Horeca is gemeentelijke regelzucht zat
Horecaondernemers in Amsterdam hebben genoeg van de rigide handhaving van regels die de gemeente toepast op terrassen in de stad. Nergens worden de regels zo streng nageleefd als in Amsterdam. Het is allemaal om overlast tegen te gaan, maar in Rotterdam of Den Haag zou men er veel soepeler mee omgaan, zo klagen de ondernemers.
Een bankje dat de ene keer wel en de andere keer niet vast mag zitten. Een boompje dat verkeerd staat. Wel staand roken, maar niet met een drankje erbij, behalve als je gaat zitten. Een week terrasverbod voor overschrijding van de terrasgrens door bezoekers. Zo gaat het niet langer, zeggen horecaondernemers. Rene van Veen van Horeca Jordaan luidde vorige week de noodklok. Er komen acties. Misschien gaan alle horecazaken een dag dicht.
De Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) heeft vorig jaar een modelverordening naar alle gemeenten verstuurd, maar wijst erop dat de gemeente zelf gaat over de invulling ervan. ‘We hebben de modelverordening zoveel mogelijk vereenvoudigd en ook Europese richtlijnen erin verwerkt. We hebben behoorlijke gedereguleerd: van de 138 verordeningen bleven er 105 over. Maar gemeenten bepalen natuurlijk zelf wat er verder in komt te staan. Dat hangt af van de stadscultuur. Zoetermeer heeft de terrasvergunning bijvoorbeeld afgeschaft. Zij zijn hier al heel ver in.’
Gemeenten nemen wel steeds meer over van de modelverordening, aldus de woordvoerder. ‘Maar het duurt even. Je moet het afstemmen met je eigen verordening, het moet naar de raad, etcetera’ De modelverordening valt onder een centraal project over deregulering: Minder regels, meer service. Met het Rijk is een bestuursakkoord gesloten dat de regeldruk met 25 procent afneemt. De VNG is nog bezig met een regeling over horecaexploitatievergunningen. ‘Die zullen we in september publiceren. De vraag is nog of deze helemaal worden afgeschaft of niet. Zo niet, dan zullen we deze ook vereenvoudigen, maar waarschijnlijk is het niet nodig.’
Een woordvoerder van stadsdeel Centrum zegt dat in de nieuwe terassennota ook regels verdwenen zijn, zo is de mogelijkheid om een terras neer te zetten verruimd. ‘Het is geven en nemen.’ Voor een officiele reactie verwijst hij echter naar stadsdeelvoorzitter Els Iping, maar die was niet bereikbaar voor commentaar.
Amsterdam is een stad waar kennelijk te veel mensen willen wonen die er dan over klagen dat ze in een stad wonen. Mooi voorbeeld is het BIM huis. Dat lag vredig aan de gracht tussen de pakhuizen en wat oude woningbouw. Toen werd er gerenoveerd en met de renovatie kwamen de yuppen die het wel hip vonden om bij het BIM-huis te wonen. Maar met de yuppen kwamen ook de klachten en uiteindelijk trok het BIM-huis aan het kortste eindje.
Dat zie in die stad overal gebeuren. Als je in Siena, Florence, Parijs, Keulen, Berlijn of Munchen loopt zie je overal terrassen (in Duitsland ook wel Biergarten genaamd). Probeer in Amsterdam maar een terrasje te pikken, dan moet je eigenlijk al naar het Blauwe Theehuis of het Filmmuseum of de Nieuwe Markt (wat ik nou niet direct een schoolvoorbeeld van terrascultuur vind).
Groeten, Ed