HSMR: je kunt nu kiezen waar je wilt sterven
Is meten weten? Ik zou zeggen dat het er vooral aan ligt wat je meet en vooral hoe je iets meet. En – het spreekt vanzelf – het wat en het hoe hebben natuurlijk van alles met elkaar te maken. Zo meet ik de afstand tussen huis en werk met een kilometerteller en niet met het aantal nummer van een cd die ik geregeld draai. Ook niet onbelangrijk is de vraag waarom je iets wilt weten. Nu gaan we meten in welk ziekenhuis we de grootste kans maken te overlijden. En we noemen het nieuwe gedrocht HSMR (Hospital Standardized Mortality Rate).
We gaan iets meten dat nauwelijks te meten valt – bedenk bijvoorbeeld eens een onderzoek met minder variabelen – en verder is het een compleet overbodige meting. Last but not least: bedenk ook eens hoe deze HSMR effecten zal hebben op de bedrijfsvoering. Er wordt weer een nieuwe bureaucratische grauwsluier over de zorg gehangen. Als ziekenhuisbestuurder wordt je vanaf nu pas serieus genomen als je in je nieuwjaarstoespraak met je borst vooruit kunt roepen dat we met zijn allen de HSMR weer omlaag hebben kunnen brengen. Applaus zal zijn deel zijn. Veel plezier ermee, maar gezonder zullen we er niet van worden. Integendeel!
Lees het artikel in Tubantia en hou dan dit voorbeeld van een resultaat van onderzoek voor ogen:
Het sterftecijfer onder pasgeborenen nam onverwacht snel af tussen 1914 en 1918 als gevolg van het feit dat veel artsen aan het front verbleven en zich dus niet met de gezondheidzorg konden bemoeien…


