Dat is me ook wat. Weigeren die vermaledijde Malawinezen mevrouw Madonna haar volgende adoptiekindje. Een verschrikkelijke toestand natuurlijk, want ze had er al een nieuw hagelwit bankstel voor aangeschaft met een bijpassend setje manshoge olifanten en volgens haar interieurverzorger zou een klein zwart kereltje nonchalant gedrapeerd op een roze kussen het plaatje helemaal af gaan maken. Daar kwam nog bij dat haar Kabbala docent haar in had gefluisterd dat er nog een getal 4 nodig was in de huishouding en laat dat nou net de leeftijd zijn van het gegooglede adoptiekindje Mercy James. Ik ben overigens zelf bijna 44 en zie zo 1, 2, 3 geen onoverkomelijke problemen om me iedere avond door Madonna in bed te laten stoppen. Ze kan bij de redactie van de Andere Wereld mijn telefoonnummer op vragen.

De rechtbank in Malawi verwierp de adoptieaanvraag omdat er een probleem zou zijn met de huisvesting en daar kan ik me wel iets bij voorstellen. De stap van een piepklein rieten hutje naar de keus uit meerdere penthouses , landhuizen en buitenverblijven is nu eenmaal te fors voor de gemiddelde 4-jarige Malawineze dreumes. Vooral ook omdat daarmee de indruk zal worden gewekt dat de gemiddelde 4-jarige Malawineze dreumes vol adoptiewensen met minder absoluut geen genoegen hoeft te nemen. Komt nog bij dat Madonna op dit moment als een alleenstaande moeder door het leven gaat en het is natuurlijk van de zotte om daar 1 van die schaarse Malawineze wezen aan te spenderen. Madonna moet eerst maar eens laten zien dat ze in staat is een traditioneel huwelijk in stand te houden en dan praten we verder. Ik zelf ben op dit moment samen met mijn vrouw bezig een piepklein Amerikaans jongetje te adopteren. Het jochie is door zijn vader, een steenrijke bankier op Wall Street, te vondeling gelegd in Central Park en samen met een gezin uit Kongo, een boerenfamilie uit Roemenië en een alcoholist uit het zuiden van China ben ik op Ebay hartstochtelijk op dat heerlijke jochie aan het bieden.

Zoals het er nu naar uit ziet verwisselt het kereltje voor zo’n 67 euro van eigenaar en ik heb al een kruiwagentje en een rode puntmuts voor hem gekocht zodat hij straks de vijver in onze achtertuin heel erg kan gaan opleuken. En ja, met zo’n geïmporteerd Amerikaans knulletje in de tuin komt ook voor mijn gezin het kapitalistische sprookje op een werkelijk schitterende wijze tot leven.

Beluister deze column.