Een zinnebeeld van onze tijd
Motto en Subscriptio: Menno Dimitri Ouderkerk. Pictura: Edwin Bosch.


De gewaardeerde was overal welkom. Wanneer hij een gelegenheid binnenkwam waar veel mensen vertoefden, veranderde het altijd in een gezellige sfeer. Ook op zijn werk was men uiterst tevreden over hem. Hij leverde veel productie en had een bijzonder goede relatie met zijn baas. Vooral als zijn baas binnen gehoorafstand was sprak hij honderduit over diens edelmoedige persoonlijkheid. De gewaardeerde had een fijn leven. Echter op een avond kort na het avondeten, kreeg hij last van diepzinnige gedachten. En naarmate de weken vorderden nam deze ziekte steeds ernstiger vormen aan. Een neuroloog stelde een nieuwe ingreep voor. Volgens hem was het slechts een kwestie van regelmatig luchten van het brein. De gewaardeerde, die reeds steeds minder gewaardeerd werd, stemde onmiddellijk toe met de ingreep. De neuroloog zaagde zijn hoofd open en bevestigde enige scharnieren tussen zijn schedel en schedeldak. Wanneer men voortaan merkte dat hij last begon te krijgen van diepzinnige gedachten, zette men even zijn hoofd open. De gewaardeerde overleed aan het einde van zijn lang gewaardeerde leven aan breinverkoudheid, nadat men in het zorgcentrum waar hij lag vergeten was zijn hoofd te sluiten.