Een nieuw zinnebeeld
Motto en Subscriptio: Menno Dimitri Ouderkerk Pictura: Edwin Bosch


Hij had wel een vermoeden maar wist het niet helemaal zeker, men sprak over hem achter zijn rug. Als hij het kantoor binnenkwam zweeg men en keek men hem vreemd en met een zekere spot in hun ogen aan. Hij voelde zich ongemakkelijk en ging daarom naar zijn chef om deze over zijn ongemak in te lichten. De chef lachte wat zenuwachtig, maar verzekerde hem dat er niets aan de hand was. Hij kon weer rustig aan de slag gaan. Opgelucht verliet hij het bureau van de chef en dacht een tijdje nergens meer aan. Totdat hij op een ochtend het fietsenhok niet meer kon openen met zijn sleutel. Hij ging naar binnen en vroeg de eerste de beste collega die hij tegenkwam wat er aan de hand was. Deze zweeg en liep snel een andere gang in. Het ongemak was acuut terug en sloeg hem hard in zijn gezicht. Hij rende naar het toilet en gaf over. Toen hij uit het toilet kwam stonden daar twee blauw geüniformeerde mannen, deze verwijderden hem hardhandig uit het gebouw. Buiten werd hij mishandeld. In zijn ooghoek zag hij zijn chef achter een raam staan, deze glimlachte, draaide zich om en ging weer aan het werk.