Aandacht

De Coach

Gewetensvragen

Het kind als machientje

Manuel’s week

Home » Jeugdzorg, Regelzucht

Crimineel gedrag (in) en de Jeudzorg

Door op 14 september 2008 – 11:04 Eén reactie

gevangenis_kind1.jpgIk zie het al helemaal voor me, dat gedrag dan, zeker met de huidige overdreven bemoeizorg van het kabinet en de jeugdzorg.

Kindje wat zit te krijten op de stoep, een straatcoach of politieagent die het vanuit eigen normen en waarden ‘straat vandalisme’ vind, het kindje oppakt en naar huis brengt met de woorden aan pa en ma: ‘als het nog eens voorkomt krijgt U een boete en trekken we de kinderbijslag in. Ook wordt de jeugdzorg dan ingeschakeld’. Twee kindjes aan het stoepkrijten vormen dan een criminele organisatie.

Na een paar weken gaat het danig geschrokken kind toch nog maar eens proberen om buiten te spelen. Hij ziet een prachtig bloemetje voor zijn moeder, een vergeet-mij-niet, alleen staat dat in de tuin van de buurman en het mijn en dijn,  dat zegt dat kind nog niet veel. En dat zullen de ouders weten ook.

Het kind dient beschermt te worden tegen zoveel onnozelheid van de ouders, de jeugdzorg wordt ingeschakeld. Die zien het oppakken van het kind door politie of straatcoach wegens verregaand vandalisme als ernstige bedreiging voor het gezond opgroeien en ontwikkelen van het kind, plaatsen het zo snel mogelijk uit huis via de rechter die, geinstrueerd door de minister van justitie, een vorm van beginnende criminaliteit constateert.

Beschermen dat kind, heropvoeden, aangezien ouders daartoe duidelijk niet machtig zijn. Jeugdzorg mag het kind in een instelling plaatsen, gezien de zware overtredingen hoort het kind vast thuis in een justitiele instelling. Natuurlijk geeft minister Rouvoet de jeugdzorg, bovenop de ca. 200 miljoen die ze nu al weer extra krijgen, nog wat slordige miljoenen uit om deze dringende taak van jeugdzorg mogelijk te maken.

Vraagt U zich niet af waar dit naar toe leidt? Sssstt….dat mag pas bekend worden op ‘prinsjesdag’, maar ik verklap het vast. Voor alle prinsjes en prinsesjes gaan we naar een staatsopvoeding. Pa en ma moeten werken om de begroting rond te krijgen, de chronisch zieken moeten het liefst van het toneel verdwijnen en worden gewoon nog wat extra gekort tot ze dat ook zeker doen en de jeugdzorg krijgt de kinderen in handen, zodat ze zich verder aan hun protocollen kunnen wijden.

En over een jaar of tien/vijftien zal iedereen zich verbaasd afvragen waar het met die jeugd van tegenwoordig toch heen moet als alle psychiatrische inrichtingen volgepakt zitten. De standaard naam van zo’n inrichting: ‘Vergeet mij niet’.

Eén reactie »

  • ive zegt:

    Hoe overdreven Sam’s verhaal ook klinkt, helaas, het is waar.
    Hulpverlening in jeugzorg zoals b.v. het AMK (Advies en Meldpunt Kindermishandeling) hebben een tijd geleden flink op hun kop gekregen omdat ze niet adequaat en op tijd hebben ingegrepen, waar enkele kinderen tragisch de dupe van zijn geworden.Natuurlijk scheeuwde men om maatregelen en die zijn nu zo verregaand, dat hulpverleners jeugdzorg naar de andere kant doorslaan.
    Is anders de paranoïde houding waar de hulpverleners als AMK e.a. nu als een soort kruisigers ten strijde mee trekken en onschuldige ouders én hun kinderen lastig vallen, van alles en nog wat beschuldigen en de zgn. vrijwillige hulpverlening in jagen, is dat daar wel mee te rechtwaardigen?
    Zelfs valse beschuldigingen op grond van enkel en alleen indrukken en geruchten gepresenteerd als vaststaande feiten zijn niet uitzonderlijk en de opgelegde maatregelen niet gering: een vrijwillige hulpverlening betekent b.v. om zich te MOETEN laten diagnosticeren voor psychische aandoeningen, terwijl hier geen gedegen redenen voor zijn.
    De ouder heeft weinig kans om zich hier tegen te verweren; hij/zij wordt per definitie als schuldige gezien en benaderd. Begaat hij/zij de fout om emotioneel te reageren (boos, verontwaardigd, kritisch) levert hij alleen nog méér bewijs dat er met hem/haar iets niet in orde is.
    Ze doen er alles aan om GELIJK te HEBBEN en de SCHULD van de ouder/verzorger te bewijzen.
    Het is schrijnend en het mag niet zo zijn in een democratisch land, dat de objectiviteit en onpartijdigheid bij zo zware kwestie’s als kindermishandeling gewoonweg zoek is.
    Het mag niet zo zijn, dat nu alle ouders zomaar en per definitie als verdachten gezien mogen worden en dat er een anonieme melding, vage uitspraak, een indruk of ongegrond vermoeden van een zorgzame ouder van een tot ander moment een mishandelaar mag maken. Maar zo is het wel!
    Laten wij gauw een PLATVORM beginnen voor ouders, die ervaring hebben met dit soort praktijken en laten wij als ouder ons recht om gewoon weer ouder te mogen zijn op te eisen.

Reageer!

Reageer onderstaand, of trackback van uw eigen website.. U kunt ook de reacties ontvangen via RSS.

Be nice. Keep it clean. Stay on topic. No spam.