Het leuke van het schrijven van een verhaal op de zondagochtend is het voorbereiden ervan. Door de week kijk ik wat rond op internet en dat levert steevast de meest fantastische verhalen op. Deze week heeft het gerespecteerde Landbouw Economisch Instituut weer eens flink van zich laten horen. Het vorige rapport over “Maatschappelijke kosten-baten analyse van wandelen op boerenland. Met indicatieve cases Het Land van Wijk en Wouden en de Hoeksche Waard” heeft om onbegrijpelijke redenen de landelijke media niet gehaald en daar wordt zelfs het LEI uiteindelijk toch op afgerekend. Het moet toch wel een beetje maatschappelijk relevant zijn, het gaat per slot van rekening over belastinggeld. En in tijden dat een derde van de bevolking naar alleenstaande en naar liefde hunkerende boeren zit te kijken moet er uit de landbouw toch meer te halen zijn.

Dat heeft het LEI ter harte genomen en dit keer is de Nederlandse samenleving weer eens in hokjes gestopt om er achter te komen wat we eten en waarom we dat doen. Dat is natuurlijk een heel uitgebreide tak van sport waar we als biologische boer op elk congres weer mee geconfronteerd worden. Het verraderlijke is wel weer dat “onze doelgroep” dan weer elke keer een andere naam heeft. Dit keer zijn er weinig moeilijke termen aan vuil gemaakt, ik kom de kosmopolieten en hedonisten niet tegen.

Mensen die betrokken zijn bij de veiligheid en gezondheid van voedsel en die hechten aan een milieu- en diervriendelijke productie, lezen ook vaak tuintijdschriften en de Libelle. Ze kijken naar talkshows op televisie, hebben vaker dan anderen geen baan en geen kinderen en het merendeel van hen is vrouw.

Mannen zijn vaker behoudende eters, die willen dat hun maaltijd lijkt op het voedsel dat ze als kind aten. In deze groep is het lezen van Privé en Story populair. Het opleidingsniveau is lager. De behoudende eters stemmen vaak op Wilders, de ChristenUnie of de SP.

Gemakzuchtige eters zijn ook meest mannen, die weinig belang hechten aan veiligheid of herkomst van voedsel. Ze eten omdat het nu eenmaal moet, lezen De Telegraaf, luisteren naar Radio 3FM, hebben een baan en weinig interesse voor politiek.

Mensen die veel bezig zijn met de herkomst of milieuvriendelijkheid van voedsel, zijn over het algemeen ook culinaire genieters. Deze avontuurlijke eters stemmen links, zijn hoger opgeleid en lezen de Volkskrant of NRC Handelsblad. Het LEI ondervroeg ruim duizend mensen.

Het beeld is wel duidelijk, van de mannen moeten we het niet hebben, die eten het liefst behoudend en gemakzuchtig en dan bij voorkeur dat wat hun moeder ook klaar maakte. Daar spelen we natuurlijk op in met onze vergeten groente. Dat veel van jullie graag in tuintijdschriften kijken kan ik me voorstellen, maar eerlijk gezegd hebben wij nooit vermoed dat onze klanten massaal de Libelle lazen. Wij beloven ons marketingbeleid aan te passen.