Vakantie biedt alle gelegenheid je aandacht vooral op het moment zelf te richten. Natuurlijk is het gedoe vooraf inspannend. Overal in huis ontstaan stapeltjes: boeken, kleding, vooral-niet-te-vergeten spulletjes; zoals zaklantaarns en batterijen. Leven is kiezen en kamperen bovenal. Wat nemen we mee, en vooral ook wat niet. Een weekendje proefkamperen is altijd handig. Het heeft mij geleerd dat lucifers handig zijn; evenals een drukregelaar voor de gasfles en vooral ook tentstokken. Tien jaar maakten wij trektochten met onze eenvoudige Renault Estafette kampeerwagen. Nadat we dit vehikel symbolisch, edoch noodgedwongen hebben achtergelaten in het land van herkomst kamperen we wederom.

Onze westerse vakantie is eigenlijk een luxe vorm van verplaatsingsdrang. Bedoeld om bij thuiskomst met volle teugen te genieten van het eigen bed & breakfast, inclusief een privé-toiletpot. Kent u Franse toiletten? Ze komen nog steeds veelvuldig voor. Als je nodig moet en geen kant meer op kunt en je hebt ingesteld op de tegemoetkomende geurvlaggen stap je allereerst in twee van urinesporen doortrokken stenen uitsparingen aan de rand van emaillen bak. Dan zak je zodanig door de knieën, dat de vrijkomende faecaliën rechtsreeks in een ronde uitsparing onder je vallen. Met beleid persen en mikken dus, anders word je achterste bespat door dat wat je juist achter wil laten. Mik je wat minder precies dan raken je schoenen bevuild.

Heb je dit ritueel goed doorstaan dan vraagt doortrekken opnieuw uiterste concentratie. Er zijn toiletten waarbij het watervolume met een dusdanige straal neerklettert dat je met kletsnatte uitgewoonde schoenen het pand verlaat. Toch raakt dit voorbeeld de kern van waarom vakantie nou net de moeite waard is. Vanzelfsprekende handelingen krijgen nieuwe betekenis. Het leven vertraagt. Langzaam aan ontstaat een verstild ritme.

Alle tijd voor het ontbijt wat begint me het bemachtigen van croissants en brood. Iedere camping heeft daarbij een eigen systeem. Een plaatselijke bakker betreedt luid toeterend het terrein. Of je kunt inschrijven op een bestellijst. Mensen komen met een rugzak vol stokbrood terug van een dagelijkse strooptocht in het dorp. Het verkrijgen van het dagelijkse brood doet er toe en is een gebeurtenis op zichzelf.

Als je vanwege hitte je overgeeft aan een siësta, dommelt in een hangmat, doezelt bij een boek, luistert naar het geluid van de cicaden, dan kan het niet anders of de verstilling slaat toe. Indrukken worden intenser. Persoonlijk kan ik ook erg genieten van een vroege markt. De ochtendzon nog gedempt. Kooplui richten hun kramen in. Opstijgende kruidengeuren.

En dan thuiskomen. De vertrouwde straat. Een rondje lopen in een slaperig huis, wat al snel tot leven komt. En dan komt het er op aan. Lukt het om het opgebouwde vakantiegevoel te koesteren. De eerste dagen niet zo moeilijk, vakantiefoto´s geven wat dagen respijt; maar voor je ´t weet….Er is echter een simpele manier om thuis de vakantiesfeer vast te houden en dan heb ik het niet over het ombouwen van het watercloset. Leg eenvoudig wat gevonden voorwerpen op het nachtkastje. Wat te denken van een kiezelsteen gevonden tijdens een strandwandeling, dat net niet uitgelezen boek, een kaartje van een museum, een jeu de boel bal, een tolticket. Het maakt niet uit, je blik die een dergelijk voorwerp vangt, is genoeg om te vervallen in tijdelijk mijmeren en verstillen. Vakantie- en thuisgevoel vallen traag samen.