Onvervangbaren zijn niet inwisselbaar
Een nieuw zinnebeeld
Motto en Subscriptio: Menno Dimitri Ouderkerk Pictura: Edwin Bosch

Naast een grote groep inwisselbaren was er een kleine groep onvervangbaren in het land aanwezig. De onvervangbaren bestuurden de inwisselbaren eeuwen lang en deden dat op correcte en passende wijze. Echter op een gegeven moment in de tijd maakte een onvervangbare zich los van zijn eigen soort. Vele inwisselbaren hadden hier bewondering voor en begonnen deze onvervangbare te vereren. De losgeslagen onvervangbare zou aan de macht zijn gekomen, ware het niet dat een verwarde inwisselbare hem doodschoot. De inwisselbaren, die de onvervangbare vereerden waren treurig. Sommigen moesten zelfs erg huilen. De gevestigde onvervangbaren drukten hun zogenaamde medeleven uit, maar waren in feite blij verlost te zijn van een dissident.
Alles bleef bij het oude en voor de inwisselbaren werd alles alleen maar slechter. Want zij hielden voortaan hun mond en vertrouwden nooit meer een dissidente onvervangbare.


