De eerste weken van het jaar zijn ook de weken waarin allerhande onduidelijke clubs facturen in de bus stoppen om hun geld voor het volgende jaar weer te vangen. Productschap landbouw, productschap tuinbouw, allerhande controle instanties, Kamer van Koophandel. Twee springen er elke jaar weer uit.

Allereerst is er de stichting reprorecht, die  een niet aflatende ijver ten toon spreiden om te voorkomen dat de agrariër misbruik maakt van auteursrechten. Om nu te voorkomen dat wij voor elke kopie afzonderlijk de auteursrechten zou moeten afdragen stuurt Reprorechten elk jaar een factuur van € 16,78.

Daarmee zijn de auteursrechten weer voldaan, maar dan komt de stichting SENA met de naburige rechten. Nooit van gehoord?  Wel  SENA is “belangenbehartiger voor de vele grote (internationale) namen in de muziek. Want of het nu gaat om Elton John, Rolling Stones of om Andrea Bocelli, of om Racoon, de Kermisklanten of het Concertgebouworkest, SENA regelt hun rechten in Nederland én ver daarbuiten!”.

Daarom krijgt iedereen die staat ingeschreven bij de Kamer van Koophandel automatisch een rekening van ruim honderd euro per jaar voor de genoten muziek. Daar is alleen onderuit te komen door een keurige brief te schrijven waarin je uitlegt dat je een landbouwbedrijf runt samen met je partner en dat je géén kantine of bedrijfsruimte hebt waar je muziek afspeelt en dat de winkelklanten toe nu toe nooit te kennen hebben gegeven dat ze door het ontbreken “van de muzikale omlijsting een stukje gezelligheid missen”. Met enig geluk word je dan verder ongemoeid gelaten, maar niet langer dan 360 dagen, want dan ligt de volgende factuur weer in de bus.