Mijn positie

Een heldere en concrete visie op de werkende mens is voor een beroep van de P&O’er, die zich toch vooral met sociaal beleid bezig houdt, een strikte voorwaarde om tot werkelijke professionalisering te geraken. Hoe zien we de werkende mens? Als financieel- economisch nuttig of als waardig en verantwoordelijk? En is P&O een mens- of een managementberoep? Of moet P&O zorg hebben voor beide? Mijn opvatting is dat P&O een mensvak is. Een mensvak voor zowel de medewerkers als voor de organisatie. Een mensvak, omdat ik medewerkers op de eerste plaats zie als verantwoordelijk en waardig en het dus ethisch niet anders mogelijk is medewerkers op deze kenmerken aan te spreken, maar ook omdat op de deze wijze aangesproken medewerkers, zeker op de langere termijn, pas echt een bijdrage zullen willen leveren aan de bedrijfsprestaties.

Legge, Van Zuthem, Fousert, Van Aken en anderen onderschrijven deze opvattingen. P&O zal zich dus ook, met de nadruk op ‘ook’, bezig moeten houden met de complexe en soms dubbelzinnige behoeften en verwachtingen van medewerkers en het humaniseren van arbeid. Hoe zet de P&O’er zich weer op de kaart? En dan niet alleen om te voorkomen dat zijn beroep echt overbodig wordt – P&O, Passé en overbodig! (met vet uitroepteken) – maar om een hoger doel te realiseren: het humaniseren van arbeid in de ruimste zin van het woord als cruciale voorwaarde om ook aan financieel-economische doelstellingen te werken.

De rij pleitbezorgers voor meer balans tussen doelmatigheid en rechtvaardigheid is zeker niet korter dan de rij pleitbezorgers voor het managementperspectief. Ook hun argumenten zijn op zijn minst niet lichter en zelfs als meer authentiek te typeren. Authentiek in de zin van passend bij het specifieke karakter van het beroep van de P&O’er als de sociaal deskundige bij uitstek binnen een arbeidsorganisatie. Want laten we belangrijke functies van P&O vooral niet vergeten: P&O is strategisch, is cultuurdrager, heeft kennis van en expertise over menselijke gedrag. P&O is dus zowel sturend, coachend als corrigerend actief op gebieden waar het menselijk samenwerken niet optimaal verloopt.

Moeten we ons dan sterk maken om met zijn allen dit mooie beroep ‘in de lucht’ en ons zelf aan het werk te houden of moeten we ons richten op de meer conceptuelere betekenissen van het beroep, die langzaamaan verdampt zijn? Menselijke waardigheid en het streven naar humane arbeid is voor mij geen doel op zich, maar een erg belangrijke randvoorwaarde! Ik ga voor de conceptuelere betekenis van het beroep! Nadrukkelijk ook vanuit strategische overwegingen. P&O ís namelijk het enige echte mensvak binnen organisaties. Controllers zijn de financiële mensen, marketeers bemoeien zich met marketing en P&O’ers zijn de sociaal deskundigen. Het P&O-vak in een notendop: P&O richt zich op het realiseren van samenhang tussen mens, organisatie en samenleving.

Wordt vervolgd.