Een nieuw zinnebeeld
Tekst: Menno Dimitri Ouderkerk Cartoon: Edwin Bosch


De Spaanse missionaris, die alleen een schipbreuk overleefde en daarna terechtkwam op een eiland vol kannibalen. Besloot de kannibalen voor te zijn en begon zichzelf op te eten. Dat was geen gemakkelijke klus. Hij begon bij zijn benen en daarna at hij een arm op. De overgebleven arm had hij nodig om mes en vork te hanteren, dus daarna at hij zijn onderkant op. Toen dat ook op was, viel er voor hem niets meer te eten en zou hij gestorven zijn aan de hongerdood. Maar dat gebeurde niet. De kannibalen hadden het eigen opetings proces van de missionaris goed in de gaten gehouden en zij waren diep onder de indruk. Zij besloten zichzelf aan hem te voeren en een voor een werden de kannibalen door de missionaris verorberd. Uiteindelijk waren ook de kannibalen op. De missionaris dreigde alsnog te overlijden. Maar ook dat gebeurde niet, want een schip met Hollanders vond het eiland. Zij troffen de minder dan halve missionaris te midden van een berg menselijke resten aan en voelden diepe afschuw. Het was voor de protestantse Hollanders wederom het bewijs, dat ze er goed aan hadden gedaan de katholieken het land uit te jagen. De Hollanders pekelden de missionaris in en namen hem mee naar hun hoofdstad. Daar werd hij tentoongesteld. Toen de lol er voor de Hollanders af was, voerden ze zijn restjes aan de honden. Deze hadden daar helaas geen volledige maaltijd aan.