Het CDA wil onder aanvoering van dominee Pieter van Geel een sluiting van alle coffeeshops in Nederland. Het is de christenen al jaren een doorn in het oog dat deze drukker bezocht worden dan de gebedshuizen op zondagochtend. Ze hopen dat de schurken die nu nog lurken aan een joint binnenkort weer het woord Gods over hun longen inhaleren.

Nog los van het feit dat je met een verbod op coffeeshops de handel in softdrugs definitief de illegaliteit in stuurt en het alleen maar makkelijker maakt om de stap naar de wat hardere varianten op het gebied van de verdovende middelen te maken, blijft het iedere keer weer verbazingwekkend om te zien dat mensen met God aan hun zijde niks beters weten te verzinnen dan iedere vorm van genot stante pede te verbieden. Hoewel. In het rijtje verbodsmiddelen mis ik nog steeds de alcohol, met afstand de meest destructieve drug die te verkrijgen is.

Dat is dan ook het schijnheilige aan de zoveelste oprisping van het regiment moraalridders dat nu al jaren lang iedere poging om middels allerhande drugs te vergeten in welks een bekrompen samenleving we terecht zijn gekomen probeert te verbieden. Het glas alcohol laten ze ongemoeid want het glas alcohol is maatschappelijk zo aanvaard dat iedere poging om het glas alcohol aan banden te leggen zal leiden tot groot electoraal verlies. En ja. Een principe is heilig mits het maar niet ten koste gaat van politieke macht. We kunnen de tevreden softdrugsgebruiker dan ook een plek geven in het rijtje demente bejaarden, alleenstaande bijstandsvrouwen, chronisch zieken en uitgeprocedeerde asielzoekers, allemaal bevolkingsgroepen die je met een gerust hart een poot uit kunt draaien omdat ze electoraal verwaarloosbaar zijn.

Nu verwacht ik geen honderden demente bejaarden op de stoep voor coffeeshop Ut Hoekje Om, die uit solidariteit met hun blowende medemens de deuren open willen houden. Zoals er ook geen sofdrugsgebruikers op de stoep van verzorgingshuis Kasje Wijlen hun medeleven met demente bejaarden zullen gaan betuigen. Ze willen het misschien wel. Maar ze zijn die voornemens al snel weer vergeten.

Toch denk ik dat er in de nabije toekomst dergelijke onwaarschijnlijke coalities gevormd moeten worden om de verregaande debilisering van ons vaderland een halt toe te roepen. Misschien dat we via Armand, die binnenkort de pensioengerechtigde leeftijd bereikt, twee vliegen in één klap kunnen slaan door alle coffeeshops te verplaatsten naar de verzorgingstehuizen. Een opa lurkend aan zijn sigaartje, een ouwe hippie zuigend aan zijn joint. De sfeer zal er ongekend gemoedelijker op worden.