Terwijl de aankomend premier zich in een Noord Korea-achtige setting verdedigt tegen aantijgingen als zou hij hebben aangezet tot haat tegen moslims, kronkelt de vertrekkende premier zich in de gekste bochten om gezichtsverlies te voorkomen. Inkoppers voor Wilders bij de vleet. Hij mag kiezen. Eén ding is zeker: de politiek wordt hier niet geloofwaardiger van. En ondanks dat de Partij van de Arbeid voor het eerst sinds de komst van Bos op het politieke schouwtoneel niet kan worden beticht van draaikonterij op dit dossier, geloof ik voor geen millimeter in de opstandig van deze partij. Van Bos verwacht ik zo mogelijk nog minder leiderschap dan dat we van Balkenende hebben gezien.

Terwijl mensen als Bush himself, Powell en Blair in het openbaar lieten weten geleerd te hebben van de Irak-kwestie, houdt Balkenende – als een meesterlijke persiflage van El Sahad – bij hoog en bij laag vol dat volkenrechterlijke legitimatie niet nodig was, hij het parlement adequaat heeft geïnformeerd en dat de Hoop Scheffer op basis van zijn kwaliteiten – welke? – aan de top van de Navo is gekomen. Liegen en er zelf in geloven, dát is Balkenende.

Wat is gevaarlijker voor dit land, een racist als Wilders of een autist als Balkenende? Ik kies voor Balkenende, die zich gisteren zelf ontmaskerde. Garfield zei het al eens: Life is knowing how far to go without crossing the line. Immers, met een clown als Wilders aan het roer vallen binnen een paar weken de schellen van onze ogen en snakken we naar echte democratie. We moeten er gewoon even door, er zit niet anders op. 2010 wordt een louterend jaar. Proost!