Tot de charmes van het tuindersvak horen voor ons de onvoorspelbaarheid, de grillen van de natuur, de wisselende seizoenen en de nooit aflatende ijver van allerhande beestjes om mee te delen in de inspanningen van de boer. Soms grijpen we wel in, vooral als de voorspelbaarheid te groot wordt: het is gewoon dom om kool niet af te dekken in het vroege voorjaar en om niet te beregenen als het al vier weken strak droog is.

Wij kunnen wel leven met de seizoenen en de natuur, maar de handel en de winkels hebben hier meer moeite mee. IJsbergsla moet er het hele jaar hetzelfde uit zien, of het nu de eerste sla van het seizoen is, die nog onder de sneeuw gelegen heeft of om de sla die hartje zomer in amper zes weken uit de grond schiet bij nachttemperaturen van boven de 20 graden. Dat valt niet mee, want sla die alleen zon gezien heeft (zoals dit jaar april-mei) ziet er heel anders uit dan de sla die nu groeit met veel regen en bewolking. Kregen we tien dagen geleden op ons kop van de handel omdat de kroppen te los in de kist lagen, volgende week kunnen we kritiek verwachten omdat ze te groot zijn (er moeten er namelijk altijd 9 stuks in een kist).

Nu zijn er twee manieren om hier mee om te gaan: je kunt proberen uit te leggen dat het om een natuurproduct gaat, dat in de buitenlucht groeit en daarom soms beter of slechter groeit en daardoor groter of kleiner geworden is of je kunt alles uit de kast halen om het hele jaar door uniform product in de winkel te hebben.

Ons onvolprezen Productschap Tuinbouw is de laatste weg ingeslagen en is nu begonnen met onderzoek onder de veelzeggende titel: “Teelt de grond uit”. Met kasgroentes doen we dat natuurlijk al jaren, maar nu wil men dit onderzoek ook uitbreiden naar prei en sla. Om aan de vragen van de afnemers tegemoet te komen, vraaggestuurde productie heet dat. Dan kunnen we prei telen met exact de gewenste lengte witte steel, die precies in de kist past. En nooit meer zand in prei! Géén onkruid meer en als je dan ook nog teelt in goten hoeven we ook nooit meer te bukken. Het onderzoek wordt ook nog gecoördineerd door een voormalig collega uit Kameroen. Hoe ver je toch van je wortels verwijderd kunt raken.

Er is deze week nog steeds geen prei: de winterprei is op en de zomerprei is er nog niet. Hadden we nu maar die prei op water gehad, dan konden we tenminste 52 weken prei eten.