Er is de laatste tijd heel veel gesproken over de voedselcrisis. Op zich is dat curieus, want voor misschien wel honderden miljoenen mensen in Afrika en Azië is honger al heel lang een bekend verschijnsel. Maar er is pas sprake van een voedselcrisis als de prijzen van tarwe, soja en mais voor ons dierbare vee stijgen. Het wordt pas echt verwarrend als het gaat om de oorzaken van de voedselcrisis. Voor sommigen komt het door de groei in India en China, voor anderen de droogte en dan zijn er nog eens de subsidies, importheffingen en exportsubsidies. Ten slotte is er nog de groei van de biobrandstoffen.

Er ontstond een hele nijdige discussie tussen Bush, die de oorzaak vooral zocht bij de toegenomen consumptie in India en Indiase intellectuelen die het daar bepaald niet mee eens waren. Volgens de laatsten laat een blik op een doorsnee straat in de VS zien dat de consumptie daar ongestraft flink omlaag kan en zou met het geld wat in het westen besteed wordt aan liposuctie een flink aantal hongerigen gevoed kunnen worden.

Waar we in mijn ogen aan voorbij gaan, is dat de prijzen voor veel landbouwproducten (niet voor de biologische groente hoor) al heel lang veel te laag zijn. En al even lang is de politiek over de hele wereld erop gericht om voedselprijzen laag te houden om daardoor goedkoop eten te hebben voor de stadsbevolking. Die moet je te vriend houden, want zodra die honger hebben gaan ze met zijn allen de straat op en is Leiden in last. Als er armoede is op het platteland is dat veel minder een probleem, de boerengezinnen martelen rustig door en als ze al de straat opgaan, gaat het om een heel klein straatje in een klein dorp.

In Europa hebben de boeren jarenlang gesubsidieerd mogen boeren, wat leidde tot hele lage prijzen voor graan, boter en suiker. Wij kregen daar wat extra subsidie bij zodat de inkomens acceptabel bleven. Maar al dat goedkope graan werd weer geëxporteerd, waardoor de prijzen over de hele wereld laag bleven. Voedselhulp heeft op heel veel plekken in de wereld verstorend gewerkt, omdat de er zoveel goedkoop graan op de markt komt, dat de boeren vrijwel niets verdienen aan hun toch al slechte oogst.

Gezien de toename van de wereldbevolking en in welvaart zullen de prijzen voor voedsel de komende decennia nog wel eens heel flink kunnen gaan stijgen. Ik heb geprobeerd een plaatje toe te voegen van de consumptie van granen, melk en vlees van mensen in verschillende werelddelen.  Als je dat kaartje bekijkt dan kun je alleen maar hopen dat de Indiër en Chinees nooit ons overconsumptie niveau benaderen. (Klik op het plaatje voor vergroting)