Het zal niemand ontgaan zijn, deze week is het opeens voorjaar geworden na een winter die niet van ophouden wist. Deze week waren er elke morgen fluitende lijsters, vinken en winterkoninkjes en zwarte specht trekt pruttelend langs de bosrand. Ik voelde opeens ook de onweerstaanbare drang om de ploeg te pakken en te gaan ploegen. En geloof me, het is ook goed dat ik voorjaarsgevoelens omzet in ploegwerk en niet in gezang. Ploegen is een bijna mystieke ervaring, alle oude gele en afgestorven planten worden begraven en de mooie donkere vruchtbare grond komt boven. Nog even en alles kleurt weer zacht groen met tarwe.

Onverbrekelijk verbonden met het eerste ploegwerk zijn de witte kwikstaartjes. Tot je begint met ploegen kun je hele weken met de hond wandelen zonder een kwikstaartje te zien, maar zodra achter de ploegschaar dampende zwarte grond verschijnt zijn ze er opeens. Misschien overwinteren ze stiekem ondergronds en bevrijd ik ze in het voorjaar.

Ondertussen staat in de woonkamer naast de kachel een grote kist met kiemende tuinbonen, die maandag gezaaid gaan worden. En deze week krijgen we ook de eerste 20.000 plantjes: ijsbergsla, bindsla, rode biet, broccoli, bloemkool en andijvie. Hoewel we het altijd maanden van te voren plannen, blijft het altijd weer een verrassing om zo’n massa plantjes op je stoep te zien staan. Kortom, onze winterslaap zit erop, we gaan weer aan het werk!