Het gaat niet door. Geen luxe buitenverblijf op Mozambique maar een midweekje Centerparcs op de Veluwe. Nog altijd meer dan het gemiddelde arbeidersgezin zich kan veroorloven maar toch, het voelt als een stapje terug voor onze kroonprins en zijn gezin. Wat het nettoresultaat van deze royale klucht is? Vier met ongetwijfeld vette winst doorverkochte bouwkavels, een fikse domper op de feestvreugde van party-animal Maxima van Amsberg en een beschadigde minister-president die na het mislopen van het presidentschap van de Verenigde Staten van Europa toch al niet de gelukkigste week van zijn politieke bestaan beleefde. Uit de brief die Willem Alexander aan Balkenende stuurde bleek dat onze prins van geen kwaad wil weten.

Niet de constante stroom van schandalen deed hem besluiten de stekker uit het project te trekken maar de negatieve publiciteit die deze constante stroom schandalen opleverde. Dat is alsof je een belangrijke voetbalwedstrijd beslist met behulp van een dubieuze handsbal en pas na het bevrijdende slotsignaal je excuses aanbiedt in plaats van ter plekke het boetekleed aan te trekken op een moment dat het nog zin heeft. Onze kroonprins een klein beetje kennende zal hij binnen nu en enige tijd op weinig subtiele wijze wraak nemen. Op 3-daags staatsbezoek bij Kim Jung Il. Een kopje thee drinken met Kadhaffi die hem daarbij voor zal lezen uit de Koran. Of gewoon nog voor oud en nieuw in een verder helemaal lege Boeing 747 tien maal de wereld rond vliegen. Waarna onze arme Jan Peter weer op mag komen draven in het parlement om zijn ministeriële verantwoordelijkheid af te leggen. En ik heb het al eerder gezegd, vanuit zijn diepste overtuiging hoort een stevig potje lijden bij het leven van dit godvruchtige mens, maar we kunnen het ook overdrijven.

Aan alles is de afgelopen maanden duidelijk geworden dat Jan Peter Balkenende schoon genoeg heeft van zijn baantje, dit ontevreden land en de harde, valse toon in het debat. En wat was een ceremoniële functie als baas van een tot op het bot verdeeld Europa een welkom cadeau geweest voor onze geplaagde papa des Vaderlands. Nu moet hij de gehele gifbeker leegdrinken en zal zijn borrelende chagrijn binnenkort tot een ongekende uitbarsting komen. Want als zijn termijn er straks op zit is hij zowat 9 jaar minister-president geweest van een land dat hem niet moest, met een moralistische erfenis die ons niet staat en het idee dat het weggegooide jaren zijn geweest. Ik zou hem in de donkere dagen voor kerst extra in de gaten houden.