Veertien zetels. Dat is alles wat de PvdA nog rest. Zo goed als knock-out door een klap van de Vrouw met de Hamer. Wouter Bos doet op zijn weblog veel te luchtig over deze dramatische werkelijkheid. Na een doorzichtige oproep aan alle leden om zich toch vooral achter de Vrouw met de Hamer te scharen eindigt hij zijn armoedige stukje met de oproep om de rijen te sluiten en aan het werk te gaan. Een voorzichtig rondje langs partijcoryfeeën als Oudkerk, Rottenberg en Peper leert dat er in grote delen van de PvdA geen enkel vertrouwen meer bestaat in de huidige fractieleider. En laten we wel zijn, Mariette Hamer is een volledige mislukking gebleken. Ze kan niet debatteren. Ze heeft de uitstraling van de buurvrouw van Rita Verdonk. Ze roept niet alleen domme dingen maar vooral een heleboel meelij op.

En in een politieke werkelijkheid waar zelfs de hondstrouwe PvdA aanhang in de FNV in grote getale over blijkt te stappen naar de PVV geeft het geen pas om je kop in het zand te steken en hopen dat het overwaait. Beste Wouter. Dit waait niet meer over. De PvdA is de kalkoen van de Tweede Kamer en werkelijk alle andere partijen verheugen zich nu al op het kerstreces. Alles in de hedendaagse politiek draait om persoonlijkheden. Wilders is een persoonlijkheid. Pechtold is een persoonlijkheid. Halsema is een persoonlijkheid. En Hamer. Tja. Ik denk dat Hamer heeft gedacht dat ze het wel zou gaan redden door heel erg gewoon te blijven. En precies daarom haken honderdduizenden kiezers nu af. Ze is simpelweg geen partij. De natuurlijke leider van de PvdA is natuurlijk Wouter Bos zelf. Deze heeft zich echter door een tactische blunder van jewelste buiten werkelijk elk spel om de macht weten te manoeuvreren. Er zijn nu voorzichtige stemmen die met de naam Diederick Samsom op de proppen komen. Dat gaat hem ook niet worden. Een veel te hoog grachtengordelgehalte die teleurgestelde Hamer-adepten in de gordijnen zal jagen met als gevolg dat er in 2010 nog geen 7 zetels over zijn.

Als ik de PvdA was zou ik eens afreizen naar Oss. Daar woont ene Jan Marijnissen die tussen neus en lippen door heeft laten schemeren een terugkeer in het hart van onze parlementaire democratie niet langer uit te sluiten. We mogen met een gerust hart stellen dat we een enorme verrechtsing van ons land tegemoet gaan. Dat vraagt om een grote linkse tegenbeweging. Dus Wouter. Pols Jan.