Hartverwarmend nieuws uit Sri Lanka. Kinderen van een basisschool hebben een inzamelingsactie gehouden en sturen komende week zo’n kleine honderd kilo zout naar het zo geplaagde Koninkrijk der Nederlanden. Vanuit Indonesië bereikt ons het bericht dat een groep van 12 gepensioneerde schooljuffen handschoenen aan het breien is voor de kindjes uit het zo zwaar getroffen Leeuwarden. En vanuit Somalië is een groep van 50 vrijwilligers onderweg om in Culemborg gehoor te geven aan de dramatische oproep van onze minister-president de stoepjes schoon te vegen. Zelf bivakkeer ik met mijn gezin nu al meer dan 24 uur in mijn ingesneeuwde auto op de A12 en is door het aanhoudende noodweer iedere hulp onmogelijk.

In geen velden of wegen is er een strooiwagen of sneeuwschuiver te zien. Wel meende ik daarnet een mammoet voorbij te zien wandelen. Onze magen beginnen intussen zo vervaarlijk te rammelen dat we al enige keren met het water in de mond naar onze dreumes in het kinderzitje op de achterbank hebben gekeken. Doordat we zo af en toe de auto nog even stationair kunnen laten draaien weten we het nog net boven het vriespunt te houden maar we zien het metertje inmiddels al diep in het rood staan en denken er over om net als enkele andere gestranden onze auto in de fik te steken. Op onze transistor hebben we gehoord dat de Koninklijke Familie inmiddels is geëvacueerd naar Londen en we willen ze oproepen om zo snel mogelijk een luchtbrug naar het in doodsnood verkerende vaderland in het leven te roepen en vragen speciaal om de volgende dingen: Een oplader voor de Nintendo die in zo’n sigarettenaanstekerdingetje past. Een kop erwtensoep, een broodje rookworst met Franse mosterd en een potje Olvarit. Een magnetron die het op batterijen doet. Batterijen.

Een flatscreentelevisie met ingebouwde DVD-speler en alle jaargangen van The Sopranos. Een tankauto met diesel. Condooms. Het cryptogram van Jan Meulendijks, een potlood, een gummetje en een puntenslijper. Een ijsveegmachine en een paar herenschaatsen maatje 43. De nieuwste VT Wonen. En een knuffel genaamd Ollie die we per ongeluk op de keukentafel hebben laten liggen. Als deze spullen binnen een dag arriveren denken wij het als gezin de komende week nog wel uit te kunnen zingen. Wel willen we alvast oproepen om zodra het weer het toe laat een aantal begrafenisauto’s naar de A12 te sturen want in een aantal gezinsauto’s om ons heen is de vader iedere vorm van zelfbeheersing volledig verloren.