Deze week hebben we de handen aan de ploeg geslagen en de grond voor de tarwe klaargelegd. Bij het ploegen was er dit keer iets aparts: normaal vliegen er wat roeken en meeuwen achter de ploeg, maar dit keer liep er een ooievaar. Dan kijk je ook wel twee keer voor je het gelooft, maar het was er echt een. Gisteren vloog er ook een flinke groep kievieten over de kamp. Ook zijn we begonnen met het planten van tuinbonen en plantuitjes en de eerste raapsteeltjes staan al boven. Nu maar hopen dat we het geoogst krijgen, want er hangen diepzwarte wolken boven agrarisch Nederland.
Deze week kwam mijn dochter thuis met de vraag: “Wat is het verschil tussen een batterij en een veld asperges?” Het juiste antwoord: een batterij heeft maar twee polen. Maar dit lijkt verleden tijd, onze welvaart wordt bedreigd, dit keer niet door de komst van de Polen, maar nu weer door het wegblijven van de Polen.

Even vreesde ik dat ik door koorts of een lichte waanzin bevangen was, maar ook na herlezen verandert er niets aan het bericht: minister Donner van Economische Zaken maakt zich zorgen over de afname van de instroom van Polen in Nederland. Willen eerst de asielzoekers al niet meer naar Nederland komen, nu haken ook onze mede Europeanen af. Is er dan toch iets mis met de arbeidsomstandigheden of de huisvesting?
Het is echt geen twee jaar geleden toen 2/3 van de Nederlanders de Polen nog als een grote bedreiging zag voor de werkgelegenheid in Nederland, de chauffeurs klaagden over het verlies aan banen, de bouw zuchtte onder de toestroom. Er moesten Hollandse dijken komen tegen de Poolse vloedgolf. Volgens toenmalig minister Bot stroomde water naar het laagste punt en “Nederland moet niet het afvoerputje van Europa worden”.

Hoe snel ontwikkelingen gaan in ondertussen al aangetoond door tekorten in de supermarkten eind 2007, omdat er niet genoeg chauffeurs zijn. Wimbledon zou het afgelopen jaar geen aardbeien hebben omdat er geen Polen waren om ze te plukken. Het is nog even wachten tot ook de bouw het tekort aan buitenlandse werknemers aanvoert als reden voor het niet halen van de doelstellingen. En nu onze regering er in geslaagd is de vloedgolf tot staan te krijgen, is de oplossing het probleem geworden. Geen nood, want de regering is nu aan het bekijken of Bulgaren en Roemenen geen werkvergunning kunnen krijgen.

Geen zorg, de tuinbonen en de raapsteeltjes komen er wel met of zonder Polen, Bulgaren of Roemenen.