Actie in de jeugdzorg: Beste meneer Rouvoet,
Hallo meneer Rouvoet,
Ik lees steeds weer, dat met een centrum voor Jeugd en Gezin de problemen van de jeugdzorg grotendeels opgelost zullen worden. Een prachtige nieuwe snelle voordeur naar goede jeugdzorg.
Mag ik U zeggen dat, als dat waar is, ik daar heel blij met zal zijn? Vind U het niet erg dat ik U daar wat vragen over wil stellen? Ik ga er maar van uit dat U dat goed vind.
Zullen ze voldoende specialistische kennis en vertrouwen in specialisten hebben, om niet elke diagnose meer ter discussie te stellen of te denken dat bepaalde stoornissen wel over gaan na een jaartje hulp? Zullen ze ouders, in tegenstelling tot wat ik nu vaak merk en hoor, serieus nemen en ingaan op de hulpvraag van de ouders, of gaan ook zij hun eigen hulpvraag creëren? Zo maar wat vragen hoor, maar ik heb ze nu eenmaal.
Kunt U er niet voor zorgen dat deze ouders niet nog meer mantelzorg moeten organiseren in de omgeving waar het ‘samen leven, samen zorgen’ nog altijd niet doorgedrongen is? Zullen we dan ook nog eens kijken naar ‘gebruikelijke zorg’?
Zou U dat voor ons kunnen doen meneer Rouvoet?
Mijn werkgever heeft er allang tabak van, wij zijn allang aan het instorten, maar het kabinet heeft goed geregeld dat het UWV daar lak aan heeft. Het maakt niet uit voor het kabinet en het UWV, dat er thuis nog zorgbehoeftige kinderen zijn. Zolang we onze arbeid maar verrichten, niet zeuren om zorg bij de jeugdzorg, geen pgb aanvragen om zorg te kunnen krijgen.
Normen, waarden, opvoeding, wie moet dat bijbrengen meneer Rouvoet? Ouders? Of die centra? Als het de ouders zijn, zou het dan niet wenselijk zijn om die ouders daar ook de mogelijkheid voor te geven, door wel rekening te houden met de zorgzwaarte van deze ouders? Zoals dat ook zou moeten gelden voor andere mensen die hun partners of ouders verzorgen. Misschien zouden er eens wat miljoenen naar deze ouders moeten gaan in plaats van naar de wachtlijst problematiek? Dan hebben we de jeugdzorg niet eens meer nodig. Twee vliegen in een klap dan toch?
Gaan ze eindelijk de regeltjes wat soepeler toepassen indien de situatie dat verlangt? Zullen ze beginnen met het schrappen van bijvoorbeeld de regel: iedere jongeren die bij de crisisdienst geplaatst wordt moet een dagbesteding hebben? Want die kinderen en jongeren die in een crisis verkeren hebben die meestal niet en worden nu op straat gezet. Of zullen ze de regels omtrent bijstand voor jongeren onder de 18 bijschaven, zodat deze jongeren wel voldoen aan het inkomensregeltje van het begeleid wonen of kamertraining: minimum inkomen van 500 euro hebben. Of gaat U de leerplicht voor deze kinderen aanpassen zodat ze 40 uur kunnen werken. Vergeet U dan niet ook het minimum loon voor deze jongeren omhoog te schroeven? Anders moeten ze veel meer werken dan 40 uur om die 500 euro te verdienen en er is vast wel weer een andere regel die dat verbied voor een kind tot en met 17 jaar.
Voor al die jongeren waar nu nergens plek is, wordt daar in die centra een warm onderdak gebouwd met een bed? Ontbijtje misschien nog mogelijk? Zodat we ook af zijn van die 6000 zwerfjongeren? Kijk, daar zouden die centra nou echt eer aan kunnen behalen.
Nu is de enige optie: Zet hem/haar maar op straat als ze thuis niet meer hanteerbaar zijn. Zijn die regels niet in strijd met de rechten van het kind meneer Rouvoet?
Uiteraard hoop ik dat die nieuwe centra voor de jeugdzorg deze kinderen op gaan vangen, maar ik hoop dat U niet boos op me wordt als ik zeg dat ik daar niet in geloof.
Zij denken namelijk nog steeds dat het binnen een jaar over is. Alhoewel, zo hier en daar lijkt het door te dringen en wordt een enkele keer wel een indicatie voor twee jaar afgegeven. Stel eens voor als dat overal zou gebeuren, weer een wachtlijst weggewerkt.
Nu de kinderen en jongeren nog.
ik vind het schandalig dat een minister de vrouw nu weer als een financiele broedkip gaat zien. Wij moeten carriere maken de kinderen opvoeden in een samenleving die naar mijn mening al problemen zat heeft zonder nog een extra babyboom. Laat eerst de moeders en/of vaders van deze tijd hun kinderen eens gaan opvoeden i.p.v. alleen maar bezig zijn met hun eigen carriere, stressen om hun kind weer op tijd bij de kinderopvang te brengen, alle financiele zaken goed te regelen, hun eigenbelang eens op zij laten zetten voor een kind en dan maar eens een kind adopteren die de zorg van een liefhebbend stel ouders echt nodig heeft i.p.v. Hollandse kinderen te blijven produceren. Veel van de jeugd heeft momenteel al geen enkel idee meer van normen en waarden, de geweldsincidenten lopen nu al flink op, het gebruik van drugs en alcohol kan door de Nederlandse staat nog niet eens gehandhaafd worden en ook niet door de ouders. Nee ik denk dat we meer gebaat zijn bij eerst de punten weer eens op de i te zetten in Nederland. Wij hebben bewust gekozen voor geen kinderen en tot op de dag van vandaag ben ik zeer blij met deze keuze als ik de jeugd van vandaag zie. Bovendien denk ik ook nog steeds dat geen enkele minister het recht heeft om zich met deze vraagstelling bezig te houden aangezien dit een keuze is tussen man en vrouw. Laten we eerst maar eens het aantal echtscheidingen onder de loupe nemen.
Ik ben het met Diana gedeeltelijk eens.
Maar zie maar eens een kind in je eentje op te voeden,nadat je in de steek gelaten bent,als vrouw, maar ook het geval met mannen komt natuurlijk voor,en dat je intussen verplicht bent aan al die ‘carriere’regeltjes te voldoen,en ook maar te zorgen dat je kind in goede handen komt.(Je wil er het liefst zelf voor blijven zorgen,of in elk geval in combinatie met,maar regeltjes hebben besloten,dat dit ook al niet meer mag.)Als dat niet met elkaar strookt,maar men blijft je op de huid zitten,je word beticht van niet meewerken,fouten door derden worden op jou verhaald enz,enz.
Zo’n kringloopje houd toch niemand redelijkerwijs vol,er word immers ook niet redelijk gehandeld.
Je doet je best om je kind goede normen en waarden mee te geven,maar de omgeving speelt vaak ook een rol in het hele gebeuren.
Je zal maar in een omgeving zitten,die niks opheeft met ‘buitenstaanders’,hun kinderen ook vrijelijk hun gang laten gaan in hun treiterijen naar jouw kind(eren) toe,en jou als ouder neemt men niet serieus.Politie neemt het liever op vcoor ‘eigen volk’,dan zo’n buitenstaander,o.a.
Vervolgens zit je kind op een zogezegde speciale school,die al helemaal meent met het kind ook het gezag te hebben,en de neiging vertonen op arrogante wijze de ouder steds onderuit te halen,want die moet alles maar goed vinden wat zo’n school voor heeft met het kind,ook al weet zo’n ouder feitelijk soms beter.Ideeen, wensen en eigen iniatieven van ouder uit worden van tafel geveegd,en men lijkt eerder erg hard de best te doen,de ouder zoveel mogelijk aan gezag te ontnemen,alsof die zelf niet spoort,en word de ouder gedreigd met zorgmeldingen en de hele rataplan,omdat ze zogenaamd niet voldoende mee werkt.
vrijwillige hulpverlening veranderen in tegenstanders,zelf aangestlede hulpverleners laten de ouder vallen als een baksteen,als ze merken dat hun hulp toch wel iets meer moeite gaat kosten behalve een mooi verhaal,en een onderzoekje op papier.
Verhuizen dan maar? Mooi idee,maar daar moet je weer voldoende geld voor hebben,wat er niet zomaar is.
Intussen heeft zo’n beetje elke instantie waar je als ouder mee te maken hebt,heel leuke (en vaak half verzonnen) rapportjes over jouw gezin geschreven,dat niemand hen kwalijk neemt,maar jou wel een idiote stempel oplevert.
Waar je ook gaat of staat,overal gaan die mee heen,en dan moet je het maar goed treffen,dat je ergens terecht komt,waar men het niet zo opheeft met die dossiers,en een eigen mening vormt,vanuit werkelijke omgang met gezinsleven,zoals het is,en niet zoals het op papier staat.
Alsof dat al niet genoeg oplevert om je hoofd over te breken,heeft men inmiddels elke denkbare gang van ‘hulp’verlening al op je afgestuurd,waarbij jeugdzorg(hoe kan het ook anders)als de grootste boosdoener reageert.
Ze sleuren je kind uit huis,plaatsen hem ergens,klagen steen en been over de ouderrol bij elke rechtzitting,rotzooien verder maar wat aan met het kind,en besluiten hem ineens naar het buitenland te verschepen,omdat er in nederland zelf zogenaamd geen plek is om het kind te dumpen,want waar hij zit mag hij niet blijven,en thuis is al helemaal geen optie.
Want daarvoor zou het kind(of de ouder) dan te erg zijn.
De omgeving is allang blij,want die moesten dat kind toch al niet meer,en ze zien jou liever ook zo snel mogelijk gaan dan komen.Dit alles kun je ook niet allemaal vantevoren weten,want je bent niet helderziend.Eraan komen is makkelijker,dan eraf komen.
Om nog maar niet te spreken over alle andere wandaden,waar zulke instanties mee weg schijnen te komen,en hele gezinnen die zonder pardon op straat gezet worden,en al die zwerfjongeren,die dan wel gewoon op eigen bodem kunnen verblijven,zij het dan onder erbarmelijke omstandigheden.ouders die aangeraden worden,om ze maar op straat te zetten,als ze niet hanteerbaar zijn,is toch vragen om moeilijkheden.
Inderdaad Diana,als je het zo eens beziet,zou je gewoon geen kinderen meer durven nemen.Want als het per ongeluk ook maar iets zou kunnen mankeren,en geen gemiddelde hebben,dan krijg je dus dit soort toestanden.
Dat dat allemaal maar door de beugel kan in een land als dit,waarover men nog durft te beweren,dat het zo’n liberaal landje is,vind ik een regelrechte schande.
En wat hebben echtscheidingen hier nou echt mee te maken.
je blijft immers,als je een beetje bij je gezonde verstand bent,niet bij een partner die niet deugt,of jou mishandelt of je kinderen,of vreemdgaat,of wat dan ook.Alsof dat dan zo goed is voor kinderen.Uit schuldgevoel om de kinderen blijven,vind ik dan ook een vorm van kindermishandeling,want die krijgen geen goed voorbeeld.Er verandert niets als een van de twee niet meewerkt aan een betere relatie.En intussen zijn de kids daar de dupe van.Hoezo,om de kinderen.
En je kunt vantevoren ook niet incalculeren,hoe het zal verlopen,tussen jou en zo’n partner.Van het concert des levens krijgt immers niemand een program.Iedereen kan ineens on(be)trouw(baar) worden.
Als je het zo bekijkt,zou je dan ook maar beter levenslang vrijgezel kunnen blijven.
Tja,als iedereen nou maar weer eens gewoon in God wilde geloven,en volgens Bijbelse maatstaven wilde leven.
Dan zou er weer meer hoop zijn voor de toekomst.Ook voor kinderen.