maria te bekennen. Maar dat duurde niet lang. Ondanks dat ik volstrekt niet gelovig ben, begon ik tijdens de hevige krampen plotseling de naam des Heren te gebruiken. De woorden welden als het ware op uit mijn diepste innerlijk. En al was het ijdel gebruik, na het lezen van het vervolg zult u met me eens zijn dat de woorden een voorteken waren! Welnu, ik zal u het leed mijner lendenen verder besparen, maar houdt u vooral aan uw stoel vast bij het horen van het resultaat. Ter introductie moet ik vermelden dat ik reeds vaker een achteloze letter i (met puntje) had neergelegd en dat ook een sierlijke s meermaals aan mijn uitgang ontsproten is (*), doch dat alles mag nog gerust als toeval afgedaan worden, in het licht van het peristaltisch kunstwerk dat mij ditmaal gewaar werd. In de pot lag, in al haar dampende kwetsbaarheid, de volledige naam van uw omroep in schoonschrift:

K R O

U zult het met me eens zijn dat dit een grote boodschap is! De hemelse machten hebben kond willen doen van de diepste betekenis van de KRO en haar programma’s.

Het spreekt vanzelf dat ik met liefde voor uw camera’s zal willen getuigen van dit grote mirakel.

Hoogachtend,

Lenin Strawskim

(*: met dank aan Van Kooten & de Bie)