Een nieuw zinnebeeld
Motto en Subscriptio: Menno Dimitri Ouderkerk Pictura: Edwin Bosch


Een vieze kale vent, met een lelijke pukkel op zijn neus, die op het bedrijf waar hij werkte een stukje van de daar aanwezige macht in handen had, wist zijn macht zo te misbruiken dat hij iedereen bedonderde en benadeelde. Een slimme werknemer, die toevallig een keer op hetzelfde moment als de haarloze smeerzak naar het toilet moest, constateerde dat vreemde geluiden en mensonwaardige geuren bij hem vrijkwamen. De werknemer keek voorzichtig onder de toiletdeur door en zag daar tot zijn grote schrik twee varkenspoten. Hij rende meteen naar de hogere directie en gaf daar zijn constateringen door. Bij deze ging een lichtje branden, men begon met het doorspitten van het dossier van de kale vuillak en kwam een gebruiksaanwijzing tegen van het genetisch mutatie bureau. De brief was nooit gelezen, omdat men daar zoals gewoonlijk geen tijd voor had genomen. In de brief stond, “Hierbij doen wij u ons laatste genetische experiment toekomen, het betreft een varken met mensen hoofd, mocht hij niet voldoen aan uw verwachtingen, dan kunt u hem altijd nog voor de consumptie laten slachten.” Het kerstpakket van het bedrijf was dat jaar extra goed gevuld.