Het maatschappelijke en politieke debat over de multiculturele samenleving is verhard. Serieuze, lastige vraagstukken worden versimpeld tot ongenuanceerde en polariserende oneliners. Daardoor worden problemen niet opgelost, maar versterkt. Zo raakt Nederland verstrikt in een neerwaartse spiraal van intolerantie en onverschilligheid. Lees verder op ‘Nederland benoemt en bouwt’.
De mooiste weergave van het huidige tijdsgewricht is te vinden in een prent van cartoonist Jos Collignon. Een Griek, Italiaan, Portugees en Spanjaard liggen zonnebrillend in minuscule zwembroeken op hun handdoeken naast elkaar op het …
Ik weet niet of iedereen het zich realiseert, maar het zou best zo kunnen zijn dat we eind vorige week zomaar stiekem een verbazingwekkend nieuw tijdperk ingestapt zijn. Waar heeft ie het over hoor ik …
De Christen Unie is tegen bemoeienis door de overheid met het zogenaamde thuisonderwijs. Volg de link. Zouden ze bang zijn voor de taaltoets voor de ouders, c.q. onderwijsgevenden? Zouden ze er trouwens ook nog tegen …
We kunnen wel mopperen op onzinnige en onrechtvaardige regelgeving, we kunnen ook ons mond open doen en protesteren. Erger nog, we kunnen de bureaucratische overheid met eigen middelen te lijf gaan. Neem een voorbeeld aan …
eens
Benoemen en bouwen zie ik als een uitstekend antwoord van het bedrijfsleven op zaken die in de maatschappij spelen.De koningin heeft dat goed onder woorden gebracht en dat spreekt mij aan.
De overheid heeft de laatste paar jaar in zijn berichtgeving om maar te kunnen scoren sterk gepolariseerd en dat is een slechte zaak.
Om die reden zie ik het als positief dat het bedrijfsleven zijn stem laat horen
Vriendelijke groet van de Sybarit Schilder Landloper Robert van Vliet
Benoemen, bouwen en verder je kop houwen.
Typisch een voorbeeld van nederlandse intolerantie tegenover andersdenkenden, kritiek wordt niet toegestaan, aan andere meningen simpelweg voorbijgegaan.
Discussie is in dit land onmogelijk, daarvoor heb je verschillende meningen nodig en bepaalde meningen mag je nou eenmaal niet hebben in dit land.
Het is inmiddels bijna traditie om, wanneer het om allochtonen gaat, een debat aan te gaan waarvan de uitkomst al vaststaat, zoals het debat over ayaan hirsi ali die, overduidelijk, geen recht heeft op een nederlands paspoort.
Volksreferenda, enquêtes en als klap op de vuurpijl nu “benoemen en bouwen”, allemaal acties uit de hoed van de overheid om een reeds monddood gemaakte samenleving de indruk te geven dat het nog een stem heeft.
Eens, problemen moeten benoemd en vooral ook aangepakt worden, maar een hele bevolkingsgroep dan maar ineens als vijand aanmerken, dan moet je wel knettergek zijn. Waar dat toe leidt hebben we in de dertiger jaren kunnen zien. Als je eerst een karikatuur maakt van de bedoelingen van het manifest zoals Scheffer en Wilders, kun je er gemakkelijk voor weg lopen.
Trouwens zo’n lieverdjes zijn we zelf ook niet geweest; denk maar aan de slavenhandel, de onderdrukking in Indie, de 10.000 mannen van Sebenica die aan hun lot werden overgelaten.
Laat de SP van Jan Marijnissen (en de PvdA, het CDA en VVD) zich achter het initiatief van Benoemen en Bouwen scharen in plaats van weer eens de jan(u)skop in het zand te steken.
Vreemd, niemand vraagt zich af wanneer de nadruk op de veronderstelde integratie ontstaan is en wie bij dit soort van debat belang heeft. We zouden namelijk kunnen stellen dat de nadruk op integratie de verantwoordelijkheid voor de immigratie naar de achtergrond verdringt. Er ligt nog de oude nauwelijks gestelde vraag naar het belang dat welke immigratie in welke periode, welke bevolkingsgroep gediend heeft. Afgaande op mijn persoonlijke ervaringen de laatste decennia, voelen veel autochtone Nederlanders zich zeer miskend als burger. Door het publieke bestuur, ‘de politiek’ en door de feiten en behandeling in hun woonsituaties zelf. Aan dat gevoel van intense miskenning is nooit effectief gehoor gegeven en wat ondergronds blijft, blijft hangen en zal zich wreken. We moeten niet vergeten dat immigratie hier te lande vele negatieve en structurele gevolgen heeft voor de oorspronkelijke Nederlandse bevolking: op alle gebieden van het leven en van het landsbestuur. Van het openbaar bestuur kan gevraagd worden de bevolking binnen hun ‘machtsgebied’ te dienen en hen zoveel als mogelijk te vrijwaren van ellende. We kunnen de vraag stellen in hoeverre dit bestuur als filter van beslissingen hierin steeds weer gefaald heeft.Tevens, welke consequenties hieraan verbonden dienen te worden.
Immigratie is dus ook een verschijnsel dat heel simpel met macht te maken. Net zoals Europeanen vroeger hun wil aan de Indianen, de inheemse stammen in wat nu Amerika genoemd wordt, leggen de staten nu hun wil op aan de hen ter beschikking gestelde burgers. Het mandaatprincipe van het stelsel van representatieve vertegenwoordiging is daarbij zeer behulpzaam. Het schept de noodzakelijke afstand tot de burger. Problemen als die met de hoofddoekjes horen eigenlijk secundaire problemen te zijn maar zijn zeer effectief om het debat over de immigratie zelf te smoren.
Problemen zorgvuldig herkennen en definiëren kan een begin betekenen om ze te accepteren en aan ‘oplossingen’, die altijd tijdelijk zijn, te werken. Het lijkt me in dit licht echter ongewenst als het openbaar bestuur er te gemakkelijk vanaf komt. Begrippen als genoegdoening, waarde en eer zijn begrippen die verwijzen naar diep ingesleten aspecten van het menselijke zelfbewustzijn. Die aspecten willens en wetens over het hoofd zien geeft zowel persoonlijke narigheid voor de slachtoffers als instabiliteit in een land.
rectificatie:
eerste alinea:.. als filter en initiator van beslissingen…
tweede alinea: …in wat nu Amerika genoemd wordt, oplegden,…
voorlaatste alinea, eerste zin: ….. te heeft.