‘Wist ik niet. Geen signalen ontvangen. Niet van leidinggevende, niet van gedragsdeskundigen. Die vraag hebben wij ons ook gesteld.’ Zomaar een greep uit de antwoorden van Ton Gebruers, directeur van zorginstelling Tragel, gisteravond als een domme Lowietje, in Netwerk. Netwerk, dat een uitzending wijdde aan de mishandeling van een van de bewoonsters van Tragel, Jeanette Unlandt.

Van hun website: ‘Tragel heeft op 1 februari 2007 het HKZ-opstapcertificaat behaald. Tragel hield een mini-symposium dat in het teken van certificering stond en tot doel had om hoofden, contactpersonen certificering, auditoren, gedragsdeskundigen, de leden van de cliëntenraden, de leden van de raad van toezicht, te informeren over de ontwikkelingen binnen Tragel. Tragel heeft koers gezet naar kwaliteit!’  

Waar moet deze column nu over gaan? Over de schone schijn van zogenaamde HKZ-kwaliteit? Over beschuldigingen van mishandeling van verstandelijk gehandicapten door hulpverleners? Over hun ontslag op staande voet? Over de 14 dagen onafgebroken werken met erg moeilijke hanteerbare bewoners, zonder steun van staf en/of leidinggevenden? Of over Ton Gebruers, de eindverantwoordelijke van misstanden bij Tragel. Gebruers weet het allemaal niet, want hem hebben geen signalen van de werkvloer bereikt…

Mijn irritatie gaat vooral over die Gebruers. Heeft de werkvloer hem wel eens gezien en signalen van hem ontvangen? Ik vraag het me af. Natuurlijk staat het erg stoer om twee medewerkers op staande voet te ontslaan en aangifte te doen bij de politie, maar waar was jij, Gebruers? Je zat vast en zeker nog wat na te genieten van dat symposium en de feestelijke opening van het nieuwe dagbestedingsgebouw ‘t Labyrint door Beatrix op 1 april j.l. Allemachtig, wat kan een mens toch intens tevreden zijn: HKZ-certificering en dan ook nog eens Beatrix op bezoek.

En ondertussen geen benul hebben van wat er zich op de werkvloer afspeelt. Weet die Gebruers eigenlijk wel wat ze daar op die werkvleor doen? Kent hij de populatie bewoners? Heeft hij wel eens een dagje mee gedraaid? Ik denk het niet!

Ik kan me zomaar een beeld vormen van die werkvloer. Overbelastte en erg betrokken medewerkers, hoog ziekteverzuim, moeilijk om de roosters rond te krijgen, nog moeilijker om geschikt personeel te vinden en, last but not least, bijna onmogelijk om goede zorg te verlenen. Accoord, dit is zomaar een beeld dat ik voor ogen krijg. Ik krijg dat beeld overigens niet zomaar. Het is natuurlijk al jaren mis in deze sector. Wie herinnert zich Jolanda Venema niet. Ook toen was zij helaas geen uitzondering. Net als dat Jeantte Unlandt dat nu is.

Met lieden als Gebruers wordt het ook geen slag beter. Dit soort bestuurders moet voor de rechter worden gedaagd voor slecht en onverantwoord bestuur. Niet hun medewerkers!

Bekijk de Netwerk-reportage.