Een nieuw zinnebeeld
Motto en Subscriptio: Menno Dimitri Ouderkerk Pictura: Edwin Bosch


Ze stond wel vaker bij de spoorwegovergang te wachten, ze wachtte dan op het goede moment om te springen. Eigenlijk had ze nog geen zelfmoord willen plegen maar nu haar studie mislukt was moest ze wel. Maatschappelijk gezien zou ze immers geen kans meer maken. Vanaf nu zou ze alleen nog maar vies en achterlijk werk kunnen doen en zou ze uitgebuit worden door de heersende sociale groep. Het was daarom een logische en rationele keuze van haar. Tegen de avond kwam er een goederentrein aanrijden. De machinist zag haar staan en begreep haar bedoeling. Hij wenkte om aan te geven dat het goed was. Ze nam een korte aanloop en sprong onder de wielen van de trein. Het staal van de wagens reet haar lichaam aan stukken. De machinist vertelde in de spoorwegkantine wat er gebeurd was, hij probeerde het zelfs op anekdotische wijze te vertellen, maar dat kwam bij sommige van zijn collegae niet helemaal goed over.