Big hat, no cattle (Deel 6)
Alleen als…
Alleen als we duidelijke en goed onderbouwde keuzes maken, is er nog hoop voor ons mooie beroep. P&O’ers die niet kiezen, dat is geen gezicht: het is als de nieuwe kleren van de keizer. Iedereen ziet het, maar niemand zegt er iets van. Ondertussen loopt de keizer wel in zijn blootje. Ondertussen blijft de onvrede bij zowel managers als medewerkers over wat de P&O’er nu eigenlijk bijdraagt aan het organisatiesucces. De pogingen om weer serieus genomen te worden moeten zeker worden voortgezet, maar dan wel anders! De weg die P&O’ers volgden is er een geweest van de instrumenten en de hypes. Deze weg loopt dood en leidt tot een blijvende spagaat. Maar hoe dan wel?
Hoe te komen tot een P&O’er die zichzelf en zijn beroepsgroep bevrijdt uit die spagaat? In het verlengde daar van: hoe maken we van dit mooie mensvak weer een echte professie die oog heeft voor zowel humane arbeid, maar tegelijkertijd ook voor het realiseren van de organisatiedoelen. Er zijn vele wegen die naar Rome leiden, maar nadenken voor het vertrek over de gewenste route kan natuurlijk nooit kwaad.
Wordt verolgd.


