Zoals de trouwe lezer(es) weet probeer ik de wankele stappen van ons land op het terrein van dierwelzijn te volgen. Deze week staat de kip op het menu. De kooi deugt niet, daar is iedereen van overtuigd en daarom wordt die voorlopig even niet afgeschaft (heeft te maken met balans tussen economie en ecologie, waarover later meer). Pin me niet op een datum vast, waarschijnlijk gebeurt dit nog wel voor de invoering van kilometerheffing en zeker voor de gedeeltelijke afschaffing van de hypotheekrente aftrek.

Maar er wordt al wel rekening mee gehouden en daarom is er veel gediscussieerd over de “verrijkte kooi”, waar men in de politiek toch wel warme gevoelens bij had. Nu is daar opeens de ‘kleingruppenhaltung‘, die volgens de voorstanders toch wel te vergelijken is met een welness arrangement voor onze gevederde vriendinnen (en tegelijk economisch haalbaar). Ik kan iedereen aanraden om even het Duitse verhaal te lezen, want die verwoorden het zo prachtig: ‘Der Mobilitätsfaktor der Hennen ist um das 18,6-fache erhöht.’

Zo prachtig als in dit Duitse artikel een lofzang afgestoken wordt, zo droevig gaat het er in het Nederlandse parlement aan toe. Op mijn zoektocht door de krochten van het internet naar nieuws over de ‘kleingruppenhaltung’ kwam ik op een website van de Christen Unie die ter meerdere eer en glorie van hun werk in de kamer een letterlijk verslag van een discussie over de begroting van LNV hebben opgenomen. Ik zou iedereen aan willen moedigen dit te lezen.

Voor degene die voortijdig afhaakt zal ik proberen het enigszins samen te vatten: biologische eieren zijn het allerbest, maar niet haalbaar, daarom moeten we  een balans zoeken tussen ecologie en economie. Laat een Nederlands parlementariër de balans zoeken tussen ecologie en economie en u weet wellicht wel waar die balans ligt. Vandaar dat de ‘kleingruppenhaltung’ toch wel een serieus alternatief is voor de verrijkte kooi, temeer omdat Duitsland deze superieure vorm van kippen houden als minimumnorm wil stellen. Als Duitsland een minimumnorm voor dierenwelzijn vastlegt in de vorm van die ‘kleingruppenhaltung’, dan is dat in Nederland natuurlijk direct de optimale balans.

‘En wie weet’, aldus de visionair Cramer van de CU, ‘of er over tien of vijftien jaar opnieuw een mogelijkheid is om een stap te zetten.’ Van deze man gaan we nog veel horen, die begrijpt tenminste waar het over gaat. Christa van Velzen (SP) weet het debat te verrijken door ‘macrobiologische’ eieren in de strijd te gooien, een soort kruising tussen macrobiotisch en biologisch? Ik vrees dat Christa van Velzen niet tot de groep behoort van heavy users van biologische voeding.

Na deze kooistrijd vervolgt de CU afgevaardigde zijn bijdrage met de overheidsvisie op ‘bio-based economy’. Ik heb me er nog niet in verdiept, maar ik denk dat het ook hier wel zal gaan om een balans tussen economie en ecologie en wie weet kunnen we hier over vijftien jaar een nieuwe stap zetten.

Ik zie de reacties met plezier tegemoet, Jopie