Buitenlandse partners (2): Waarin Nederland groot is.
Nederland is een klein landje. Piepklein naar sommige maatstaven. Je reist er doorheen in de paar uur die een Moskoviet nodig heeft om het centrum van zijn stad te bereiken. Maar Nederland wil toch wel graag gezien worden.
Dus heeft Nederland zich aangesloten bij de Europese Unie. Dat heeft namelijk erg veel voordelen. Eigenlijk maar 1 voordeel: een vrij economisch verkeer. Dat brengt centjes in de staatsspaarpot tenslotte. De rest van al dat vrije verkeer hebben ze het niet zo op in dit kabouterland. Vooral dat vrije verkeer van personen met alle rechten die daaraan hangen stuit Nederland tegen de borst. En als ze hun stem niet kunnen laten horen, dan laten ze hem wel zien. Dus staat Nederland te pronken met zijn nationale immigratie beleid. Kijk eens: de strengste van heel Europa.
Hardstikke gaaf joh zo streng. Kijk, jij, Nederlander, wordt door je baas naar Pakistan gestuurd om te werken. Je zit daar jarenlang. Leert een leuke vrouw kennen, trouwt, krijgt kinderen en leeft vreedzaam en al werkende door. Betaald keurig belastingcentjes, je premies en je verzekering. Tot je baas het in zijn hoofd krijgt dat je terug moet naar de Nederlandse vestiging. En dan kom je erachter. Jij kunt gaan, je kinderen eventueel ook, maar je vrouw moet achterblijven. Of vrouw en kinderen blijven achter en je gaat alleen. Want je vrouw moet een Nederlandse inburgeringscursus volgen. Niet in Nederland, nee, we zijn streng hoor. Daar, in Pakistan. En dus ook examen doen. En omdat het in Pakistand wat onrustig is gooien we toch gewoon de ambassade daar dicht. Ha, daar kun je dus geen examen doen.
Zoek maar uit waar wel, anders zouden we niet streng genoeg zijn. En mocht je tussentijds een toeristenvisum willen hebben voor een kort bezoek aan man, dan gaan we visumpje pesten. We wijzen het gewoon zo veel mogelijk af. vestigingsgevaar is een goede reden. Te weinig inkomen ook. Te bruin, te wit, te jong, te oud, allemaal goede redenen. En anders toont het wel een schijnhuwelijk aan. Afwijzen die hap.
Met veel geluk en doorzettingsvermogen zou het wel eens kunnen dat zij zich na een jaartje bij je kunnen voegen. Of na twee jaar. Of ze komen nooit, want je huwelijk em ke gezin gaat aan het gescheiden wonen kapot. Het recht op familieleven geld niet voor jou, dat zou niet streng genoeg zijn.
Zie je, hoe goed we zijn, hoe streng we zijn? Knap hè, EU? Moeten jullie ook doen joh.


