Angst voor Jeugdzorg
Alle jaren met jeugdzorg ben ik doorgekomen. Het geheel gaat me steeds beter af. Ik zorg van te voren dat ik letterlijk tot in de puntjes alle regels weet, van mijn kant houd ik me er ook aan en zorg dat Jeugdzorg geen grote vinger in mijn pap heeft. Wat ik wettelijk verplicht ben volg ik keurig. Regelmatig confronteer ik hen met de wet en weiger antwoorden te geven die ik niet hoef te geven. Inmiddels ben ik niet meer zo angstig voor de jeugdzorg. Maar ik treed nog steeds niet in het openbaar. En ergens schaam ik me daarvoor.
Angst, dat is wat ik lees in vele verhalen van mensen, die net als ik ooit onbedorven en onbevooroordeeld bij bureau jeugdzorg aanklopten. Regelmatig met als eindresultaat dat hun kinderen niet meer thuis wonen, onder toezicht geplaatst zijn of in een justitiële inrichting verblijven. Niet omdat er iets aan die ouders mankeert, noch omdat er iets aan de opvoedingssituatie mis is, soms is er zelfs niets mis met het kind.
Maar de jeugdzorger heeft eigen normen en waarden, sommigen houden er absoluut niet van dat er kritiek is op hun rapportages. Fouten maken doen ze niet en mochten ze daar toch op betrapt worden dan maken ze je het leven knap zuur. Hun rapportages gaan een eigen leven leiden (of zou ik moeten zeggen: lijden), waar je het recht zet, komt altijd wel weer een kopie van die foute rapportages in een volgend dossier boven water. Het is vechten tegen de bierkaai voor ouders die uiteindelijk vastlopen in het gevecht tegen bureau jeugdzorg, want echt maatregelen nemen of wettelijk aanpakken is er nauwelijks bij. Al win je de rechtzaak, dan nog is hun woord wet.
Inmiddels is er een waarschuwingscircuit op gang gekomen. Velen die eerst vrijwillig naar de jeugdzorg stapten, waarschuwen anderen om dit vooral niet meer te doen. De verhalen spreken voor zich. Ik bewonder de moed, vasthoudendheid en de liefde voor hun kinderen die mensen zelfs naar het buitenland doet vluchten om hun kinderen niet in handen van jeugdzorg te laten. Perfect zullen die ouders niet zijn, maar ze weten wel wat belangrijk is voor hun kinderen: liefde en een stabiele thuissituatie, niet rondhoppen in pleeggezinnen, opvanghuizen en inrichtingen waar de kinderen so wie so zwaar beschadigd uit komen, terwijl het enige wat die ouders wilden: wat hulp bij de opvoeding of wat extra zorg voor het kind.
En ik? Ik heb mijn eigen traject met bureau Jeugdzorg gehad, heb daar veel van geleerd. Vooral om ze te vermijden waar het kan. Ik heb nog anderhalf jaar te gaan. De bijzondere en soms bizarre oplossingen en hulpverlening van Bureau Jeugdzorg zijn niet mals en dat heeft mij in de loop der tijd doen huiveren als ik ze nodig had. En altijd is weer de verontschuldiging als je ze daar op aan spreekt: wij worden gedwongen, de politiek en ons protocol schrijven voor…
Angst, dat is wat me anoniem doet zijn. Alle alternatieve wegen om bureau Jeugdzorg heen bewandel ik, zorg zelf voor vertrouwde en behoorlijk zorgende jeugdzorgers, alles buiten Bureau Jeugdzorg om waar het ook maar kan. Dat alles om mijn kind te beschermen tegen de hulp van Bureau Jeugdzorg. Nog even, anderhalf jaar, dan gooien ze hem over de balk waar 18 jaar op staat. Dan ben ik van mijn angst af.
Ja Greveling, het klopt inzake die sancties, hebben wij ook meegemaakt, vakanties die ineens niet doorgaan, bezoekregeling verzetten van 2 naar 3 weken, van een weekend naar 1 dag.
Maar maak van alles zelf verslagen, goede notities, blijf vertrouwen in hetgeen waar je mee bezig bent, surf eens rond in de kwestie wat betrekking heeft op je eigen zaak, er zijn zoveel verschillende situaties.
Bij ons heeft alles 3 1/2 jr geduurd, het heeft ons 11.000 euro gekost
maar het is het ons waard geweest!!!
of we het kunnen verhalen??? We willen op moment even rust, maar ons verhaal gaat wel de media in.
gr
Kiara
vlaardingen 18-08-2009,
Hallo samen met mijn man hebben wij twee kinderen met een stoornis binnen het autistische spectrum. Maar om maar even bij het begin te beginnen vertel ik even mijn verhaal terug. Ik moeder was jong zwanger op 16 oktober 2002 werd mijn eerste zoon geboren ik was 20.
Mijn man is 12 jaar ouder. In het begin liep alles prima oudste zoon ontwikkelde nog naar maatstaven groeide goed goed eetlust een erg nieuwsgierig. Gaande weg werd ik kort erop opnieuw zwanger van onze tweede zoon die op 29 september 2003 ter wereld kwam. ja stom zal je achteraf denken blabala maar ik heb altijd al voor ogen gehad vroeg moeder te worden omdat je dan nog heel erg stevig in de schoenen kan staan. gaande weg kamen de problematieken van oudste en jongste naar boven.oudste kon alleen maar aan logo herkenning doen en dat was ook enige wat hij kon zeggen kpn tele2 nokia etc etc .praten heeft ook nog erg lang geduurd bij hem. oudste liep ook pas laat wel veel eerder dan de jongste. oudste liep met 18 maanden pas zelfstandig met 12 maanden kon hij pas zelfstandig zitten.vrij onstabiel was hij had angst voor vallen met moeite door middel van een matras in de woonkamer om vrees te doorbreken hebben wij hem tot staan kunnen leiden en gelokt met een koekje tot lopen. de jongste huilde de hele dag door ik was heel de dag in de weer met oudste en jongste om ze goed te begeleiden.toen jongste na 13 maanden nog steeds heel de dag en nacht doorhuilde heb ik mij gewent tot het consultatie bureau om ons als ouders hier mee te helpen.jongste werd na 15 maanden in het sfg ziekenhuis met een dagopname onderzocht fontanel was nog niet gesloten was vocht boven hersenvlies blijven steken na bloedafname en onderzoek duide het op een chronische neutropenie *tekort aan witte bloedcellen). waardoor jongste dus zn eigen niet lekker in vel voelde en daarom ook veel huilde kon volgens zeggen van de artsen weinig aan gedaan worden dan alleen met spoed naar ziekenhuis te komen als er een koorts op zou treden. al met al kwam stichting vroeghulp erbij om te kijken naar mogenlijk heden om beide kinderen damen met ons beter op de been te krijgen. fysiotherapie en gezinsbegeleiding vanuit stichting paus johannes werd ingezet. hetgeen niet op dat moment niet veel teweeg bracht.jongste bleef huilende en zwakjes ondaks de ergo en fysiotherapie die zorgaanbieder en wij als ouders aan jongste gaven.gezinsbegeleiding kon er ook weinig mee doen gezien de kinderen nog heel jong waren en ze ook niet echt wisten ons hierin te begeleiden het om twee verschillende problematieken betrof. affijn gedragsproblematiek kwam naar boven bij de oudste je zou zeggen een peuter pubertijd logies maar dit was extremer dan een doorsnee kind zou hebben wat dus druk uitoefende op relatie tussen mij en mn man en een huilende kind en een aggresieve brengt de relatie ook niet veel goeds maar bleven bikkelhard hierin. een gillend kind polities aan je deur omdat buren denken je je kind mishandeld. een geestoorde onderbuurvrouw die midden in de nacht zomaar uit het niets zonder enige toedracht daarvoor op balkon gaat staan gillen wij een emmer water over haar heen hebben gegooid en mevrouw een klacht ingediend bij de woningbouw :S. wij heel de boel daar uitgelegd zij in die late uurtjes van de nacht wanneer het eindelijk rustig thuis was ook wel enige slaap willen vatten werd niets mee gedaan vanuit woningbouw die heedt een melding gedaan bij de ggz. later nog een aanvaring met de andere buurvouw omdat haar hond mijn hong aan vloog op de gallerij (mijn hond aangelijnt) haar voordeur stond open. ik haar hond en oplawaaier heb gegeven haar eigen hal in kwam ze met een vork naar buiten en dreigde mij te steken. ik daar ook weer een melding van gemaakt wat weer bij ggz kwam. aldus ineens amk aan mn deur die allas vanaf dan aan de zijlijn ging mee kijken. wij verhuist om weg te zijn van die nare mensen.en een nieuwe start te maken dachten wij.kinderen werden ouder en gedrag en ontwikkelingsachterstanden werden steeds erger.kinderen aangemeld bij stichting mee die ons wel goed geholpen hebben met zoeken naar een goede dagbesteding voor deze kinderen. intussen werd er vanuit stichting mee een verzoek tot ots gedaan om ons een goede begeleiding te gaan geven en hun meer gemachtigt waren om indicatie aanvragen sneller te doen laten lopen.. zogezegt zo gedaan ots was er vanuit wsg op 1 aug 2006. paar maanden verstreken ots deed niets bleef maar wachten op nog meer meldingen van derden omdat de kinderen niet gewoontjes waren en het volgens dagbesteding maar ineens aan ons als ouder zou liggen :S niet denkende dat wij als ouders een grote last met zich mee droegen. en daar kwam onze schrik 18 januari 2007 kinderen kamen niet meer thuis gezinsvoogd met politie aan de deur aan wweerskanten van flat politie. mijn wereld storte uiteen. het enige wat ik die voogd kon zeggen is dit de beloning na almijn inzet en getouwtrek bij zorgverleners en instaties na 3,5 jaar zwoegen om dan maar kids uit huis te halen. doodgebeld en doodgemaild heb ik ze tot 6 aug 2007 zah ik mijn kinderen 1 keer per maand voor 2 uurtjes kinderen vroegen steeds waarom ze niet mee naar huis konden gaan ik maar lukraak een leugen moest verzinnen dat huis niet meer goed in orde was ze een tijdje weg moesten. ergste wat een mens moet doen liegen tegen zn eigen kind!!! die zieliege ogen van onbegrip die je aanstaren een kind van 4 jaar de jongere van 3 had nog geen vat op de realiteit. maar goed op aandringen bij voogd kinderen laten plaatsen bij de hondsberg een diagnostisch centrum met pleegouders die meewerken. resultaat leide erop dat kinderen niet goed funtioneren binnen een normaal gezin ze zouden maar naar een gespecialiceerde woonvoorm moeten. ongelovelijk denk je dan. voogd in gedachten om kinderen weer in een crisicentrum te plaatsen over mn lijk ik zei dat doe je niet met geestelijk gehandicapte kinderen die hebebn liefde van hun eigen ouders nodig ze hebebn het al moeilijk genoeg. op 5 februari 2008 konden wij de kids ophalen om mee naar huis te nemen, tijdelijk volgens de voogd tot die belavhelijke woonvoorziening er zou zijn..hetgeen niet gebeude de gestreefde 3 maanden waren overschreden kids waren nog thuis/oudste intussen al leerplichtig had de voogd nog geen passende school voor gevonden zei ze me. ik leerplichtambtenaar opgebeld en gevraagd en uitlgelegd hoe wij als ouders heel snel konden realiseren. ben doorgeleid naar clz centrum leerlingen zorg die voor mij twee passende scholen had gevonden die nog plek hadden. ik mocht kiezen welke ik voor meest gespecialiceerde sbo school gekozen van alle gemakken voorzien. mooi dacht ik dat heb ik zelf maar weer achteraan moeten gaan wat voogd had moeten doen en ons had moeten opdragen thans zo hoort het te gaan niet andersom zou je denken hetgeen dus wel zo was ik trok aan de touwen en schopte william schrikker groep onder hun kont.ik nadrukkelijk heb gezegt zei achter de leerlingen vervoer aan moest gaan zitten en niet op een beloop moest laten wij ook maar een uitkeringkje hebben. zo gezegt zo gedaan kinderen eindelijk op een goed aangesloten gestructureerde school. voogd zou voor nieuwe begeleiding thuis in kader van IOG (intensieve orthopedische gezinsbegeleiding) gaan zoeken en een goede aansluitbare naschoolse opvang met begeleding en behandeling.een nieuwe verlening volgde ik machtiging uithuisplaatsing nietig heb kunnen verklaren kids thuis konden blijven door mij aangeven traject die ik wilde doorlopen.ots bleef erop. weer bijna een jaar verstreken medio mei 2009. al meerdere keren heeft school een gesprek met voogd en ons gerealiceerd waarop school tal keren aan geeft voogd is ons gezin voorop moest stellen en gewoon te doen wat ze moest doen.niks gebeurde.school was het zat en schakeld schoolmaatschapelijk werk in die voor ons uit naam van de voogd een aanvraag doet bij families first hetgeen ons de weg wees hoe wij als ouder met de problematiek van beide kinderen moest omgaan en het begin was er eindelijk. voogd niet op de hoogte wat school ons in de schoot had geworpen. families first is er voor gezinnen die vastlopen met de opvoeding van problematische kinderen vamuit de pameijer. ineens kwam er ook eindelijk die indicatie aanvraag los uit naam van de voogd en eindelijk was voogd bereid om aanvraag pgb voor ons te ondertekenen.omdat wij als ouder zelf wel een naschoolse opvang hebben gevonden wel in particuliere vorm waar ze eerst niet mee in zee wilde. maar ja zorg is zorg en zeker wel is een keer aardig dat toch voor ons te ondertekenen na 1,5 jaar kontschoppen sinds kids weer thuis waren. maar goed nieuwe aanvraag volgt verlening ots ik dacht mooi niet nu ben ik er klaar mee weg met jullie. ik een brief door orthopedagoog laten schrijven van school hoe ots zich heeft gedragen en wat hun toevoeging daarin is geweest niets dus. brief laten schrijfen door mijn moeder oma dus verslagen van families first dan wij op zeer korte termijn van 4 weken al veel verder waren gekomen dan ots toevoeging van de afgelopen 3 jaar. families first erg positief over ons waren wat cshool beftreft ook erg positief over ons..en daar kwam de rechtzitting 27 juli 2009 kinderrechter wilde reactie op verweer van ouders hebben van voogd.voogd had het niet gelezen! ging er domweg vanuit dat hun in hun recht zouden staan of zo. rechter heeft ze onder vuur genomen waaruit blijkt dat wij als ouders niet in staat zouden zijn om deze kinderen met autisme en pddnos voor een goede hulpverlening te zorgen.en waar hun bewijzen waren over gedaane klachten vanuit woningbouw en school en politie? ondertekende brieven hadden ze nie en bestonden ook nie.rechter zei dat ze met speculatie niets deed. wij als ouders begonnen natuurlijk al te juigen van binnen.ik heb mogen toelichten mondeling aan de recter hoe alles eruit heeft gezien sinds de kids er waren en wa tik allemaal zelf heb moeten doen hetgeen ook bevestigd was door school oma en pameijer (families first) en daar viel het hamertje ots ging er weer vanaf en mocht voor ons niet emer al lichte maatregel opgelegt worden alleen als er levensbedreigende situaties zich zouden voordoen wat alleen maar gemeld mag worden door een deskundige en niet door omwonende en andere ondeskundige. en het opgezette traject door ons als ouder verder te vervolgen. dit was mijn verhaal sorry voor de lange text maar dit is al een korte versie. kid shun pgb zo goed als rond en kunnen ze 24 augustus naar die naschoolse opvang en die IOG heb ik nu ook. gerechtigheid !!! eindelijk een rechter gehad die wel van wanten weet en william schrikker groep niet het hand boven het hoofd hield en wel tijd nam om alles grondig te lezen en te onderzoeken. 1 raad aan alle gedupeerde hou je hoofd koel en denk goed na trek vooral zelf aan de touwen laat het niet doen want ze doen niks voor je. en lees goed hun verslagen zijn meestal aperte leugens (van mug een olifant gemaakt dus) gewoon blijven aanvechten en vooral getuigen verklaringen op geschrift met handtekening en naam plus tel vragen doen echt doen mensen.
nou groetjes esther uit vlaardingen
beste lezers,
onze kinderen zijn gelijk na hun geboorte bij ons weggehaald door de raad voor de kinderbescherming(rvdk).
Ze zijn zoals veel normale kinderen bij de William schrikker groep(wsg) te Diemen terecht gekomen.
En zoals velen nu al kunnen raden, krijg je ze nooit terug want dat zou hun geld gaan kosten om ze terug te plaatsen!
Ook zijn er kinderen van ons misbruikt maar de wsg heeft ons nooit op de hoogte ervan gebracht, omdat na alle vermoeden D.v/d /B. zelf een paar van onze kinderen heeft misbruikt.
Onze kinderen mogen wij 3x per jaar zien, maar dan doen ze dit in 6x maar als ik de bezoekregeling goed bekijk komen wij er bedonderd uit en wij smeken om onze kinderen vaker te mogen zien per jaar.
Dit word niet in acht genomen door de wsg, wij worden nooit gehoord door de wsg, en mogen onze mening niet vertellen.
Ook de media word sensuur op gelecht want die mogen niet van natuurlijke ouders uitzenden alleen de wsg wil aan het woord!
En zoal altijd probeerden zij ons de mond te snoeren doormiddel van brandstichting en ze komen ermee weg ook nog.
Zij mogen schijnbaar echt alles, maar ik geef niet op ik ben nu bezig met een actie tegen hun via de politiek!
alle bewijzen liggen er al van ons verhaal, maar daar worden ze bij de wsg niet echt blij van.
Zij bedrijgen echt iedereen die aan onze kant staan.
TERwijl ze bij de wsg onze overheid op gelicht hebben er is voor meer dan acht miljoen euro verduisterd.
Onze schade na 9 jaar is twee miljoen euro die smerige dieven.
Want een baby is voor de rvdk gewoon handel.
En dit soort wandaden word betaald met ons belastinggelden.
Ze terroriseren echt iedereen met een verkeerd uiterlijk, gewoon discriminatie want iedereen moet volgens het europees verdrag van de mens als gelijken behandeld worden en dit gebeurt niet in Nederland, bij verdacht making van zwakbegaafdheid ben je, je kind kwijt en krijg je die nooit meer terug.
Wij hopen dat deze dwalingen ophouden en hopen dat de regering ingrijpt, anders moeten wij met alle Nederlanders PVV stemmen!
Het is tijd voor verandering en wel NU!
voor zo ver een boze vader
Ik heb zelf geleerd om alles van mij af te schrijven. Vannacht is weer zo’n nacht, waarin vanalles door mijn hoofd spookt. Stel dat dit…. of dat zus… Kan er gewoon niet van slapen.
Jeugdzorg bedankt voor al bijna 4 jaar lang slapeloze nachten, terwijl ik nog moet genieten van mijn bruiloft, 17 juli jl.
Jeugdzorg zou de deuren toch gaan sluiten dit jaar?
Hier waar ik woon staat het pand Al Te huur!!
Maar zodra ik een medewerker van BJZ spreek vertellen ze me
wat anders, waarom zou het pand anders te huur staan?
Groeten
Door zulk taalgebruik maak je het je zelf alleen maar moeilijker. dat snap je hopelijk wel.
De frustraties zijn begrijpelijk maar je zult wel moeten oppassen want jouw taalgebruik zal absoluut tegen je gebruikt worden door de instanties. Het getuigt ook niet echt van volwassen en gecontroleerd gedrag.Verlaag je niet tot het niveau van deze zogenaamde hulpverleners, dat maakt ze alleen maar sterker in jouw zaak.
Helemaal mee eens!! Moeder van 2. Ik zelf heb nu een advocaat in de armen genomen, en die ziet veel mogelijkheden voor terugplaatsing.
Niet in 1x natuurlijk, maar wel een meer uitgebreide omgangsregeling, en vanuit daar de terugplaatsing. Ons eerste voorstel is ieder weekend, en een aantal vakantiedagen. Eeen kijken wat jeugdzorg hierover zegt. Het koste ons wel veel moeite een advocaat te vinden, en is ook best prijzig, maar zeker de moeite waard!!!
Vanavond is er op sbs6 een reportage geweest in das je goed recht. Het regent daar reacties, en zelf heb ik ook vol verbazing naar deze aflevering zitten kijken. Voor iedereen die het gemist heeft, het is terug te vinden op de site van das je goed recht.
beste Esther uit Vlaardingen,
Met verbazing zat ik je verhaal te lezen.ik heb zelf 2 kinderen met pdd-nos.door de jeugdzorg zijn we in een nachtmerrie beland. en we gingen aleen voor een Cursus sociale vaardighiden. het is nu weer een jaar geleden en nog steeds geen concrete hulp.
En trouwens ,goed programma van sbs 6.
Alweer een jeugdzorg slachtoffer, hier. Mijn zoon heeft een niet herkende neurologische stoornis, waardoor hij depressief werd. Het gezin kreeg de schuld: OTS.
Ik ben een petitie begonnen omdat ik graag zou zien dat veel mensen in Den Haag gaan aandringen op andere regelgeving in de jeugdzorg.
Natuurlijk ben ik wel sceptisch, maar als e niets probeert… bovendien zie ik het als een soort therapie. Niets doen met je angst en boosheid is gevaarlijk.
Als je wilt tekenen of de petitie ergens anders op internet onder de aandacht kan brengen, graag.
Kijk op http://www.petities.nl en oek op “Minder OTS” of “Minder OTS, betere zorg”
groet,
Hanneke
Onze zoon heeft sinds zijn scheiding te maken met jeugdzorg.
De ervaring van ons is dat jeugdzorg niet luisterd naar wat je te zeggen hebt. Bij hen bestaat slechts eenrichtingsverkeer. In de rapportages van jeugdzorg staan alle feiten zwaar overdreven en aangedikt, zelfs leugens.
Ik zou jeugdzorg in het algemeen en de individuele medewerkers die ver over de schreef gaan via de rechter willen aanpakken, niet voor ons alleen, maar voor alle slachtoffers van deze ‘instantie’. Het beste zou er een stichting opgericht kunnen worden, die alle slachtoffers van jeugdzorg vertegenwoordigt, helaas heb ik hier (nog)geen ervaring mee.
Bestaat er al zo’n stichting, zo nee wie kan mij op weg helpen?
Hallo Leo.
Misschien zou je eens op hyves moeten rond kijken.
Er zijn heel veel mensen met dit probleem..
Echter zijn er wel een aantal dingen die je natuurlijk zelf kunt doen,
voor je zoon.
Vraag op de school van je zoon, mentor of maatschappelijk werker, ook een verklaring over je zoon.
En zorg dat je verklaringen krijgt van mensen in de nabije omgeving.
Op deze manier kan je laten zien aan eventueel de rechter of de klachtencommissie van jeugdzorg dat er gelogen word in de rapportages.
Echter is het wel zo dat het heel moeilijk is om iets tegen bureau jeugdzorg te beginnen.
Aangezien er al miljoenen klachten binnen zijn gekomen tegen bureau jeugdzorg, en daar word al haast niks mee gedaan.
M.v.G
Yasemin
Die Andre Rouvoet weet dat die zich ooit moet verantwoorden wegens schending van mensenrechten, daar maak ik me geen zorgen meer over.
Volgend op mijn vorige bericht deel ik jullie mede dat ik een website heb gemaakt, die volgens mijn provider over 24 uur of eerder online is.
Help mij a.u.b.de misstanden bij jeugdzorg aan te pakken door mij zoveel mogelijk te informeren, links door te geven en jullie problemen met jeugdzorg mede te delen.
Ik ben absoluut van plan hierin door te zetten.
De website: http://www.jeugdzorgmoetanders.nl — denk eraan, pas over 24 uur online –
De site http://www.jeugdzorgmoetanders.nl/ is online.
mijn kind is ongeveer 2maanden zo uit huis geplaats en alle bezoeken die wij hadden met hem , vreselijke ongelukken,
en ja voogd zegt zo koelbloedig, hij is gevallen,
ouders weten geen raad meer met jeugzorg,
het zijn allemaal van die rot meiden die geen kinderen hebben en ook geen gevole, dus ze kraaien maar wat, en de kinderbescherming en rechter is altijd aan hun kan,
die honden allemaal
mijn kind is ongeveer 2maanden zo uit huis geplaats en alle bezoeken die wij hadden met hem , vreselijke ongelukken,
en ja voogd zegt zo koelbloedig, hij is gevallen,
ouders weten geen raad meer met jeugzorg,
het zijn allemaal van die rot meiden die geen kinderen hebben en ook geen gevoel, dus ze kraaien maar wat, en de kinderbescherming en rechter is altijd aan hun kan,
die honden allemaal
Hallo Allemaa,
Het is heel makkelijk om op een ander te reageren,maar niemand weet
precies wat er zich heeft afgespeelt. ER zijn uitzonderingen,naast mij woont een fam flodder, iedereen heeft meldingen gedaan,maar daar komen zij niet binnnen ..RVD OF bjz..Ook ik heb al 3 jaar met BJZ te maken helaas, ik heb ze zelf binnen gehaald voor hulp van een v d kinderen. JE denkt ze kunnen vertrouwen je verteld eigenlijk te veel,alles word tegen je gebruikt, komen het leifst een gepsrek voeren in het bij zijn van je kinderen,die merken dat je niet je zelf bent ,worden daardoor zelf drukker.. Mijn jongest zoontje was toen 3 , na de 4 e keer begon hij ieeens met dingenn aar haar te gooien, want zij had het over de kinderen ect..wat krijgje in de rapportage de jongste gooit,smijt en doet andere pijn als hij zijn zin niet kreeg.. Hoe vaak ik niet aan gegeven heb ik wil geen gesrek in het bij zijn v d kinderen..
Zij kwamen 2 x met een UHP, bij de 2e keer dacht ik , waarom geloofd de rechter klakkeloos wat BJZ rapporteerd, kinderen worden ernstig bedreigd ect.. Ik was het zo beu en heb eenhele goede kinderpsychiater gevonden en mijn kinderen laten onder zoeken en door hem kreeg ik een pysichiatrisch verpleegkundige in huis , voor 5 mnd , en wat bleek, wij zien de noodzaak niet voor een UHP en de OTS zou er ook zo af kunnen, wel hadden mijn kinderen ADHD, wat ik vermoede.Nu wilde ik gaan scheiden,nu werden de kinderen weer ernstig bedreigd inhun ontwikkeling,ja relatie problemathiek.. Tuurlijk hebben kinderen daar last van en staan ok niet te springen (hoe slecht het ook gaat) dat je uit elkaar gaat.. Nu hebik een andere advocaat die werkelijk niet sdoet,geen besprekingen houdt, zoek het maar uit.. igv ik won nu al 7 mnd met de 2 jongens, gauw hadden zij weer van gezinsvoogd geruild ,die ook weer een UHP aan vroeg op niet op waarheden gebazeerd. ik had hulp 1x per week op een gegeven moment ja u doet het zo goed ik kom maar 1x p wek, de gezinsvoogd kreeghier lucht van en nee hoor zij vond het een grote rommel bij jouw.. IK stond met mijn oren te klapperen, hebhaar opgebeld, nee dat heb ik nietgezged ,maar wel u doet het zo goed,maar niet dat ik nu 1x p week kom,o dus ik lieg, toevallig zat mijn zoon van 12 boven en hadhet ook gehoord. zij begon toen terug te krabellen ,ja ik moet van BJZ 2 x komne, ik zei al moet jij 4x p week komen dat maakt mijniet uit.. Jij ben t toch in het belang v d kinderne, moet jij dan je veraheln gaan verdraaien.. Toenis het begonnen , zij begon af spraken af te zeggen,of kwam helemaal niet..
Heb meteen aan de GV gemaild,deed niets ja zei hij zij moet nu deze week komen anders een aanwijzing, die kreeg ik niet en zij kwamniet, had een sms ik kom morgen 11 Maart, op 11 Maart ja de Gv kan niet, ik ben 45b min bezig geweest om antwoord te krijgen ,ik hab met jouw een afs ,niet met de GV en jij moet komen.
Of is dit weer een spelletje ,moeder werkt niet mee..
Krijg sms terug de Gv maakt een nieuwe afs, dat was op 16 Maart, mijn ex man komt ook met filmcamera, tot mijn verbazing ,kom de hulpverlener niet, alleen de Gv..
Ik was het zo zat , hij hadmij geen schriftelijke aan wijzing gegeven, maar meteen een spoedmachtiging UHP.. ik benmeteen naar een kinderpsycholoog gegaan di ewerkte met de kinderpsychiater samen een kende de jonegsn,maar de Gv kreeghier lucht vanheeft de kinderpsyciater bedreigd als jij nu de kinderen gaat onder zoeken dan vraagik ne een crisis UHP aan. Weer is BJZ bang , voor de waarheid, wnat mijn kinderen wordenniet bedreigd in hun ontwikkeling.Maar in ieder gevaal is hij later begonnen ,door mijn advocaat,maar ik had de rappotage niet optijd,het werd een UHP machtiging, na 3 mnd als hij niet geeffectueerd was, is hij verlopen.Ik dook onder, ook ddordat ik mijn kinderenwilde beschermen, de psycholoog had ook gerapporteerd hij onder steunde geen UHP maar , door de UHP zouden blijvende psychische schade op lopen. onder tussen had ik via mijn advocaat een hoger beroep lopen. OP 26 Mei , moest ik naarhet Hof na de zitting werd ik door 3 pakket politie mee genomen, de Gv had naar het hog gebeld , deze Mevr moet opgepakt worden heeft geen gezag,wat ik en mijn man wel ..
hebben. Maar ik zat met de ellende 8 dagen vast gezeten, stond ookin de krant Bn de stem Breda onder jeugdzorg.Ik was niet strafbaar, wel als die machtiging geefectueerd was en mijn kinderen uit huis geplaatst waren en haal hun daar weg en duik dan onder.. IEDEREEN was met stomheid geslagen,ja BJZ is wel zo machtig en kan /mogen alles.. Mijn kinderen zijn de duoe,ik mag ze maar 2 uur p mnd zien,is dit inhetbelang v d kinderen nee dat is de hechting kappot maken zodat zij naar een pleeg egzin moeten.. zij zitten bijhet Lava-team, wat door de inspectie in 2008 , zeer onder de maat werd omschreven en nu nog niet veel veranderd is. Mijn zoontje van 6 slaapt bij kinderne van 12 jaa, als hij nog wakker is ,wat meestal het geval is of wordt wel wakkerge maakt, als hij dan wat zegt moet hij op de houte kruk,zegt hij nog wat dan moet hij op een houte bank slapen.. Mijn zoon van 12 is zo erg verbrand (door de zon) waar is hun verantwoording?? Mijn kinderen mogen niet sover daar zeggen, als ik op bezoekkom zit er bewaking bij, zet ik een stap naar de gang , zij ook..Mijn kinderen zijn doodsbang durven niet te huilen als ik weer weg moet.. Mijn dochters die ik vrij willig uithuis heb laten plaatsen zitten ook daar maar dan in Drunen. Heel de groep van hun gaat op dieve pad stelen voor 300,00. zitten bij meiden die stelen.. Wat voor begeleiding hebben zij dar.. gelukkig hebben mijn dochters niet gestolen,maar waren er wel bij, krijgen niet een straf maar ontelbare straffen, zij mogen dit weekend niet naarhuis, mobiel inleveren, niet naarhun broertjes, niet naar huis bellen, vroeg naar bed. exstar werkjes doen ect,,Ik kan hier niet bij.. sOMS VRAAG IK MIJ WEL EENS AF, war ligt het aan,dat stelen, mogen zij te weing, krijgen niets, zitten gevangen ect..
Maar mijn grootste zorg , wie durf BJZ nu eens aan te pakken, net als ik zijner ontelbaren gezinnen de dupe van door niet aan waarheidsvinding doen, zo’n macht op je uit oefenen, ook op de scholen.. Dan doen voor komen ik ben de voogd, nee GV wij hebben hetgezag..
Hier moet een einde aankomen en moeten de kinderen toch uit huis, stel een normalen omgangsregeling , kinderen zo snel mogelijk weer thuis,wat zeker niet gebeurd.IK GA NU ALLES OP ALLS ZETTEN IK ZAL MIJN KINDEREN TERUG KRIJGEN , VANDAAG EEN SPANNENDE DAG DE gv moet naar de hoor zitting , bij de klachten commsie,ik laat het er niet bij zitten..
Nu moet ik met spoed een hele goede advocaat gaan zoeken..Ik kan een ding aanraden,mensen vertel niet te veel,schrijf alles op , of nog beter neem alles op.. laat je kinderen door een objectief iemand onder zoeken.. Zeker als zij een UHP AANVRAGEN..
Als grootvader van een van de vele slachtoffers van BJZ, (haar geen andere keus overblijvend dan naar het buitenland te vluchten met haar gezin), plaats ik onderstaand,het verhaal van mijn kleindochter, gevolgd door mijn schrijven, gericht aan de Raad voor de Kinderbescherming, waarin ik vraag om een onderzoek naar de verre van integere handelwijze van BJZ.
Kind, vader en pleeggezin
Wij willen graag ons verhaal in de publiciteit brengen om te laten zien hoe er gefaald wordt bij de verschillende instanties, die zouden moeten opkomen voor de rechten van onze kinderen. Instanties als jeugdzorg, AMK en ook de Base Groep.
Ons verhaal
Mijn man heeft in zijn vorige relatie in 2005 een dochter gekregen. Moeder had al een zoon van 10. Mijn man was niet getrouwd met deze vrouw en had geen gezag over zijn dochter. De moeder van het dochtertje kreeg na de geboorte psychische problemen en verwaarloosde de kinderen. Mijn man is vanaf dat moment bezig geweest om hulp te krijgen voor de kinderen. Na acht maanden is het dan eindelijk gelukt. In begin 2006 zijn de kinderen uit huis geplaatst. Eindelijk hulp, dacht hij, maar toen begon de ellende pas echt. Broer en zus werden vanaf de eerste dag gescheiden van elkaar. Dochter is in een vast pleeggezin terecht gekomen, de zoon was vanaf dat moment tot op heden bij twintig verschillende pleeggezinnen, internaten en uiteindelijk in het residentiële instelling de Hoenderloogroep ondergebracht.
In 2007 heeft BJZ het gezag gekregen over dochter na zeer zware beschuldigingen jegens vader. Uiteraard zijn wij hier tegen in beroep gegaan en vader heeft dit gewonnen en is op 23 juni 2008 belast met het gezag over zijn dochter. Gelukkig dachten we, eindelijk ons gezin compleet. Maar helaas niks is minder waar, vanaf dit moment blijft jeugdzorg volharden in het tegenwerken om vader en dochter te herenigen. Als gezaghebbende heb je het recht om mee te beslissen met de keuzes die gemaakt worden met betrekking tot je kind. Helaas was dat in zijn geval niet aan de orde. Vele belangrijke beslissingen zijn genomen zonder vader ergens in te kennen. De schoolkeuze, de medische beslissingen, de keuze van het pleeggezin cq hoofdverblijfplaats nergens werd vader in gekend. De keuzen van een christelijk gezin, christelijke school zou toch bij de gezaghebbende moeten liggen en niet besloten moeten worden door wat voor instantie dan ook. Een uurtje per maand als omgangsregeling, dat was waar vader het mee moest doen.
Als uitgangspunt in deze zaak is niet zoals gebruikelijk namelijk werken naar een terugplaatsing, maar tegenwerking en ook chantage om het kind in het pleeggezin te laten opgroeien. Stelling hierin is, dat het meisje een hechtingstoornis heeft en hierdoor beter af zou zijn in het pleeggezin! Vader zou niet in het belang van zijn dochter denken als het kind bij hem terug geplaatst zou worden, BJZ dreigt (chanteert) met een ots als vader toch zijn dochter bij hem wilde laten wonen. Hoe bizar. Een kind heeft toch het recht om bij zijn eigen ouder op te groeien. Elke aanvraag of procedure kost zoveel tijd, zodat ondertussen vierenhalf jaar verstreken is, zonder iets opgeschoten te zijn. De hechting tussen pleegouders en kind wordt zo langzamerhand alleen maar groter en de afstand tussen vader en dochter enorm. Het lijkt dan ook alsof andere belangen een grotere rol spelen, zoals geld, geloof en macht van verschillende vooraanstaande personen. Het is dan ook als fatsoenlijke burger van Nederland heel moeilijk om in zo’n situatie een eerlijke en rechtvaardige strijd te kunnen voeren. Met advocaten hebben wij geprobeerd om tot goede afspraken te komen met het pleeggezin, door bv een co-ouderschap aan te gaan, maar vanaf dat moment weigerden de pleegouders helemaal elk contact met mijn man, de biologische vader, wat toch in het belang van het meisje is.
Op 23 juni 2010 na een bezoek van dochter bij ons, hebben wij besloten haar niet meer terug te brengen bij het pleeggezin. Er was geen sprake van een ots of uhp, de plaatsing was op vrijwillige basis. Wij hebben op dat moment het land verlaten om een paar dagen tot rust te komen. In ons huis is er vanaf dat moment vijf keer een huiszoeking geweest en is zelfs mijn 71-jarige schoonmoeder mee naar het politiebureau genomen voor een verklaring, terwijl er geen strafbaar feit is gepleegd.
Er is gemeld dat er een telex voor mijn man en dochter is afgegeven en ook een voorlopige ots en voorlopige uithuisplaatsing. Op 7 juli zal er een zitting plaatsvinden op de rechtbank in Groningen. Door deze hele situatie zijn we nu op de vlucht en worden achtervolgd als terroristen, waarom???
Er zijn op dit moment advocaten bezig met een verzoek in te dienen bij het Europese hof om uiteindelijk een eerlijke en rechtvaardige zitting te bewerkstelligen.
Graag zou ik mijn verhaal persoonlijk vertellen in de media, want dit is nog maar een gedeelte van mijn verhaal. Ik heb nog andere bevindingen gedaan, die ik graag aan een ieder wil toelichten.
Als vice-raadslid, dus volksvertegenwoordigster hoor ik velen die in dezelfde situaties verkeren, ook het internet staat vol met misstanden in de jeugdzorg. Het wordt tijd dat de media hiervan op de hoogte wordt gesteld.
Wij hebben alles achtergelaten in Nederland en willen graag naar huis.
Aan de Raad voor de Kinderbescherming (Ministerie van Justitie)
Onderwerp:
Aanvraag onderzoek omtrent handelwijze BJZ.
Geachte medewerker(s),
In de hoedanigheid van grootvader en als zodanig belang hebbende bij het welzijn van mijn kleindochter en haar gezin, ben ik onvermijdelijk betrokken geraakt bij de zaak en ben dienaangaande doende, mezelf zoveel mogelijk informatie te verschaffen m.b.t. deze zaak d.m.v. het bestuderen van het dossier. Na het aandachtig bestuderen van het raadsrapport d.d.2 juli 2010, is het mij niet aan de aandacht ontgaan dat er door BJZ een onderzoeksmethode wordt gehanteerd waarvan de integriteit, objectiviteit en de onpartijdigheid in twijfel mag worden getrokken en er dienaangaande gerechtvaardigde gronden bestaan voor het indienen bij de Raad (Ministerie van Justitie) van een aanvraag tot een onderzoek naar de handelingen van BJZ in deze zaak. Er is sprake van een zodanige onderzoekswijze van BJZ, dat er ondubbelzinnig en aantoonbaar kan worden vastgesteld dat deze door BJZ gebezigde wijze een niet-objectieve, onvolledige en incorrecte beeldvorming betreffende de werkelijke hoedanigheid en situatie van vader en stiefmoeder tot gevolg heeft gehad en nog steeds heeft.
Er kan ondubbelzinnig worden aangetoond dat vrijwel alle, (door BJZ aan de Raad aangeleverde) argumenten, aangevoerd ter onderbouwing van de stelling dat er onvoldoende pedagogische en opvoedingsvaardigheden bij vader en stiefmoeder aanwezig zouden zijn en op grond waarvan er een VOTS en een VUHP is ingesteld, uisluitend zijn gebaseerd op vage veronderstellingen zoals: ¨het vermoeden bestaat¨, ¨de verwachting is¨, ¨ze hebben de indruk¨, ¨de inschatting is¨, en in enkele gevallen zelfs regelrechte onwaarheden. Deze argumenten zijn geenszins gebaseerd op bewezen feiten of onttrokken aan een degelijk nader onderzoek, (de Raad zelf stelt dat nader onderzoek nog moet gaan plaatsvinden) en zijn voor het overgrote deel onttrokken aan een tijdspanne en situatie van vier jaar geleden en eerder en zijn dus niet meer relevant. Voorts kan worden aangetoond dat door BJZ, met name in de afsprakenbevestiging d.d. 2 juli 2008 maar ook in voornoemd raadsrapport, bij het aanhalen van zinnen uit de beschikking d.d. 23 april 2008 waarbij de vader met het gezag werd belast, van cruciaal belang zijnde woorden worden weggelaten of verplaatst als gevolg waarvan de context een totaal andere betekenis krijgt .
Er werd de laatste vier jaar en er wordt nog steeds, (ondanks de sterke, aan BJZ te kennen gegeven wens van vader en stiefmoeder hulp te krijgen bij de terugplaatsing van dochter bij hen), geen, danwel onvoldoende onderzoek gedaan naar de huidige opvoedinsvaardigheden en opvoedingsomstandigheden van vader en stiefmoeder die naar onze mening, (alle naaste familie-leden van beide kanten), weldegelijk in meer dan voldoende mate aanwezig zijn.
Is het niet, in het kader van de taak van de Raad, de toekomst van het kind veilig te stellen, aan de Raad eveneens de taak om in eerste instantie te onderzoeken of de veiligheid van het kind is gewaarborgd binnen het eigen gezin? En is het niet de taak van de Raad om conform de in de democratische rechtstaat vastgelegde en geboden rechten van het kind en van de ouder(s), ervoor zorg te dragen en alles in het werk te stellen dat er zo spoedig mogelijk een gedegen, objectief en onafhankelijk onderzoek plaatsvindt naar de opvoedingsvaardigheden en de opvoedingssituatie van vader en stiefmoeder? Kortom, is het niet de taak van de Raad om, (overeenkomstig de in de bijbel en wetboeken van cruciaal belang geachte stabiliteit van het gezin), in de eerste plaats te streven naar de realisatie van hereniging van ouders en kinderen op een verantwoorde wijze?
BJZ en de Raad hebben vanaf het begin daar geen, danwel onvoldoende uitvoering aan gegeven. Zij hebben daar kennelijk geen belang bij en hebben terugplaatsing van dochter bij vader en stiefmoeder, (binnen het kader van de welzijns-importantie ten aanzien van dochtertje), nooit in hun prioriteitenlijst opgenomen maar hebben, zonder het plaatsvinden danwel afronden van een gedegen nader onderzoek bij vader en stiefmoeder, vanaf het begin de overtuiging dat terugplaatsing van dochter bij vader en stief moeder moet worden uitgesloten en dochtertje definitief in het pleeggezin dient te verblijven waardoor vast is komen te staan dat vanaf het begin de prioriteit van BJZ bij plaatsing in het pleeggezin lag terwijl aan terugplaatsing bij vader en stiefmoeder geen enkele prioriteit werd gegeven.
Er kan pas dan door de Raad hard worden gemaakt dat ouders niet over het vermogen beschikken naar behoren kinderen groot te brengen (zoals zij nu beweert m.b.t. vader en stiefmoeder), wanneer er in voldoende mate door BJZ nader onderzoek is verricht en afgerond en aangeleverd aan de Raad, en dat is aantoonbaar, zoals de Raad zelf beaamt, in de ruim vier jaar na aanvraag van vader tot terugplaatsing van Linda bij hem, niet gerealiseerd.
Het kan niet de bedoeling zijn, (binnen het kader van het streven van de overheid om het welzijn van iedere burger veilig te stellen), dat een dergelijke handelwijze van BJZ door het ministerie van justitie wordt onderschreven en vraag daarom een onderzoek aan bij de Raad (ministerie van justitie).
Dat er na ruim vier jaar, om voor mij onverklaarbare redenen, nog steeds geen nader onderzoek naar de opvoedingsvaardigheden en de opvoedingsomstandigheden van vader en stiefmoeder heeft plaatsgevonden is een feit dat de Raad en BJZ meerdere malen zelf vaststellen in het raadsrapport d.d. 2juli 2010 waarvan de volgende citaten):
¨zonder nader onderzoek naar de opvoedingsvaardigheden van vader, de huidige opvoedingssituatie bij vader en een onderzoek van de hechtingsproblemen van Linda, is BJZ van mening dat het niet in het belang is van dochter en zelfs bedreigend voor haar ontwikkeling kan zijn om haar abrupt uit het pleeggezin weg te halen¨ en: ¨binnen de ondertoezichtstelling meer zicht ontwikkelen op de opvoedingsvaardigheden van vader (en stiefmoeder)¨ en: ¨er is onvoldoende zicht op de pedagogische vaardigheden van vader (en stiefmoeder). De inschatting van de Raad is dat hij pedagogisch onmachtig is en niet in staat is Linda de begrenzing en zorg te bieden die nodig is om haar verdere ontwikkeling te faciliteren¨.
Het tot nu toe geen uitvoering geven aan de, (door de Raad, van BJZ verwachte taak), boven omschreven onderzoek, binnen een verantwoorde termijn (en vier jaar is niet meer verantwoord te noemen) te starten en af te ronden, is voor mij voldoende aanleiding om hieromtrent een onderzoek aan te vragen bij de Raad (ministerie van Justitie).
De door BJZ vanaf het begin gehanteerde onbetwiste overtuiging dat dochtertje definitief tot haar volwassenheid in het ¨perspectief biedende¨ pleeggezin dient op te groeien, staat haaks op de bevindingen in de uitspraak van de rechter in het hoger beroep van het hof te Leeuwarden waarbij de vader met het gezag werd belast en het hof hem daarmee van rechtswege de bevoegdheid deed toekomen te bepalen waar dochter haar hoofdverblijf heeft en daardoor geen belang meer had bij de behandeling van zijn verzoek tot vaststelling van de hoofdverblijfplaats van dochter bij hem, zodat hij ten aanzien van dit verzoek niet ontvankelijk werd verklaard en waarin het hof het van cruciaal belang achtte dat dochter vooralsnog in het huidige pleeggezin zou blijven en daarom het gezag pas twee maanden na de uitspraak liet ingaan om de betrokken partijen de gelegenheid te geven in de tussenliggende periode afspraken te maken en eventueel maatregelen te nemen ten aanzien van de voortzetting van het verblijf van dochter in het pleeggezin en waarin het hof door de vader ervan overtuigd werd dat hij het belang van dochter voorop stelt en waarin de vader met nadruk heeft gesteld in te zien en te respecteren dat dochter niet binnen een jaar in zijn eigen gezin zou kunnen worden geplaatst, conform deze uitspraak, werd door het hof duidelijk de mogelijkheid gecreëerd (en op z’n minst zeker niet uitgesloten), voor de vader om in een geleidelijke en voor dochter’s welzijn verantwoorde procedure, zijn kind weer onder zijn hoede te verkrijgen. BJZ bleef, deze uitspraak negerende, stokstijf ervan overtuigd dat dochter permanent in het pleeggezin diende te verblijven. Hiermee is voor mij bevestigd dat BJZ de uitspraak van het hof volledig naast zich neer legt en daadwerkelijk de door de rechter duidelijk geopende deur naar de geleidelijke terugkeer van dochter bij de vader en stiefmoeder, ondanks het begrip, geduld en de medewerking van de vader, direct na de uitspraak volledig dicht geslagen heeft en nu, twee jaar later, nog steeds stijf op slot houdt. Graag zou ik van U vernemen of een dergelijke handelwijze van BJZ als correct mag worden gekwalificeerd en door het ministerie wordt onderschreven.
Door het achterwege blijven van een degelijk nader onderzoek door de Raad en BJZ met betrekking tot de opvoedingsvaardigheden van vader en stiefmoeder, (waaruit de aanwezigheid van de opvoedingsvaardigheden bij vader en stiefmoeder had kunnen blijken waardoor de Raad had kunnen concluderen dat de veiligstelling van dochter’s welzijn zou zijn gewaarborgd), werd vader en stiefmoeder, de (door het hof in de beschikking duidelijk open gestelde) mogelijkheid ontnomen om te komen tot een geleidelijke en voor dochter’s welzijn verantwoorde terugplaatsing van dochter bij hen. Dochter verbleef tot nog toe, twee jaar na de uitspraak, nog steeds bij het pleeggezin en hoe langer dochter in het pleeggezin verblijft, hoe meer BJZ zich voelt gesterkt het ¨hechtings¨argument aan te wenden bij de Raad waardoor de vader, het streven zijn dochtertje in zijn gezin te kunnen opnemen geleidelijk steeds minder voor realisatie vatbaar ziet worden.
Na twee jaar, (sinds de uitspraak van het hof), vruchteloze pogingen medewerking te verkrijgen van BJZ ten behoeve van het (door het hof zeker niet uitgesloten) terugkeerproces van dochter bij hem en met het, voor hem onverteerbare uitzicht, dochter nooit meer onder zijn hoede te kunnen krijgen, heeft de vader, weliswaar tegen eerder (op vrijwillige basis) gemaakte afspraken in, maar, op dat moment, juridisch en wettelijk volkomen legitiem, uiteindelijk besloten de continuering van het verblijf van dochter in het pleeggezin te beëindigen. Hij beschikte op het moment van de beslissing over het eenhoofdige gezag en had daarmee de bevoegdheid te bepalen waar dochter haar hoofdverblijf heeft en heeft bovendien ruimschoots voldaan aan de in de uitspraak van het hof gestelde kriteria en is gekomen tot deze handeling omdat hij heeft ondervonden dat BJZ geen enkele medewerking verleent, (in tegenstelling van het bepaalde in de beschikking van het hof), aan de geleidelijke terugkeer van dochter bij hem en stiefmoeder. Hij heeft vanaf het begin een medewerkende opstelling gehad jegens BJZ, totdat de wetenschap bij hem doordrong dat BJZ hem, systematisch, de (door het hof aangereikte) mogelijkheid onthield, zijn dochtertje binnen zijn gezin geplaatst te krijgen. BJZ heeft zich hiermee schuldig gemaakt aan het niet kwijten van haar taak waartoe zij verplicht is gesteld door de Raad en het Ministerie, ten gevolge waarvan er een schrijnende en zeer ongewenste situatie is ontstaan voor alle betrokkenen. Deze ontstane situatie, waar de incorrecte handelwijze van BJZ aan ten grondslag ligt, is niet verenigbaar met de doelstellingen van de Raad en de doelstelling waarvoor ¨BJZ¨ in het leven is geroepen.
Ten behoeve van de tot standkoming van een integer, onafhankelijk en objectief onderzoek door BJZ m.b.t. de zaak doe ik U het vriendelijk verzoek notitie te nemen van bovenstaande, in de verwachting dat e.e.a. voldoende aanleiding zal zijn om een onderzoek in te stellen naar de handelwijze van BJZ in deze zaak.
Hopende U hiermede voldoende informatie te hebben verschaft om een onderzoek in te kunnen stellen en in afwachting van Uw reactie, verblijf ik hoogachtend,
Chris47fr.
Als Liberaal vind ik het een schande dat mensen anoniem meldingen kunnen doen bij de A.M.K.
Sinds wanneer is laster en smaad gelegaliseerd?
Kinderbescherming = justitie en doen niet aan waarheidsvinding..dus geen onderzoek gebasseerd op feiten.
Gebasseerd op veronderstellingen worden kinderen vaak uithuis geplaatst.
de politie word niet op de hoogte gestelt van de vermeende strafbare feiten die ouders gepleegd zouden hebben want dat is het wanneer zorgplicht word verzuimt.
de politie gaat wel mee om het kind uithuis te halen en word hierdoor mogelijk medepleger van strafbare feiten.
Want immers er word geen procesverbaal opgemaakt.
Op grote schaal worden kinderen vervreemd van hun ouders en worden bloedbanden verbroken en zijn ouders vogelvrij.
Op langere termijn zal dit tegen de maatschappij keren want ouders worden getraumatiseerd en kinderen krijgen vaak het P.A.S Syndroom.
Ik ben ook groot voorstander van om de liberale bezem door het hele jeugdzorgsector te gaan halen, dus de ingang van jeugdzorg moet onder het strafrecht gaan vallen…andere woorden: De politie mag geen kinderen meer uithuis halen als er geen procesverbaal is opgemaakt.
Nog iets: wanneer kinderen uithuis worden gehaald weet de ouders niet waar het kind is gebleven.
de eerste kans op verweer, hoor en wederhoor kan pas na 10 dagen bij de kinderrechter.
Het is al jaren bekend dat in Nderland criminelen meer rechten hebben dan welke ouder ook. Ga maar na: een crimineel krijgt psychologische onderzoeken, hulp, advocaten, getuigen en desundigen worden gehoord en er is ruim de tijd bij rechtszaken (somszelfs dagen lang) en dat alles op kosten van de staat.
Ouders hebben niets.
Je kind word weggehaald en zoek het maar uit.
De politie stopt de kop in het zand en werkt dapper mee aan ontvoering, bedreiging en chantage maar dien je een klacht in bij politie of OM dan heet het dat de betrokken agenten te goeder trouw waren. Wat nou te goeder trouw? Als ik een pedo overhoop schiet ben ik ook te goeder trouw maar ik word wel veroodeeld, als ik een oud vrouwtje te hulp schiet dat overvallen word en ik geef de overvaller een tik dan zit ik vast, sterker nog, als ik op mijn deur geen waarschuwingsbord heb staan dat ik honden heb en een inbreker word gebeten door mijn hond dan ben ik strafbaar.
Nergens begrip of te goeder trouw.
Als mijn kind word weggehaald door de kinderrovers van justitie, altijd op melding van vaak ondeskundige derden, dan werkt de politie mee en ik zit met lege handen. De hulpverlening weet niet wat ze ermee moetn, advocaten zuigen je uit tot op het bot en dan moet je nog hopen dat ze iets zinnigs doen, de rechter heeft amper tijd voor de rechtzaak terwijl de griffier de stukken die in stuurt doorneemt en een samenvatting maakt voor de rechter. In het wekelijkse koffieuurtje nemen de kinderrechters de lopende zaken door met jeugdzorg en de zaken zij beklonken voordat je als ouder met je duur betaalde advocaat de zaal binnen komt.
Zaken worden verdraaid, leugens verteld, persoonlijkheidsstoornissen verzonnen, chantage en dreigementen zijn normaal en worden toegestaan door de rechter, en altijd weer is het kind de dupe, een kind dat altijd hechtingsproblemen heeft, onhandelbaar is als het terug komt van de omgang wat dan altijd de schuld is van de ouders en niet is omdat het kind terug wil.
Er is op geen enkele manier inzicht in de leefwereld van het kind, geen inzicht op de ouders.
Dossiers worden geschreven op warme stranden zonder dat het gezin ooit gezien is en dat voor salaissen van rond de 4000 euro per maand met in december een bonus van 3,65 % als er flink wat kinderen uit huis zijn geplaatst.
En het ergst is nog, iedereen pikt het maar. Op demonstraties komt niemand uit angst voor sancties, handtekeningen acties werken niet omdat ouders nauwelijks durven tekenen. En dat terwijl, als er werkelijk een massa zou gaan demonstreren of tekenen er geen sacties kunnen komen.
ouders kom uit je zelf gegraven hol en onderneem actie, gooi Den Haag plat en laat ze dan maar sanctioneren.
Goed verwoord, Marion,
want zo is dat namelijk.
We kunnen de Krocodil voeren in de hoop om als laatste opgegeten te worden of het gevecht aan te gaan, we hebben altijd een keus.
Edwin, als onze grootouders in de oorlog zo hadden gedacht waren wij nu nog duits en die vergelijking maak ik bewust, jeugdzorg is met een razzia bezig, vallen huizen binnen zoals de gestapo deed zonder enige vorm van kennis en het trauma voor de kinderen is enorm maar in eens in ‘het belang van het kind’.
En als ik dan lees dat in Limburg aanstaande ouders een formulier in moeten vullen om te kijken of ze goede ouders zijn dan word ik bang. Wie moet beoordelen of ze dan goede ouders zullen zijn? Kun je, als je dolblij zwanger bent en op een roze wolk leeft, iemand beoordelen op zijn ouderschap?
Hoe gaan ouders reageren als ze de druk ervaren van een huilbaby? Of als hun kind aan de drank of drugs raakt? Of het kind hoog begaafd is? Of het kind langdurig ziek is?
Nog veel erger is dat als je een zorgenkindje hebt en je klopt ten einde raad aan bij de mensen die je zouden moeten kunnen en willen helpen dan is hun deskundige antwoord dat je het ouderschap niet aan kunt en dus geen goede ouder bent dus het kind moet weg. Waar het terecht komt maakt niet uit.
Waarom geen hulp voor ouders en kinderen? Daadwerkelijk meedenken, opleidingen zoeken, opvoedkundige hulp geven, bemiddelen? Soms gebeurd dat en dan is het ook succesvol maar dan moet je wel werken voor de salaris en werkelijk naar de mensen toe gaan, dat is eng…echte mensen en niet die uit een boekje…
Toch ergert mij de angst van de ouders óók, bang voor sancties die toch wel komen, blij met een kluif die je uiteindelijk toch niet krijgt, naïviteit ondanks alle publicaties en als je ouders oproept om eens daadwerkelijk iets te ondernemen zitten ze allemaal achter de geraniums te bibberen en te roepen dat het erg is. Zo werkt het niet. Er is een handvol mensen dat hun nek uitsteekt, dat knokt met en voor die ouders, soms met succes, soms lukt niets, maar je vecht, je dóet tenminste wat.
Als je niets wil en durft te ondernemen moet je ook niet klagen.
En nee, ik ben geen gefrustreerde moeder die haar kinderen kwijt is,ik heb fantastische kinderen ondanks de aanvallen van jeugdzorg want de dreigementen vliegen me om de oren, de laster en smaad ook maar ik vecht louter en alleen voor anderen omdat ik niet tegen die waanzinnige criminele acties van een justitiële instelling kan.
Kom ouders, knokken, ga die barricaden op, leg Den Haag plat, laat Nederland voelen wat er gebeurd, het gaat om jullie kinderen!!!!!!!
Ik pik het zeker niet, ik laat het geluk van mijn kleindochter en haar gezinnetje niet naar de …….. helpen door BJZ en de Raad,en ik ben er van overtuigd dat we gezamelijk een einde kunnen maken aan hun praktijken, ik ben 62 en heb veel meegemaakt maar heb me nog nooit zo strijdlustig gevoeld als nu.
Nadat mijn kleindochter het lef had om haar verhaal op het net te publiceren waarin naam en toenaam van betrokkenen werd vermeld werd haar advocaat direct opgebeld door de echtgenoot van de kinderrechter waarna direct daarna de advocaat mij telefonisch mededeelde dat door het artikel de naam van haar advocaten-kantoor op het spel was komen te staan en dat ze daarom jammer genoeg zich genoodzaakt zag terug te trekken uit de zaak van mijn kleindochter en haar echtgenoot maar dat ze nog wel gevoelsmatig volledig achter hen stond, dat terwijl er geen enkele negatieve uitspraak is gedaan t.a.v. de advocaat
Welnu, wanneer ik ook maar enigszins kan aantonen dat de advocaat onder druk is gezet door de kinderrechter om zich terug te trekken uit de zaak, gaat deze rechter voor de bijl.
verzoek de advocaat om dit op papier te zetten en is zou zowiezo de president van de rechtbank aan schrijven en het ministerie van justitie.
Helaas is menig rechtbankpresident ook al besmet met het BJZkindergraaicultuurvirus. Kijk dus wel uit hoe je iets op papier zet als je de rechterlijke macht wilt bereiken.
Dat valt wel mee, het is moeilijk om je gelijk te krijgen, de rechtbank doet wel aan waarheidsvinding als het om eigen personeel gaat, maar het kan wel.
Zelf heb ik al eens met succes rechters gewraakt, je moet goed voorbereid zijn en veel op papier hebben maar het kan wel.
dat durft ze niet want dan kan ze het helemaal wel schudden met haar advocaten-kantoor. Ik heb al contact met het ministerie van justitie en daar krijg ik binnen twee dagen antwoord op en nog iets wat mijn kleindochter heeft uitgezocht:
Kinderrechter: ………. tevens vice- president rechtbank Groningen heeft 8 keer in de zaak geoordeeld dat dochter in pleeggezin moet blijven, is getrouwd met: …………. (zijn zelf ook pleegouders en lid van de gereformeerde kerk). Toeval?
Samen hebben ze het boek: ……….. en het vakblad: ……… geschreven samen met BJZ die in Groningen ook gereformeerd is , de Raad van de Kinderbescherming ,…….. Gedeputeerde Staten en: ……… Rechter aan het Hof en plaatsvervanger Raad van Staten. Hun gezamenlijke overeenkomst is CU en dus de gereformeerde kerk. Toeval?
Is het ook toeval dat de pleegouders van dochter ook gereformeerd zijn en dat pleegvader op nr 13 kandidaat staat bij CU Groningen?
Maar we gaan verder met onderzoek en ben voorlopig nog even voorzichtig met namen noemen, vandaar die puntjes
Dat is geen toeval hoor.
Trouwens, kinderrechters zijn ook vaak lid van de klachtencommissie van jeugdzorg waar ze de kinderen heen sturen.
Jullie advocaat is verplicht om op papier te zetten waarom ze jullie als klant ineens weigert verder te helpen, anders kun je altijd nog de deken van advocaten inschakelen.
Het dossier Dia Flinterman is mij bekent, die kan beter gauw vrijwillige basis afstand doen van haar misplaatste positie binnen de rechtsspraak. Er loopt momenteel een onderzoek
)
Betreft vergelijkingen met Nazi Duitsland.
Laat ik duidelijk in zijn dat hier degelijk overeenkomsten zijn,
maar wel terughoudend hierin moeten zijn betreft hier gaat om reli-fascistme en niet de goedwillende Christen of Moslim tegen ons in de harnas moeten jagen en zelfs tot ons bondgenoot moeten binnen houden.
Immers zijn ook Christenen en Moslims slachtoffer geworden in Nederland door die extremisten,laten we maar zeggen de NAAMCHRISTENEN die geloof misbruiken voor politieke ondemocratische geintjes.
We kunnen de rotte appels binnen de jeugdzorgsector aanpakken op de beginsel waarop ook de kampbewaarders uit Naziduitsland op zijn gepakt.
Namelijk ¨Behoudens eigen verantwoordelijkheid¨, dus je kunt nooit verschuilen achter een functie van je amb/funcuntie.
Je kunt namelijk weigeren om bepaalde dingen te doen die niet moreel te verantwoorden zijn.
Gelukkig zijn er mensen binnen het Jeugdzorsector die wel van goede wil zijn, ook die moeten we binnen houden en samen werken naar een rechtvaardig jeugdzorgbeleid in Nederland.
Het huidige systeem is ILLEGAAL, en daar maken mensen eenmaal misbruik van.
http://www.misstandenjeugdzorg.....ge1135.htm
Iemand ervaringen met deze Site?
ja die site ken ik.
achter die site zit weinig deskundigheid van de eigenaar. je kan je verhaal er kwijt maar je schiet er voor je zaak niks mee op, vooral veel blabla en weinig concrete actie om mensen écht te helpen. die kennis ontbreekt bij hun.
yep, ik ken de mensen er achter maar houd mijn mening liever voor me, je hebt zo een aanklacht wegens het een of ander te pakken. Veel nuttigs komt er ieder geval niet uit.
edwin, ik heb het ook niet over het fascisme, ik heb het over de werkwijze. de doelgroep is anders, de werkwijze niet
Kan iemand mij vertellen welke middelen de Nederlandse politie ter beschikking staan om ouders en hun kind die in het buitenland verblijven op te sporen, aan te houden en terug te leiden? En welke mogelijkheden ze hebben om de buitenlandse politie daarbij in te schakelen? Er moet bij worden opgemerkt dat op het moment van vertrek van de familie uit Nederland de Vader over het eenhoofdig gezag beschikte en uiteraard nog steeds heeft en het kind op vrijwillige basis in een pleeggezin verbleef, direct na hun vertrek uit Nederland is er een VOTS en VUHP ingesteld op basis waarvan zij nu worden gezocht.
Als ze nog steeds ingeschreven staan als ingezetenen van Nederland, dan zal de politie alle medewerking krijgen uit het buitenland. Zijn ze allemaal wél uitgeschreven dan hoeven ze niets te vrezen, nederland heeft dan geen zeggenschap meer over de kinderen.
Bedankt voor je snelle antwoord, ze zijn al ingeschreven in een ander land en hebben via hun “Digi ID” de uitschrijving uit de Nederlandse gemeente waar zij stonden ingeschreven in het werk gesteld, ik weet alleen nog niet of de uitschrijving daadwerkrlijk is afgerond.
Onderstaand een schrijven door mij gericht aan verschillende instantie’s en advocaten
Geachte medewerker(s),
Het onderstaande betreft het verhaal van mijn kleindochter met haar gezin en schrijf e.e.a. dus in de hoedanigheid van grootvader, ik woon sinds 2003 permanent in Frankrijk.
Onderaan dit verhaal stel ik een vraag waar ik (indien mogelijk) zo spoedig mogelijk een antwoord op zou willen hebben.
Mijn kleindochter Mariëlle de Rijke-Viswat (24) is vier jaar samen met Tjapko Viswat (52) en twee jaar getrouwd.
Zij heeft een dochtertje Isabella Karagiannaki (5) uit een eerdere relatie en woont bij hen, hij heeft een dochtertje Linda Viswat (5) uit een eerdere relatie en woont niet bij hen maar in een pleeggezin, mijn kleindochter is dus haar stiefmoeder.
In mei 2007 werd de biologische moeder het gezag ontnomen n.a.v. psychische problemen, Linda werd onder toezicht gesteld van BJZ die haar in een pleeggezin plaatste.
Er bestond bij de Tjapko geen enkele twijfel, gezien zijn actuele stabiele gezinssituatie met mijn kleindochter als stiefmoeder, dat hij, na een degelijk onderzoek naar de opvoedingsvaardigheden en de opvoedingsomstandigheden, belast zou worden met het gezag, maar een degelijk onderzoek bleef echter uit en de rechter beschikte op gronden van door BJZ en de Raad aangeleverde vage en onbewezen argumentatie en die nagenoeg uitsluitend betrekking hadden op het verleden zoals: ¨wij hebben de indruk¨, De verwachting is¨, ¨het vermoeden bestaat¨ , ¨de inschatting is¨ , dat dochtertje in een pleeggezin diende te worden geplaatst.
Tjapko ging in hoger beroep en het hof belastte hem op 23 juni 2008 met het gezag onder de voorwaarde dat Linda VOORALSNOG, (een woordje dat BJZ bewust in de rapporten weglaat of verplaatst), in het pleeggezin zou blijven en niet abrupt uit het pleeggezin zou worden gehaald en dat hij daarom niet kon verwachten dat hij haar binnen een jaar terug zou hebben in zijn gezin.
Tjapko heeft vier jaar lang alle medewerking aan BJZ verleent en gevraagd, om in een geleidelijke procedure Linda teruggeplaatst te krijgen, hij is nu twee jaar met het gezag belast en is er nu uiteindelijk achter dat BJZ geen enkele medewerking wil verlenen aan terugkeer van Linda bij hem maar uitsluitend is geïnteresseerd in permanent verblijf in het pleeggezin en hoe langer het duurt hoe minder de kans dat hij haar terugkrijgt.
Op 23 juni heeft Tjapko Linda na een bezoekmoment niet meer teruggebracht naar de pleegfamilie en hen telefonisch daarvan op de hoogte gesteld en is met zijn gezin naar het buitenland vertrokken.
Zij zijn hier bij mij in Frankrijk geweest van 26 juni tot 5 juli, ze waren op de vlucht voor BJZ, ze zijn nu naar een ander land omdat ze zich hier ook niet veilig voelden
24 juni is er VOTS voor drie maanden en een (spoed) MUHP voor vier weken uitgesproken.
Op 2 juli heeft de Raad de rechtereen rapport gestuurd waarin zij de om definitieve OTS voor een jaar verzoeken en een MUHP voor de duur van de ondertoezichtstelling.
Op 7 juli is de zitting geweest waarbij de Tjapko en Mariëlle niet aanwezig waren, (zij verblijven in het buitenland) maar wel hun advocaat.
Op 22 juli is mij door de advocaat van Tjapko bekend gemaakt dat de definitieve OTS en MUHP voor een jaar zijn uitgesproken tot 24 juni 2011.
Tjapko, Mariëlle, Isabella en Linda zijn sinds 28 juni ingeschreven als inwonenden in een gemeente in Frankrijk, waarvan ¨certificats de résidence¨, zij willen hier een nieuw leven beginnen en niets meer te maken hebben met Nederland en de terreur van BJZ, de Raad en consorten.
Tjapko en Mariëlle hebben de emigratie naar Frankrijk via ¨Digid¨aangemeld bij burgerzaken van hun woonplaats in Nederland en zijn daadwerkelijk uitgeschreven uit de gemeentelijke basisadministratie, dochtertje van vader woonde in een andere gemeente en wel die van de pleegouders en ook voor haar hij heeft via ¨Digid¨ de emigratie aangemeld en een bevestiging daarvan gekregen met de mededeling dat de melding in behandeling was genomen, het is niet duidelijk of de uitschrijving heeft plaatsgevonden, ik denk dat justitie daar een stokje voor gestoken heeft, toen Tjapko belde om te verifiëren of ze inderdaad was uitgeschreven wilde de ambtenaar daar niets over kwijt en zei dat hij langs moest komen om zich te identificeren.
De advocaat heeft vandaag, 23 juli 2010 de volgende mail gestuurd aan vader :
Vandaag had ik telefonisch contact met de heer R. Vonk , teamleider van de Raad voor de Kinderbescherming. Tjapko en Linda worden gezocht, maar dat wisten jullie al.Wanneer Tjapko wordt opgespoord – en die kans is niet gering – gaat hij in detentie. Ik weet niet voor hoelang maar dat is nu even niet zo belangrijk. In dat geval krijgt Tjapko Linda nooit meer terug. Dat staat als een paal boven water. Vonk heeft mij toevertrouwd dat de procedure niet is gelopen zoals had gemoeten. Vonk is het met mij en jullie eens dat er geen gedegen onderzoek in jullie zaak heeft plaatsgehad. Vonk heeft mij gevraagd jullie het volgende voorstel te doen. Als jullie op redelijk korte termijn terugkeren met Linda wordt Tjapko niet gearresteerd en gedetineerd. Volgens Vonk moet er nu wel een gedegen en “onafhankelijk” onderzoek komen naar dedefinitieve verblijfplaats van Linda. Dus verder procederen. Linda gaat vooreerst weer naar het pleeggezin. Ik weet absoluut niet hoe het afloopt. Wel verwacht ik dat in jullie zaak nu – pas – veel meer aandacht en voorzichtigheid zal worden betracht dan voorheen. Natuurlijk wil ik de toezeggingen van Vonk schriftelijk. Ik vertrouw erop dat het recht in jullie zaak een eerlijke plaats krijgt. Vonk gaf toe dat ook procedureel veel is fout gegaan. De keus is aan jullie.
Einde citaat.
Mijn vraag Is :
Hoe groot is de kans dat ze, (in hun bovenomschreven situatie), worden opgespoord in het buirtenland en teruggeleid naar Nederland, is het waar wat de advocaat zegt ?
Heeft de Nederlandse justitie bevoegdheid over Nederlanders die in een buitenlandse gemeente staan ingeschreven en adaar dus residentie hebben?
In hoopvolle afwachting van Uw antwoord verblijf ik hoogachtend,
Chris47