Op de foto ziet u de laatste aardappels die we gisteren geoogst hebben. Om onduidelijke redenen is de opbrengst dit jaar overweldigend: alle schuren en koelcellen liggen vol. Helaas niet alleen bij ons, iedereen heeft dit jaar een topopbrengst en ik vraag me af waar al die aardappels heen moeten. Ik vrees dat er aan het eind van het seizoen nog de nodige tonnen staan en dan zal de rest waarschijnlijk het veevoer circuit in moeten. Want hoe groot op sommige plaatsen in de wereld de honger ook mag zijn, er is geen manier om lokale overschotten naar tekortgebieden te krijgen.
En dan is het dit jaar nog wel het jaar van de aardappel. In de International Herald Tribune stond nog een groot artikel die de aardappel als oplossing voor het wereldvoedselprobleem lanceerde. Knollen (aardappels, maar ook zoete aardappel en vooral manioc) produceren per hectare meer product en in het geval van aardappel ook meer eiwit per hectare dan granen. Daar staat tegenover dat granen weer veel makkelijker te bewaren en te transporten zijn, dat weet iedereen die wel eens 50 kg aardappels gekocht of geoogst heeft en dan gaat het in warmere gebieden nog een paar stapjes sneller. Daarnaast hebben knollen een lage status: zelfs in een land als Peru, waar de oorsprong van de aardappel ligt, wordt meer en meer rijst gegeten.

Er is natuurlijk ook een website voor het Jaar van de Aardappel: aardappel2008.nl. Komt er dit jaar nog een wedstrijd voor de meest fantasieloze website van het jaar dan is er hier een serieuze kandidaat. Neem allleen al de doelstelling:  de promotie van de duurzame ontwikkeling van op de aardappel gebaseerde landbouw en de aardappelindustrie in het belang van het welzijn van de telers en de verbruikers in ontwikkelingslanden.

Iedereen weet ondertussen wel hoe allergisch ik ben van eigenbelang waar opeens armen in ontwikkelingslanden aan de haren bijgesleept worden. Ik durf te wedden dat er geen enkele aardappelteler in Rwanda, India of China is die iets gemerkt heeft van dit jubeljaar of zelfs maar weet dat het bestaat.