Meten is weten. Gemeten passie levert passie!
Stelling week 4: Meten is weten. Gemeten passie levert passie! Lang niet elke week formuleert Regelzucht een uit het leven gegrepen stelling. Deze week luidt de stelling: Meten is weten. Gemeten passie levert passie! Anders gezegd: gebrek aan passie dient bestraft! U wordt nadrukkelijk uitgenodigd – gepassioneerd of niet – te reageren.
Kijk ze eens zitten, kijk ze eens op hun dooie gemak naar het kopieerapparaat slenteren. En actief meedoen aan een werkbespreking? Ho maar! Moeten we daar de oorlog mee winnen? Achter de rug van hun baas maken ze cynische grappen. Jiskefet live, dat is het! Dit is geen beschrijving van een uitzonderlijke situatie. Dit soort ‘mede’-werkers zijn overal te spotten. Tegenwerkers, dat zijn het. Ze missen passie voor hun werk. Bij verzekeringsmaatschappijen, in de maakindustrie, in de bio-industrie, op scholen en bij hulpverleningsorganisaties, overal kom je deze lamlendigheid in de overtreffende trap tegen. Het leven lijkt er helemaal uit te zijn.
Zit mijn personeel goed in zijn vel? Dat zouden werkgevers zich eens moeten afvragen. Want wie goed in zijn vel zit, doet zijn werk des te beter. Een speciaal ontwikkelde test meet daarom het ‘passieniveau’ van werknemers. Weinig bedrijven besteden aandacht aan de vraag of hun werknemers goed in hun vel zitten en accepteren lamlendigheid als een vast gegeven. Meten is weten en dat geldt zeker ook voor passie op het werk. Passie is te meten. Lamlendigheid is te keren!
Bij een groot Nederlands bedrijf is de passiemeter getoetst en de resultaten waren verbluffend: het burnout-percentage lag vóór de behandeling op 10 en na de behandeling op 4! Het percentage bevlogen managers steeg zelfs van 22 naar 29! De sceptici onder u zullen wellicht schamper opmerken dat een goede baas zelf wel kan zien of zijn medewerkers gepassioneerd zijn. De harde realiteit is anders: leidinggevenden vangen signalen niet vroegtijdig op, ze interpreteren ze niet goed of ze doen er simpelweg niets mee. Erger nog: leidinggevenden missen zelf passie. Als we niets doen zinken we met zijn allen in het passieloze moeras van ‘het zal mijn tijd wel duren’.
Daarom dit pleidooi om de passiemeter als standaard personeelsinstrument in te zetten. En dan rechtstreeks te koppelen aan de beoordelings- en beloningssystematiek. Zelfs zou ik er voor pleiten de passiemeter een vast element te laten worden in CAO-afspraken van bonden met werkgevers. Immers, pas als iets is gemeten, kan er adequaat gehandeld worden. Aan subjectieve interpretaties heeft niemand iets. Meten is weten. Dat geldt zeker ook voor passie! Gemeten passie levert passie!
Bron: Intermediair.
Gemeten passie levert passie! Helemaal mee eens. En… levert betere bedrijfsresultaten en daar gaat het per slot van REKENING natuurlijk om.
Dag Hans,
Is het mogelijk inzicht te geven in het soort vragen dat in de passiemeter wordt gebruikt?
Verder geef je aan dat het “burnout percentage” belangrijk kan dalen na het meten van de passie van de medewerkers. Kun je ook iets vertellen van de acties die voortkwamen in het voorbeeld geval na het meten van de passie.
Is er in jouw visie een relatie tussen drives van medewerkers, passie en persoonlijk ondernemerschap?
@Els: Dit soort vragen: ‘krijgt u genoeg feedback van leidinggevenden? Vraagt uw werk een eigen inbreng? Kunt u als het nodig is collega’s om hulp vragen?’ En dit is een greep uit de acties: ‘Alle factoren die de bevlogenheid kunnen beïnvloeden, worden in kaart gebracht: specifieke werkomstandigheden, competenties en persoonskenmerken. Ook wordt het oeroude principe van ‘een gezonde geest in een gezond lichaam’ gehuldigd en dus wordt de fysieke gesteldheid van deelnemers uitvoerig getest.’ Onder de column heb ik een link naar de bron opgenomen.
- Goedemorgen Ten Brink.
- Goedemoggel meneer Hellemans.
- Zeg Ten Brink, ik zit hier net het corporate dashboard in de gaten te houden, en toen zag ik bij jou een lampje op rood springen.
- O, nee toch. Maar ik was lekker aan het werk hoor. Alles prima onder controle.
- Nee Ten Brink, de passiemeter liegt niet. Het systeem heeft zojuist een dipje in jouw passie geconstateerd.
- Nou meneer Hellemans, dat was dan maar een heel klein dipje hoor. Eens even denken. Ik geloof dat ik per ongeluk een slok lauwe koffie nam. Zoiets zal het wel geweest zijn.
- Ja, ja, Ten Brink. Smoezen kunnen we allemaal bedenken. Maar je weet dat passie cruciaal is voor het overleven van ons bedrijf. Globalisering en zo. Je weet dat we de aandeelhouders alleen tevreden houden als we ons minstens 200% kunnen geven.
- Jawel meneer Hellemans. Het spijt met meneer Hellemans. Ik moet nu terug naar mijn werkplek, want ik voel de passie al weer in me opkomen. Minstens 300% voel ik nu, dus ik ga snel aan het werk.
- Opschieten dan maar, Ten Brink. En laat het niet meer gebeuren.