Een nieuw zinnebeeld
Tekst: Menno Dimitri Ouderkerk Cartoon: Edwin Bosch

De kunstenaars dronken veel, omdat ze rationeel denken wilden vermijden. Dat denken belemmerde hen bij het maken van hun kunst. Ze werkten daarnaast met de goedkoopste materialen, want op die manier konden ze veel produceren. Als ze iets hadden gemaakt, dan liet men het eerst aan bevriende kunstenaars zien. Met hen sprak men nachtenlang over het werk. De vrienden waren zeer kritisch, al nam de kritiek wel af na het gebruik van veel drank. De kunstenaars bezochten daarnaast veel kunst feesten, daar haalden ze veel inspiratie vandaan. Ook was dat de gelegenheid om vrouwen of mannen te verkrijgen, die men voornamelijk gebruikte om hun seksuele emoties op bot te vieren. De kunstenaars zaten veelal in een regeling van de staat, dit hield in dat ze af en toe werk mochten brengen naar het gemeentehuis. Daar werd het in een depot gelegd wat ze de kunstcollectie noemden. Af en toe was er een ambtenaar, die naar het kunstdepot ging om een leuk werkje op te halen. Dit werd dan vaak op diens kantoor opgehangen of neergezet. Men was tevreden over deze gang van zaken. Zo hadden kunstenaars nut en droegen ze hun steentje bij aan de heersende cultuur.