Waar het in de jeugdzorg ook misgaat
Je hebt een kind waar het helemaal niet goed mee gaat. Je hebt een ex-echtgenoot en vader van het kind waar het niet goed mee gaat. De omgangregeling is zo moeizaam en levert zoveel problemen op voor het kind, dat wat je ook doet, de problematiek van je kind alleen maar toeneemt. Het AMK is ingeschakeld en vrijwillige hulpverlening is tot stand gekomen. En dan gaat het een stuk beter. Totdat Bureau Jeugdzorg om de hoek komt kijken.
Na een jaar vrijwillige hulpverlening moet de indicatie namelijk vernieuwd worden. De eerste keer gaat dat voorspoedig en zet de hulpverlening gewoon voort.
Maar nu moet er weer een nieuwe indicatie komen. Het AMK schrijft dat ook voor. Maar bij Bureau Jeugdzorg denken ze daar heel anders over.
Je vraagt helemaal geen herindicatie aan vind Bureau Jeugdzorg, maar je doet een verzoek tot screening. Dus die herindicatie krijg je niet, en dat verzoek wordt ook niet goedgekeurd, want kind heeft geen diagnose. Als je nog hulp wilt (wat is willen, als het AMK je het voorschrijft?) dan laat je maar een diagnose stellen bij kindlief. En dat daar enorme wachtlijsten voor zijn, zal hun een worst wezen. En dat die diagnose nog wel eens een jaar op zich kan laten wachten ook. De hulp die je hebt stopt dus bij gebrek aan een indicatie, het kind gaat bergafwaarts, het AMK is absoluut niet blij dat je je niet meer ‘vrijwillig’ laat helpen.
En dan? Dan zoek je het maar uit, gemangeld tussen de instanties met al hun regeltjes. Het maakt toch niet uit of je kind er aan onder door gaat, het maakt niet uit of hij uit huis geplaatst wordt omdat je je niet aan de regels van het AMK houd, het maakt niet uit dat je in een spagaat zit tussen de bureaucratie van Bureau Jeugdzorg en het AMK.
En dan even voortbordurend op de alarmbel die overgaat in het nieuwe systeem van meneer Rouvoet: het maakt niets uit zolang de instanties naast elkaar werken, er niet voor het kind zijn, maar voor de regels. Het siert Bureau Jeugdzorg weer, hoewel ze beter hun naam kunnen wijzigen in Bureau bureaucratie.
Er is een nieuw boek op de markt waar wij u toch graag op willen wijzen.
De debuterende auteur “Marsha” heeft het boek ‘Een jeugd vol zorg’ geschreven waarmee zij aan de hand van waargebeurde verhalen laat zien hoe en waarom het huidige jeugdzorgbeleid faalt. Het boek is recht vanuit het hart geschreven en bevat schokkende elementen.
Voor mensen die in deze problematiek zitten kan het een troost zijn en tips bevatten, voor hen die met kinderen (willen gaan-) werken is het eigenlijk een ‘must’.
Het boek is uitgegeven bij Free Musketeers en ook bij hen ‘online’ te loop, maar het boek ligt ook bij bol.com en het centraal boekhuis zodat reserveren bij de bibliotheek of boekhandel geen probleem is.
Echt, een aanrader!
“Marsha” geeft een boekbespreking en advies op: http://www.ffxs.nl/nederlandersonline, ga naar jeugdzorg.
Lees de schokkende verhalen, ook die niet het nieuws hebben gehaald.
soms zijn dingen te triest om te horen .
hoe jeugdzorg onderuit kan gaan en nooit willen
luisteren .had in 2005 een stukje gezet verkeerd pleegezin in zeeland .
helaas krijg het gelijk aan me kant pleegmoeder
blijkt het niet aan te kunnnen jean_paul nu 6 jaar verkeerd ineens vreemd gedrag en wordt nu geplaats in een kindertehuis in brabant .
klariet bolle zou hier van zuchten als ze dit leest .jeugzorg zeeland had dit kunnen voorkomen als ze klein beetje hadden willen luisteren
hoop voor jean_paul en moeder sally dat ze in krabbebos wel die rust en stabiele omgeving krijgen als moeder sally daar op bezoek gaat
heb me er niet meer mee mogen bemoeien van jeugdzorg want ik schopte te veel tegen hun schenen maar jeugdzorg middelburg soms luisteren naar mensen kan geen kwaad en hadden dit toen vier tot drie jaar geleden kunnen voorkomen
want nu is het maar te hopen dat het ventje van nu 6 het allemaal kan verwerken eerst bij je eigen moeder weg en straks en nu bij pleegmoeder weg .wat een impact voor hem zou dat worden .