Een zinnebeeld van onze tijd
Motto en Subscriptio: Menno Dimitri Ouderkerk. Pictura: Edwin Bosch.


Het licht van de lantaren scheen over een afvalbak. In deze afvalbak lagen de resten van een door het criminele circuit gedode persoon. Omdat de politie geprivatiseerd was deden ze alleen nog maar moorden, die rendabel waren om optelossen. De buurtbewoners belden daarom de volgende dag de reinigingsdienst op. Maar deze gaven te verstaan dat ze geen kadavers ophaalden. De kadaverdienst die daarna opgebeld werd wilde ook niet komen, zij haalden alleen dode dieren op en hier betrof het menselijke resten. De stankoverlast was aan het einde van de week niet meer te harden, ook hadden zich een groot aantal katten bij de afvalbak verzameld om aan de restanten te kluiven. Enige moedige buurtbewoners namen toen zelf maar het initiatief om de boel op te ruimen. Ze verwijderden de resten en maakten alles netjes schoon. Een ambtenaar, die dit bemerkte, was zo opgetogen over deze vorm van vrijwilligheid, dat hij brieven naar de diverse criminele circuits stuurde, met de oproep daarin om voortaan altijd in die wijk hun slachtoffers te dumpen.