Armoedemonitor 2007
De afgelopen week groot nieuws in de armoedemonitor 2007. Er blijken 175.000 werkenden onder de armoedegrens te leven, waarvan 60 % kleine zelfstandigen. Boeren en vissers schenen ruim vertegenwoordigd te zijn. Op zich een bizar verschijnsel, omdat het gaat om bedrijven waar over het algemeen behoorlijk wat omzet gedraaid wordt.
De kleine keuterboertjes waar je wel armoede verwacht, zijn in de afgelopen decennia echt wel gestopt. In de varkenshouderij zijn de inkomens op dit moment heel erg matig door de lage vleesprijzen in combinatie met hoge voerprijzen. En de enige reflex die boeren dan hebben is… uitbreiden. Megastallen bouwen om de kosten nog lager te maken en dat akelige lapje vlees nog goedkoper in de winkel te krijgen.
De varkenshouders krijgen op dit moment € 1,30 per kg geslacht gewicht en kunnen alleen overleven door meer vreemde arbeid te vervangen door eigen arbeid, gewoon wat langer werken. De kleine zelfstandige krijgt nu steun uit onverwachte hoek: de SP stelt zich volledig achter ons.
Ondertussen laat de Land en Tuinbouw Organisatie niets van zich horen, het is ongepast om te praten over armoede onder boeren. Op de website van LTO Noord heb ik nog gekeken of het bericht overgenomen was, maar er was niets over te vinden.



Armoede is natuurlijk een persoonlijk drama voor degenen die het betreft. Maar als ondernemer is het toch je eigen verantwoordelijkheid om in je inkomen te voorzien. En als dat in je huidige beroep niet gaat, zul je wat anders moeten verzinnen. Daar ben je ondernemer voor. Daar ben ik door schade en schande achter gekomen. Ik ben bijvoorbeeld reparateur van ridderharnassen. Dat is een familiebedrijf. Maar omdat er sinds 1384 de klad in de business zat, ging het financieel de laatste eeuwen steeds slechter. Met de tv-serie Floris hadden we 40 jaar terug nog een kleine opleving. Maar in de decennia daarna kwamen er geen orders meer binnen.
Dus als je veertig jaar lang geen enkele klant meer hebt gehad, dan ga je toch twijfelen. Eerst hebben we nog brieven geschreven naar de regering. Want het was toch te gek dat je in Nederland in armoede moet leven als je een mooi vak uitoefent. Alleen maar omdat er te weinig klanten zijn die geld voor je product willen betalen. Een kennis van mij is hofnar. Zo gek als een deur, dus heel goed in zijn vak. Hij en zijn voorouders hebben al 800 jaar geen klant meer gehad met hun hofnarbedrijf. Dus wat doe je dan? Op de overheid kun je niet rekenen. Die zijn te gierig. Die kennis van mij heeft uiteindelijk zijn haar laten blonderen en is in de politiek gegaan. Partij Vreemde Vogels of zoiets.
Ik wacht zelf nog even of de steun van de SP nog zoden aan de dijk zet. En anders moet ik toch eens een ander beroep gaan kiezen. Ik heb gehoord dat stoommachines de laatste eeuwen erg in opkomst zijn.