Na al het negativisme en verregaande gesomber is er nu eindelijk een klein succesje behaald door de internationale gemeenschap: we hebben meer dan 1 miljard hongerlijders! Komende vrijdag zal tijdens een grote televisieshow nummer 1 miljard, waarschijnlijk een jongetje uit Bangladesh, een team van Iraanse waarnemers is nog aan het tellen, uitgebreid in het zonnetje worden gezet.

Gedacht wordt aan een groot vreet- en zuipfestijn, met optredens van onder andere Marco Borsato, Susan Boyle en Solomon Burke en de tafelrede zal worden verzorgd door Juul Paradijs die in een emotioneel betoog zal verklaren waarom het hem, ondanks misdadige tegenwerking van onze eigen AIVD toch is gelukt uit te dijen tot de pafferige proleet die hij vandaag de dag is. Ook zal de komende zaterdageditie van de Telegraaf eenmalig worden gedrukt op eetbaar papier en zal hij zijn lezers oproepen deze, al dan niet vergezeld van een overgebleven stuk kibbeling, op te sturen naar een continent naar keuze.

De Partij voor de Dieren zal via een satellietverbinding de Amerikaanse President Obama oproepen de wekelijkse oogst aan doodgeslagen vliegen te doneren aan de Voedsel- en Landbouworganisatie die middels een luchtbrug gaat proberen de ergste nood te lenigen. Ook gaan er in ons parlement diverse stemmen op om met onmiddellijke ingang iedere vorm van ontwikkelingshulp stop te zetten zodat we door natuurlijke selectie het aantal wereldwijde hongerlijders zo snel mogelijk weer onder de 1 miljard weten te krijgen.

En laten we niet vergeten dat honger een zeer relatief begrip is. De Partij voor de Vrijheid spreekt in hun beginselprogramma in plaats van Honger liever over Gezonde Trek en stelt voor om de jaarlijkse bijdrage aan ontwikkelingshulp te steken in het strijdplan Eigen Kroketten Eerst. Verder is er een voorstel om de stroom gelukzoekende uitvreters die middels een asielaanvraag denken aan te kunnen schuiven aan de ruif die Nederland heet in het vervolg te selecteren op gewicht. Alleen de mensen die zich qua eetpatroon al ruimschoots hebben bewezen komen er hier nog in. Men denkt aan het invoeren van de Juul Paradijsnorm.

En natuurlijk. Dit is allemaal gekkigheid. Er komt geen grote televisieshow. Er is geen artiest die zich hier nog druk om maakt. Al die hongerlijders vertonen nu eenmaal een schrijnend gebrek aan organisatievermogen. En internationale solidariteit is 1 ding, zonder een lekkere Tsunami, een schitterende aardbeving, neerstortende vliegtuigen of andere mediagenieke gebeurtenissen van wereldformaat komen wij niet meer in beweging. Op naar de 2 miljard!