Ik had er eerlijk gezegd direct al mijn bedenkingen bij. Het opblazen van een vestiging van de IKEA. Wat denkt het islamitische verzet daar in godsnaam mee te bereiken? Daar ligt alles toch al uit elkaar? Je kunt het de klanten van deze hele luie Zweedse meubelmaker alleen maar lastiger maken. Door de schroeven nog iets verder van de planken te scheiden. Niet echt een doel waar een gemiddeld Al Qaida lid zijn eer in zou leggen. Het zou alleen maar nog meer op onze zenuwen werken. Inmiddels zijn alle verdachten van de niet gepleegde aanslag alweer vrijgelaten, zonder daar expliciet bij te vermelden dat het Marokkaanse verdachten waren, want ja, ze hadden helemaal niks gedaan en dan is voor ons, verontruste Nederlanders met het hart op de goeie plek, iedere etnische afkomst plotseling volkomen oninteressant. De onschuldigen bederven de aarde.

En zo zijn we inmiddels, om verder gezichtsverlies te voorkomen, met man en macht op zoek naar drie mannen in een busje met een buitenlands kenteken. Want hoe deze onverkwikkelijke affaire ook gaat aflopen, het zal en het moet de schuld van de Marokkanen zijn. Aan ons kan het niet liggen. Wij zijn namelijk van de Partij voor de Vrijheid. Het is al veel langer officieel maar het mag wel weer eens hardop gezegd worden: aan de horizon van dit volk gloort altijd de fobie. En waarom? Omdat het ons nog nooit windeieren heeft gelegd. Onze hele grachtengordel is tenslotte uit de grond gestampt met uit alle windstreken bij elkaar geroofd kapitaal. En nu de oorspronkelijke eigenaren van deze koloniale waren hun deel van de buit op komen eisen, geven we niet thuis. Ik denk dat dit land nooit het genoegen zal smaken van een grote terroristische aanslag. We zijn namelijk een doelwit van niks. Kruideniertjes die hun winkeltjes vol hebben staan met nietszeggende meubeltjes van de IKEA. We staan in de file in autootjes die we financieren via lenen punt NL. En als er dan eens een slachtoffer valt door een terroristische daad dan heet de brave borst Theo van Gogh en heeft hij het er zelf ook wel een beetje naar gemaakt.

Laten we dus, voor het heil van dit volk, maar zo snel mogelijk onze Joint Strike Fighters aanschaffen om het geschurkte in Uruzgan verder naar de verdoemenis te bombarderen. Misschien dat we daar dan voldoende kwaad bloed mee weten te zetten zodat er hier ooit echt iets verschrikkelijks gaat gebeuren. Want daar zijn we heel erg aan toe.

Beluister deze column. Bron: IKONRTV.nl.