Jeugdzorg bedankt voor al bijna 4 jaar lang slapeloze nachten, terwijl ik nog moet genieten van mijn bruiloft, 17 juli jl.

Hallo samen met mijn man hebben wij twee kinderen met een stoornis binnen het autistische spectrum. Maar om maar even bij het begin te beginnen vertel ik even mijn verhaal terug. Ik moeder was jong zwanger op 16 oktober 2002 werd mijn eerste zoon geboren ik was 20.
Mijn man is 12 jaar ouder. In het begin liep alles prima oudste zoon ontwikkelde nog naar maatstaven groeide goed goed eetlust een erg nieuwsgierig. Gaande weg werd ik kort erop opnieuw zwanger van onze tweede zoon die op 29 september 2003 ter wereld kwam. ja stom zal je achteraf denken blabala maar ik heb altijd al voor ogen gehad vroeg moeder te worden omdat je dan nog heel erg stevig in de schoenen kan staan. gaande weg kamen de problematieken van oudste en jongste naar boven.oudste kon alleen maar aan logo herkenning doen en dat was ook enige wat hij kon zeggen kpn tele2 nokia etc etc .praten heeft ook nog erg lang geduurd bij hem. oudste liep ook pas laat wel veel eerder dan de jongste. oudste liep met 18 maanden pas zelfstandig met 12 maanden kon hij pas zelfstandig zitten.vrij onstabiel was hij had angst voor vallen met moeite door middel van een matras in de woonkamer om vrees te doorbreken hebben wij hem tot staan kunnen leiden en gelokt met een koekje tot lopen. de jongste huilde de hele dag door ik was heel de dag in de weer met oudste en jongste om ze goed te begeleiden.toen jongste na 13 maanden nog steeds heel de dag en nacht doorhuilde heb ik mij gewent tot het consultatie bureau om ons als ouders hier mee te helpen.jongste werd na 15 maanden in het sfg ziekenhuis met een dagopname onderzocht fontanel was nog niet gesloten was vocht boven hersenvlies blijven steken na bloedafname en onderzoek duide het op een chronische neutropenie *tekort aan witte bloedcellen). waardoor jongste dus zn eigen niet lekker in vel voelde en daarom ook veel huilde kon volgens zeggen van de artsen weinig aan gedaan worden dan alleen met spoed naar ziekenhuis te komen als er een koorts op zou treden. al met al kwam stichting vroeghulp erbij om te kijken naar mogenlijk heden om beide kinderen damen met ons beter op de been te krijgen. fysiotherapie en gezinsbegeleiding vanuit stichting paus johannes werd ingezet. hetgeen niet op dat moment niet veel teweeg bracht.jongste bleef huilende en zwakjes ondaks de ergo en fysiotherapie die zorgaanbieder en wij als ouders aan jongste gaven.gezinsbegeleiding kon er ook weinig mee doen gezien de kinderen nog heel jong waren en ze ook niet echt wisten ons hierin te begeleiden het om twee verschillende problematieken betrof. affijn gedragsproblematiek kwam naar boven bij de oudste je zou zeggen een peuter pubertijd logies maar dit was extremer dan een doorsnee kind zou hebben wat dus druk uitoefende op relatie tussen mij en mn man en een huilende kind en een aggresieve brengt de relatie ook niet veel goeds maar bleven bikkelhard hierin. een gillend kind polities aan je deur omdat buren denken je je kind mishandeld. een geestoorde onderbuurvrouw die midden in de nacht zomaar uit het niets zonder enige toedracht daarvoor op balkon gaat staan gillen wij een emmer water over haar heen hebben gegooid en mevrouw een klacht ingediend bij de woningbouw :S. wij heel de boel daar uitgelegd zij in die late uurtjes van de nacht wanneer het eindelijk rustig thuis was ook wel enige slaap willen vatten werd niets mee gedaan vanuit woningbouw die heedt een melding gedaan bij de ggz. later nog een aanvaring met de andere buurvouw omdat haar hond mijn hong aan vloog op de gallerij (mijn hond aangelijnt) haar voordeur stond open. ik haar hond en oplawaaier heb gegeven haar eigen hal in kwam ze met een vork naar buiten en dreigde mij te steken. ik daar ook weer een melding van gemaakt wat weer bij ggz kwam. aldus ineens amk aan mn deur die allas vanaf dan aan de zijlijn ging mee kijken. wij verhuist om weg te zijn van die nare mensen.en een nieuwe start te maken dachten wij.kinderen werden ouder en gedrag en ontwikkelingsachterstanden werden steeds erger.kinderen aangemeld bij stichting mee die ons wel goed geholpen hebben met zoeken naar een goede dagbesteding voor deze kinderen. intussen werd er vanuit stichting mee een verzoek tot ots gedaan om ons een goede begeleiding te gaan geven en hun meer gemachtigt waren om indicatie aanvragen sneller te doen laten lopen.. zogezegt zo gedaan ots was er vanuit wsg op 1 aug 2006. paar maanden verstreken ots deed niets bleef maar wachten op nog meer meldingen van derden omdat de kinderen niet gewoontjes waren en het volgens dagbesteding maar ineens aan ons als ouder zou liggen :S niet denkende dat wij als ouders een grote last met zich mee droegen. en daar kwam onze schrik 18 januari 2007 kinderen kamen niet meer thuis gezinsvoogd met politie aan de deur aan wweerskanten van flat politie. mijn wereld storte uiteen. het enige wat ik die voogd kon zeggen is dit de beloning na almijn inzet en getouwtrek bij zorgverleners en instaties na 3,5 jaar zwoegen om dan maar kids uit huis te halen. doodgebeld en doodgemaild heb ik ze tot 6 aug 2007 zah ik mijn kinderen 1 keer per maand voor 2 uurtjes kinderen vroegen steeds waarom ze niet mee naar huis konden gaan ik maar lukraak een leugen moest verzinnen dat huis niet meer goed in orde was ze een tijdje weg moesten. ergste wat een mens moet doen liegen tegen zn eigen kind!!! die zieliege ogen van onbegrip die je aanstaren een kind van 4 jaar de jongere van 3 had nog geen vat op de realiteit. maar goed op aandringen bij voogd kinderen laten plaatsen bij de hondsberg een diagnostisch centrum met pleegouders die meewerken. resultaat leide erop dat kinderen niet goed funtioneren binnen een normaal gezin ze zouden maar naar een gespecialiceerde woonvoorm moeten. ongelovelijk denk je dan. voogd in gedachten om kinderen weer in een crisicentrum te plaatsen over mn lijk ik zei dat doe je niet met geestelijk gehandicapte kinderen die hebebn liefde van hun eigen ouders nodig ze hebebn het al moeilijk genoeg. op 5 februari 2008 konden wij de kids ophalen om mee naar huis te nemen, tijdelijk volgens de voogd tot die belavhelijke woonvoorziening er zou zijn..hetgeen niet gebeude de gestreefde 3 maanden waren overschreden kids waren nog thuis/oudste intussen al leerplichtig had de voogd nog geen passende school voor gevonden zei ze me. ik leerplichtambtenaar opgebeld en gevraagd en uitlgelegd hoe wij als ouders heel snel konden realiseren. ben doorgeleid naar clz centrum leerlingen zorg die voor mij twee passende scholen had gevonden die nog plek hadden. ik mocht kiezen welke ik voor meest gespecialiceerde sbo school gekozen van alle gemakken voorzien. mooi dacht ik dat heb ik zelf maar weer achteraan moeten gaan wat voogd had moeten doen en ons had moeten opdragen thans zo hoort het te gaan niet andersom zou je denken hetgeen dus wel zo was ik trok aan de touwen en schopte william schrikker groep onder hun kont.ik nadrukkelijk heb gezegt zei achter de leerlingen vervoer aan moest gaan zitten en niet op een beloop moest laten wij ook maar een uitkeringkje hebben. zo gezegt zo gedaan kinderen eindelijk op een goed aangesloten gestructureerde school. voogd zou voor nieuwe begeleiding thuis in kader van IOG (intensieve orthopedische gezinsbegeleiding) gaan zoeken en een goede aansluitbare naschoolse opvang met begeleding en behandeling.een nieuwe verlening volgde ik machtiging uithuisplaatsing nietig heb kunnen verklaren kids thuis konden blijven door mij aangeven traject die ik wilde doorlopen.ots bleef erop. weer bijna een jaar verstreken medio mei 2009. al meerdere keren heeft school een gesprek met voogd en ons gerealiceerd waarop school tal keren aan geeft voogd is ons gezin voorop moest stellen en gewoon te doen wat ze moest doen.niks gebeurde.school was het zat en schakeld schoolmaatschapelijk werk in die voor ons uit naam van de voogd een aanvraag doet bij families first hetgeen ons de weg wees hoe wij als ouder met de problematiek van beide kinderen moest omgaan en het begin was er eindelijk. voogd niet op de hoogte wat school ons in de schoot had geworpen. families first is er voor gezinnen die vastlopen met de opvoeding van problematische kinderen vamuit de pameijer. ineens kwam er ook eindelijk die indicatie aanvraag los uit naam van de voogd en eindelijk was voogd bereid om aanvraag pgb voor ons te ondertekenen.omdat wij als ouder zelf wel een naschoolse opvang hebben gevonden wel in particuliere vorm waar ze eerst niet mee in zee wilde. maar ja zorg is zorg en zeker wel is een keer aardig dat toch voor ons te ondertekenen na 1,5 jaar kontschoppen sinds kids weer thuis waren. maar goed nieuwe aanvraag volgt verlening ots ik dacht mooi niet nu ben ik er klaar mee weg met jullie. ik een brief door orthopedagoog laten schrijven van school hoe ots zich heeft gedragen en wat hun toevoeging daarin is geweest niets dus. brief laten schrijfen door mijn moeder oma dus verslagen van families first dan wij op zeer korte termijn van 4 weken al veel verder waren gekomen dan ots toevoeging van de afgelopen 3 jaar. families first erg positief over ons waren wat cshool beftreft ook erg positief over ons..en daar kwam de rechtzitting 27 juli 2009 kinderrechter wilde reactie op verweer van ouders hebben van voogd.voogd had het niet gelezen! ging er domweg vanuit dat hun in hun recht zouden staan of zo. rechter heeft ze onder vuur genomen waaruit blijkt dat wij als ouders niet in staat zouden zijn om deze kinderen met autisme en pddnos voor een goede hulpverlening te zorgen.en waar hun bewijzen waren over gedaane klachten vanuit woningbouw en school en politie? ondertekende brieven hadden ze nie en bestonden ook nie.rechter zei dat ze met speculatie niets deed. wij als ouders begonnen natuurlijk al te juigen van binnen.ik heb mogen toelichten mondeling aan de recter hoe alles eruit heeft gezien sinds de kids er waren en wa tik allemaal zelf heb moeten doen hetgeen ook bevestigd was door school oma en pameijer (families first) en daar viel het hamertje ots ging er weer vanaf en mocht voor ons niet emer al lichte maatregel opgelegt worden alleen als er levensbedreigende situaties zich zouden voordoen wat alleen maar gemeld mag worden door een deskundige en niet door omwonende en andere ondeskundige. en het opgezette traject door ons als ouder verder te vervolgen. dit was mijn verhaal sorry voor de lange text maar dit is al een korte versie. kid shun pgb zo goed als rond en kunnen ze 24 augustus naar die naschoolse opvang en die IOG heb ik nu ook. gerechtigheid !!! eindelijk een rechter gehad die wel van wanten weet en william schrikker groep niet het hand boven het hoofd hield en wel tijd nam om alles grondig te lezen en te onderzoeken. 1 raad aan alle gedupeerde hou je hoofd koel en denk goed na trek vooral zelf aan de touwen laat het niet doen want ze doen niks voor je. en lees goed hun verslagen zijn meestal aperte leugens (van mug een olifant gemaakt dus) gewoon blijven aanvechten en vooral getuigen verklaringen op geschrift met handtekening en naam plus tel vragen doen echt doen mensen.

nou groetjes esther uit vlaardingen

Maar maak van alles zelf verslagen, goede notities, blijf vertrouwen in hetgeen waar je mee bezig bent, surf eens rond in de kwestie wat betrekking heeft op je eigen zaak, er zijn zoveel verschillende situaties.

Bij ons heeft alles 3 1/2 jr geduurd, het heeft ons 11.000 euro gekost

maar het is het ons waard geweest!!!

of we het kunnen verhalen??? We willen op moment even rust, maar ons verhaal gaat wel de media in.

gr
Kiara

Wij zijn dan ook hevig teleurgesteld dat zoiets kan in een welvarend land als ons Nedeland, wij hebben de politiek inmiddels aangeschreven, maar ook hier wordt niet op gereageerd.

Een vreselijk gteleurgestelde opa en oma.